Abrir o menú principal

Francisco Miguel

pintor, ilustrador, crítico de arte e libreiro galego

Francisco Miguel Fernández Díaz[3] (noutras fontes Francisco Miguel Fernández Moratinos[4][5][6] e mesmo Francisco Miguel Moratinos Fernández-Díaz), de nome artístico Francisco Miguel, nado na Coruña en 1897 e finado no Campo de Morgade,[3] Queo de Arriba (Bértoa, Carballo), o 28 de setembro de 1936, foi un pintor, ilustrador, crítico de arte e libreiro galego. A súa pintura é de carácter surrealista, e cultivou as naturezas mariñas.[4]

Francisco Miguel
Francisco Miguel Fernández Moratinos 1897-1936 autorretrato.jpg
autorretrato
NomeFrancisco Miguel Fernández Moratinos
Nacemento1897
 A Coruña
Falecemento28 de setembro de 1936
 Queo de Arriba
Nacionalidadeespañola
Cónxuxe(s)Syra Alonso [1]
Fillos3 (Francisco Alberto,
Juan Ramón e Sandro)[2]
Eidopintura, debuxo
Movementosurrealismo
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Foi fillo ilexítimo de Román Moratinos Ventosa, industrial natural de Briones, A Rioxa, e Marcelina Fernández Díaz, ferrolá. Casou con Syra Alonso o 19 de novembro de 1920, co poeta e cónsul uruguaio Julio José Casal como testemuña[2]. Tivo ao seu cargo a Librería de Arte, na rúa Real da Coruña, e colaborou activamente coa revista Alfar, da que foi director artístico.[7] Participou nos parladoiros da librería da súa propiedade e do café La Peña.[5]

 
"Casa da Felicidade", residencia de Francisco Miguel e Syra en Coruxo de Abaixo.[8]

Autodidacta, ao longo da súa vida realizou múltiples viaxes e cambios de residencia: Montparnasse (París), en 1923, onde se formou na arte do batik; Cuba e México (1926-33), onde naceron os fillos Juan Ramón e Sandro e onde traballou co muralista David Alfaro Siqueiros[9], o que contribuíu a poñelo en contacto directo coas vangardas artísticas do momento (Diego Rivera, Blanca Luz Brum…). En 1933 volveron a España. Tras un ano en Madrid regresaron a Galicia, intalándose na "Casa da Dicha" (Casa da Felicidade) no Porto de Santa Cruz, Liáns, Oleiros.[10]

O 3 de agosto de 1936 foi detido pola Garda Civil, acusado de actuar contra o réxime militar golpista. Saíu en liberdade, pero o 19 de setembro prendérono de novo. O 28 de setembro apareceu o seu cadáver fusilado en Bértoa, coa cara fendida e as mans amputadas,[10] e foi enterrado no cemiterio da localidade. En 1942, Syra e os tres fillos volveron definitivamente a México, exiliados.[11]

En 1999 a cidade da Coruña dedicoulle unha rúa.[12]

Galería de imaxesEditar

Debuxo de Syra a liña, dos moitos que Francisco Miguel elaborou. 
Syra e Francisco Miguel en 1934
Syra, Francisco Miguel e os seus tres fillos. 
Tumba sen nome, de Francisco Miguel, no cemiterio de Bértoa. 

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar