Abrir o menú principal

Gran Premio de Alemaña de 1989

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de 1989 (oficialmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que celebrouse en Hockenheimring o 30 de xullo de 1989. Foi a novena rolda da tempada de 1989, o 51º Gran Premio de Alemaña e o décimo terceiro que se celebrou no circuíto de Hockenheim. Disputouse sobre 45 voltas ao circuíto de sete quilómetro nunha distancia de carreira de 305 km.

Alemaña Gran Premio de Alemaña de 1989
Detalles da carreira
Carreira 9 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1989.
Trazado do circuíto de Hockenheimring.
Trazado do circuíto de Hockenheimring.
Data 30 de xullo de 1989
Nome oficial LI Grosser Mobil 1 Preis von Deutschland
Localización Hockenheimring, Hockenheim, Alemaña
Percorrido Percorrido permanente de carreira
6´797 km
Distancia 45 voltas, 305´865 km
ClimaCálido, nubrado
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:42.300
Volta rápida
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:45.884 na volta 43
Podio
Primeiro Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Segundo Francia Alain Prost McLaren-Honda
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Ferrari

CualificaciónEditar

Como era de esperar, os McLaren - Honda de Ayrton Senna e Alain Prost dominaron a cualificación no ultra rápido circuíto de Hockenheim, con Senna apenas a menos dun segundo máis rápido que Prost, quen era case oito décimas máis rápido que o Ferrari 640 de Nigel Mansell.

McLaren con todo tiñan os seus problemas en cualificación. Durante a sesión do venres Senna pasou sobre unha pedra que fixo un buraco considerable nos baixos do seu coche e o dano resultante requiríu un cambio completo do coche, o problema que era que o equipo só tiña tres dos novos coches con caixa de cambios transversais en Alemaña.

CarreiraEditar

A carreira comezou con Senna na pole position e Prost xunto a el. Ao principio, Gerhard Berger no Ferrari semiautomático fixo un tremendo comezo desde o cuarto lugar, pasando a Senna, Prost e o seu compañeiro de equipo Mansell e lideraba na primeira curva con Senna, Prost e Mansell detrás. Na saída Philippe Alliot saíuse da pista de xeito espectacular cando tocouno por detrás o Minardi de Pierluigi Martini e perdeu o control do seu Lola, trompeando no céspede. Foi capaz de volver á pista pero a súa carreira só durou 20 voltas ata que o seu Lamborghini V12 sufríu unha fuga de combustible. O seu novo compañeiro de equipo, Michele Alboreto, viuse obrigado a abandonar a súa primeira carreira con Larrousse, xusto logo da 1ª curva na segunda volta despois de que o sistema eléctrico do Lamborghini fallase. Alboreto clasificouse 26º e último, só 0.016 por diante do Minardi de Luís Pérez-Sala.

O liderado de Berger duraría preto dun cuarto de volta. Senna pasou a Berger antes da primeira chicane, e Prost superouno na Ostkurve. Ao principio da segunda volta, era Senna quen lideraba diante de Prost, Berger, Mansell, Thierry Boutsen, Alessandro Nannini, Emanuele Pirro, Riccardo Patrese, e Nelson Piquet.

Os McLarens de Senna e Prost e os Ferraris de Mansell e Berger comezaron a afastarse na pista, co Benetton-Ford de Pirro e Nannini, e o Williams-Renault de Patrese apenas aguantando (Boutsen retirouse na volta 5 logo de ser tocado por Pirro na Bremsschikane 2). Na volta 14, Mansell perseguira a Berger durante dúas voltas, pero Berger tivo unha picada xusto ao achegarse á primeira chicane, e o seu Ferrari saíu voando polo aire, aterrando nunha zona de herba e cruzando a pista, evitando a Mansell e quedando parado na herba da pista.

Prost perseguiu a Senna durante 16 voltas, ata que entrou en boxes para cambiar pneumáticos, foi terriblemente lento, tardou 18 segundos, o que puxo a Mansell en segundo lugar e a Senna aínda máis lonxe. Na seguinte volta, Mansell entrou en boxes tamén para cambiar pneumáticos, a súa parada en boxes foi máis rápida que a de Prost, pero aínda así foi unha mala parada de 11 segundos, o que o deixou na cuarta posición detrás de Senna, Pirro e Prost. Entón Senna decidiu aproveitar a súa enorme vantaxe e entrou en boxes para o seu cambio de pneumáticos, a súa parada foi incluso peor que a de Prost, cunha duración de 23 segundos. Isto deixouno en segundo lugar detrás de Prost, Pirro entrara nos boxes para un cambio de pneumáticos e caeu á cuarta posición.

Pirro estrelouse contra as barreiras de espuma de poliestireno na entrada do estadio e tivo que ser trasladado ao hospital. Con Mansell tendo problemas co seu Ferrari, Senna e Prost loitaron toda a carreira, xa que ambos pilotos estaban conducindo ao límite. Empezaron a facer voltas rápidas Prost aguantaba os ataques de Senna, pero na volta 43, a caixa de cambios de Prost funcionou mal, perdeu a sexta marcha e Senna pasoulle entrando no estadio. Prost perdeu distancia nas seguintes 2 voltas e Senna liderou para lograr a súa cuarta vitoria da tempada, seguido por Prost segundo, Mansell terceiro, Patrese cuarto, Piquet quinto e Derek Warwick.

Na conferencia de prensa logo da carreira, Senna negouse a especular sobre si podería pasar Prost se o francés non perdera a sexta marcha, en lugar de afirmar que gañar logo de sufrir catro retiradas consecutivas era todo o que lle preocupaba. Pola súa banda, Prost tiña a firme crenza de que non habería ter problemas para lograr a vitoria se non tivese un problema coa caixa de cambios.

ClasificaciónEditar

Pre CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Tempo diferenza
1 37   Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:47.283
2 36   Stefan Johansson Onyx-Ford 1:47.700 +0.417
3 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:47.746 +0.463
4 29   Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:47.919 +0.636
5 41   Yannick Dalmas AGS-Ford 1:47.920 +0.637
6 17   Nicola Larini Osella-Ford 1.48.301 +1.018
7 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:48.558 +1.275
8 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:48.564 +1.281
9 31   Roberto Moreno Coloni-Ford 1:48.567 +1.284
10 32   Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford 1:48.780 +1.457
11 33   Gregor Foitek EuroBrun-Judd 1:49.458 +2.175
12 35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:49.527 +2.244
13 34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:50.455 +3.172

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:42.300 1:42.790
2 2   Alain Prost McLaren-Honda 1:43.306 1:43.295 +0.995
3 27   Nigel Mansell Ferrari 1:44.020 1:44.076 +1.720
4 28   Gerhard Berger Ferrari 1:44.467 1:44.509 +2.167
5 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 1:45.062 1:44.511 +2.211
6 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 1:45.520 1:44.702 +2.402
7 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:45.033 1:45.040 +2.733
8 11   Nelson Piquet Lotus-Judd 1:47.316 1:45.475 +3.175
9 20   Emanuele Pirro Benetton-Ford 1:46.521 1:45.845 +3.545
10 4   Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:47.551 1:46.888 +4.588
11 26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:47.408 1:46.893 +4.593
12 7   Martin Brundle Brabham-Judd 1:47.216 1:47.796 +4.916
13 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:48.222 1:47.380 +5.080
14 15   Maurício Gugelmin March-Judd 1:47.387 1:47.578 +5.087
15 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:47.486 1:47.566 +5.186
16 8   Stefano Modena Brabham-Judd 1:47.511 1:47.552 +5.211
17 9   Derek Warwick Arrows-Ford 1:47.756 1:47.533 +5.233
18 12   Satoru Nakajima Lotus-Judd 1:48.782 1:47.663 +5.363
19 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:47.836 1:47.676 +5.376
20 21   Alex Caffi Dallara-Ford 1:48.671 1:47.679 +5.379
21 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:47.879 1:48.005 +5.579
22 16   Ivan Capelli March-Judd 1:48.239 1:48.078 +5.778
23 25   René Arnoux Ligier-Ford 1:48.266 1:48.598 +5.966
24 36   Stefan Johansson Onyx-Ford 1:49.935 1:48.348 +6.048
25 10   Eddie Cheever Arrows-Ford 1:48.396 1:48.553 +6.096
26 29   Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:48.670 1:48.726 +6.370
27 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:49.587 1:48.686 +6.386
28 37   Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:49.252 1:49.004 +6.704
29 38   Christian Danner Rial-Ford 1:50.679 1:49.767 +7.467
EX 39   Volker Weidler Rial-Ford

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 45 1:21:43.302 1 9
2 2   Alain Prost McLaren-Honda 45 + 18.151 2 6
3 27   Nigel Mansell Ferrari 45 + 1:23.254 3 4
4 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 44 + 1 volta 5 3
5 11   Nelson Piquet Lotus-Judd 44 + 1 volta 8 2
6 9   Derek Warwick Arrows-Ford 44 + 1 volta 17 1
7 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 44 + 1 volta 21
8 7   Martin Brundle Brabham-Judd 44 + 1 volta 12
9 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 44 + 1 volta 13
10 4   Jean Alesi Tyrrell-Ford 43 + 2 voltas 10
11 25   René Arnoux Ligier-Ford 42 + 3 voltas 23
12 10   Eddie Cheever Arrows-Ford 40 sistema combustible 25
Ret 8   Stefano Modena Brabham-Judd 37 Motor 16
Ret 12   Satoru Nakajima Lotus-Judd 36 Trompo 18
Ret 16   Ivan Capelli March-Judd 32 Eléctrico 22
Ret 15   Maurício Gugelmin March-Judd 28 Caixa de cambios 14
Ret 20   Emanuele Pirro Benetton-Ford 26 Trompo 9
Ret 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 20 Fuga aceite 15
Ret 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 16 Motor 19
Ret 28   Gerhard Berger Ferrari 13 Picada 4
Ret 36   Stefan Johansson Onyx-Ford 8 Temperatura 24
Ret 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 6 Eléctrico 7
Ret 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 4 Colisión 6
Ret 21   Alex Caffi Dallara-Ford 2 Motor 20
Ret 29   Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1 Eléctrico 26
Ret 26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 0 Caixa de cambios 11
NSC 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford
NSC 37   Bertrand Gachot Onyx-Ford
NSC 38   Christian Danner Rial-Ford
EX 39   Volker Weidler Rial-Ford Empuxar para arrincar
NSCP 41   Yannick Dalmas AGS-Ford
NSCP 17   Nicola Larini Osella-Ford
NSCP 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford
NSCP 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford
NSCP 31   Roberto Moreno Coloni-Ford
NSCP 32   Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford
NSCP 33   Gregor Foitek EuroBrun-Judd
NSCP 35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha
NSCP 34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha    
Fonte:[1]

Líderes por voltaEditar

  • Ayrton Senna 21 (1-19, 44-45), Alain Prost 24 (20-43)

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do Reino Unido de 1989
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1989
Carreira seguinte:
Gran Premio de Hungría de 1989
Carreira anterior:
Gran Premio de Alemaña de 1988
Gran Premio de Alemaña Carreira seguinte:
Gran Premio de Alemaña de 1990

NotasEditar

  1. "1989 German Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 January 2015. Consultado o 23 December 2015. 

Ligazóns externasEditar