Gerhart Hauptmann

dramaturgo, novelista e poeta alemán

Gerhart Hauptmann, nado en Obersalzbrunn (actual Szczawno Zdrój, Polonia) o 15 de novembro de 1862 e finado en Agnetendorf o 6 de xuño de 1946, foi un dramaturgo, novelista e poeta alemán.

Infotaula de personaGerhart Hauptmann

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(de) Gerhart Johann Robert Hauptmann Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento15 de novembro de 1862 Editar o valor em Wikidata
Szczawno-Zdrój, Polonia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Morte6 de xuño de 1946 Editar o valor em Wikidata (83 anos)
Jagniątków, Polonia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Causa da mortebronquite Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeImperio Alemán Editar o valor em Wikidata
Grupo étnicoPobo alemán Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de Jena Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoDrama Editar o valor em Wikidata
Ocupacióndramaturgo , autobiógrafo , guionista , novelista , poeta , letrista , escritor Editar o valor em Wikidata
Período de actividade1888 Editar o valor em Wikidata -
Membro de
Durch! (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
MovementoNaturalismo Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua alemá Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
Familia
CónxuxeMargarete Hauptmann (1904–)
Marie Thienemann Hauptmann (1885–1904)
FillosIvo Hauptmann (pt) Traducir
 () Editar o valor em Wikidata
Sinatura
Editar o valor em Wikidata

Páxina webgerhart-hauptmann-gesellschaft.de Editar o valor em Wikidata
IMDB: nm0369458 Allmovie: p217435 IBDB: 5892
BNE: XX937276 Spotify: 6wJrijctMtpHrfkqQeZV6h Musicbrainz: ddf3c143-1607-4268-8f74-2ce7df23da8f Discogs: 1283679 IMSLP: Category:Hauptmann,_Gerhart WikiTree: Hauptmann-19 Find a Grave: 34867362 Deezer: 4606913 Editar o valor em Wikidata

Biografía e obras

editar

Desde a escola da súa cidade natal pasou a Breslau (actual Wrocław, Polonia) e despois foi enviado a aprender agricultura á granxa do seu tío Jauer. Como non lle gustaba este tipo de vida, volveu pronto a Breslau tentando converterse en escultor, de onde pasou a Dresde. De aí foi estudar filosofía e ciencias naturais na Universidade de Jena.

Pasou a meirande parte dos anos 1883 e 1884 en Italia. En maio de 1885 Hauptmann casou e estableceuse en Erkner, suburbio de Berlín, decantándose finalmente pola literatura na que pronto alcanzou unha gran reputación como un dos principais representantes do drama moderno.

 
Os teceláns por E. Orlik

En 1891 retirouse a Schreiberhau en Silesia. O primeiro drama de Hauptmann, Vor Sonnenaufgang (Antes do amencer, 1889) inaugurou o movemento naturalista na literatura alemá moderna, conquistando para el a inimizade dos críticos ortodoxos e o apoio entusiasta dos escritores alemáns mozos. Foi seguida por Des Friedensfest (1890), Einsame Menschen (1891) e Die Weber (Os tecedores, 1892), drama de grande alcance que representa o levantamento dos tecedores silesianos en 1844.

Dos seguintes traballos de Hauptmann cabe mencionar as comedias Kollege Crampton (1892), Der Biberpelz (A pel de castor, 1893) e Der rote Hahn (1901), o "poema dramático," Hannele (1893), e un drama histórico, Florian Geyer (1895). Tamén escribiu dúas traxedias relacionadas co pasado de Silesia, Fuhrmann Henschel (1898) e Rose Berndt (1903), e os dramas Die versunkene Glocke (A campá mergullada, 1897) e Und Pippa tanzt (E Pipa baila!, 1905).

O misticismo poético caracteriza moitas das súas obras posteriores como Der Naer in Christo Emanuel Quint (O tolo en Cristo Emanuel Quint, 1910), Der Ketzer von Soana (O herexe de Soana, 1918), Die Insel der grossen Mutter (A illa da Gran Nai, 1921).

Adquiriu fama de intelectual radical, fama que o seguiu durante moitos anos, a pesar de ser un asceta aristocrático que conseguiu sobrevivir tranquilamente a todos os sucesos tanto da República de Weimar como do Terceiro Reich de Hitler.

En 1912 foi galardoado co premio Nobel de Literatura.

Obra publicada

editar

Recoñecementos

editar

No seu honor, púxoselle nome ao asteroide (8381) Hauptmann descuberto o 21 de decembro de 1992 por Freimut Börngen.

Ligazóns externas

editar