Abrir o menú principal

O Gran Premio do Brasil de 1994 (oficialmente o XXIII Grande Prêmio do Brasil) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 27 de marzo de 1994 no circuíto de Interlagos de São Paulo. Foi a primeira carreira da tempada de 1994. A carreira de 71 voltas gañouna Michael Schumacher, pilotando un Benetton - Ford, logo de comezar desde a segunda posición. O heroe local Ayrton Senna logrou a pole position no seu Williams-Renault e liderou antes de ser superado por Schumacher na primeira rolda de paradas en boxes, logo do cal separouse. O compañeiro de equipo de Senna, Damon Hill finalizou segundo, con Jean Alesi terceiro nun Ferrari.

Flag of Brazil.svg Gran Premio de Brasil de 1994
Detalles da carreira
Carreira 1 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1994.
Trazado do circuíto de Interlagos.
Trazado do circuíto de Interlagos.
Data 27 de marzo 1994
Nome oficial XXIII Grande Prêmio do Brasil
Localización Autódromo José Carlos Pace
São Paulo, Brasil
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´325 km
Distancia 71 voltas, 307´075 km
ClimaAsollado
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Williams-Renault
Tempo 1:15.962
Volta rápida
Piloto Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford
Tempo 1:18.455 na volta 7
Podio
Primeiro Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Williams-Renault
Terceiro Francia Jean Alesi Ferrari

Índice

InformeEditar

Pre-CarreiraEditar

A primeira carreira da tempada de 1994 viu debutar a cinco pilotos na F1: Heinz-Harald Frentzen, Olivier Panis, Jos Verstappen, Olivier Beretta e Roland Ratzenberger. Tamén houbo dous novos equipos: Simtek, que anteriormente participara na F1 como os diseñadores do Andrea Moda S921 en 1992, e Pacific Racing, que gozara de moito éxito nas fórmulas menores.

CualificaciónEditar

Na súa primeira carreira con Williams, Ayrton Senna logrou a pole position por 0.3 segundos sobre Michael Schumacher no Benetton. Jean Alesi foi terceiro no seu Ferrari, máis dun segundo detrás de Schumacher, con Damon Hill cuarto no outro Williams. Frentzen impresionou ao tomar o quinto posto no seu Sauber, mentres que Gianni Morbidelli, de volta na F1 logo de disputar o Campionato de Superturismo Italiano de 1993, obtivo o sexto posto no seu Footwork. O top ten foi completado por Karl Wendlinger no segundo Sauber, Mika Häkkinen no McLaren, Verstappen no segundo Benetton e Ukyo Katayama no Tyrrell.

CarreiraEditar

Na saída, Senna liderou desde a pole position, mentres que Alesi superou a Schumacher. Schumacher retomou o segundo lugar na 2ª volta e comezou a perseguir a Senna, que lograra unha vantaxe de 4 segundos nas primeiras voltas. Antes de deterse no pit, Schumacher reducira a brecha a pouco máis dun segundo, e na volta 21 o dúo de cabeza entrou ao pit lane xuntos. Malia que ambos equipos executaron a mesma estratexia de combustible, a parada de Schumacher foi máis rápida que a de Senna, e así tomou o liderado.

Na volta 35 houbo un accidente de catro autos como Eddie Irvine e Verstappen achegáronse ao Ligier de Éric Bernard. Os tres estábanse achegando rápidamente ao McLaren de Martin Brundle que sufrira unha falla no motor. Ante á posibilidade de chocar co McLaren, Irvine virou cara á esquerda cando Verstappen intentou un adiantamento nese lado forzando así a Verstappen á herba, Verstappen perdeu o control do seu auto e deu unha voltereta sobre o McLaren mentres que Bernard tomou medidas de escape á dereita. O casco de Brundle foi impactado polo Benetton voador aínda que escapou dunha lesión grave. Irvine foi sancionado posteriormente pola FIA cunha prohibición dunha carreira, que se aumentou a tres despois de que a apelación de Jordan rexeitárase. Irvine xa estaba baixo investigación debido a un incidente con Senna en Suzuka o ano anterior.

Schumacher aumentou a súa vantaxe a 10 segundos logo da segunda rolda de paradas en boxes, logo do cal Senna comezou a acercarse. Na volta 55, o par dobraran a Hill que marchaba no terceiro lugar e a brecha baixara a 5 segundos, pero Senna perdeu o control do seu Williams e retirouse. Despois da retirada de Senna, Schumacher gañou comodamente, unha volta por diante de Hill no segundo lugar e Alesi que terminou terceiro. Rubens Barrichello, Katayama e Wendlinger completaron os seis primeiros, Katayama anotou os seus primeiros puntos.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 2   Ayrton Senna Williams-Renault 1:16.386 1:15.962
2 5   Michael Schumacher Benetton-Ford 1:16.575 1:16.290 +0.328
3 27   Jean Alesi Ferrari 1:17.772 1:17.385 +1.423
4 0   Damon Hill Williams-Renault 1:18.270 1:17.554 +1.592
5 30   Heinz-Harald Frentzen Sauber-Mercedes 1:18.144 1:17.806 +1.844
6 10   Gianni Morbidelli Footwork-Ford 1:18.970 1:17.866 +1.904
7 29   Karl Wendlinger Sauber-Mercedes 1:17.982 1:17.927 +1.965
8 7   Mika Häkkinen McLaren-Peugeot 1:18.122 1:19.576 +2.160
9 6   Jos Verstappen Benetton-Ford 1:18.787 1:18.183 +2.221
10 3   Ukyo Katayama Tyrrell-Yamaha 1:19.519 1:18.194 +2.232
11 9   Christian Fittipaldi Footwork-Ford 1:18.730 1:18.204 +2.242
12 4   Mark Blundell Tyrrell-Yamaha 1:19.045 1:18.246 +2.284
13 20   Érik Comas Larrousse-Ford 1:18.990 1:18.321 +2.359
14 14   Rubens Barrichello Jordan-Hart 1:18.759 1:18.414 +2.452
15 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:18.659 sen tempo +2.697
16 15   Eddie Irvine Jordan-Hart 1:19.269 1:18.751 +2.789
17 28   Gerhard Berger Ferrari 1:18.931 1:18.855 +2.893
18 8   Martin Brundle McLaren-Peugeot 1:18.864 13:18.601 +2.902
19 26   Olivier Panis Ligier-Renault 1:19.304 1:19.533 +3.342
20 25   Éric Bernard Ligier-Renault 1:19.396 1:19.633 +3.434
21 12   Johnny Herbert Lotus-Mugen-Honda 1:19.798 1:19.483 +3.521
22 24   Michele Alboreto Minardi-Ford 1:19.517 sen tempo +3.555
23 19   Olivier Beretta Larrousse-Ford 1:19.922 1:19.524 +3.562
24 11   Pedro Lamy Lotus-Mugen-Honda 1:21.029 1:19.975 +4.013
25 34   Bertrand Gachot Pacific-Ilmor 1:22.495 1:20.729 +4.767
26 31   David Brabham Simtek-Ford 1:22.266 1:21.186 +5.224
27 32   Roland Ratzenberger Simtek-Ford 1:22.707 1:23.109 +6.745
28 33   Paul Belmondo Pacific-Ilmor sen tempo sen tempo

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5   Michael Schumacher Benetton-Ford 71 1:35:38.759 2 10
2 0   Damon Hill Williams-Renault 70 + 1 volta 4 6
3 27   Jean Alesi Ferrari 70 + 1 volta 3 4
4 14   Rubens Barrichello Jordan-Hart 70 + 1 volta 14 3
5 3   Ukyo Katayama Tyrrell-Yamaha 69 + 2 voltas 10 2
6 29   Karl Wendlinger Sauber-Mercedes 69 + 2 voltas 7 1
7 12   Johnny Herbert Lotus-Mugen-Honda 69 + 2 voltas 21
8 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 69 + 2 voltas 15
9 20   Érik Comas Larrousse-Ford 68 + 3 voltas 13
10 11   Pedro Lamy Lotus-Mugen-Honda 68 + 3 voltas 24
11 26   Olivier Panis Ligier-Renault 68 + 3 voltas 19
12 31   David Brabham Simtek-Ford 67 + 4 voltas 26
Ret 2   Ayrton Senna Williams-Renault 55 Trompo 1
Ret 8   Martin Brundle McLaren-Peugeot 34 Colisión 18
Ret 15   Eddie Irvine Jordan-Hart 34 Colisión 16
Ret 6   Jos Verstappen Benetton-Ford 34 Colisión 9
Ret 25   Éric Bernard Ligier-Renault 33 Colisión 20
Ret 4   Mark Blundell Tyrrell-Yamaha 21 Trompo 12
Ret 9   Christian Fittipaldi Footwork-Ford 21 Caixa de cambios 11
Ret 30   Heinz-Harald Frentzen Sauber-Mercedes 15 Trompo 5
Ret 7   Mika Häkkinen McLaren-Peugeot 13 Motor 8
Ret 24   Michele Alboreto Minardi-Ford 7 Motor 22
Ret 10   Gianni Morbidelli Footwork-Ford 5 Caixa de cambios 6
Ret 28   Gerhard Berger Ferrari 5 Motor 17
Ret 19   Olivier Beretta Larrousse-Ford 2 Colisión 23
Ret 34   Bertrand Gachot Pacific-Ilmor 1 Colisión 25
NSC 32   Roland Ratzenberger Simtek-Ford
NSC 33   Paul Belmondo Pacific-Ilmor
Fonte:[1]

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

ReferenciasEditar

  1. "1994 Brazilian Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 6 de novembro de 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 


Carreira anterior:
Gran Premio de Australia de 1993
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1994
Carreira seguinte:
Gran Premio do Pacífico de 1994
Carreira anterior:
Gran Premio do Brasil de 1993
Gran Premio do Brasil Carreira seguinte:
Gran Premio do Brasil de 1995