Abrir o menú principal

Fiorella Faltoyano

María Blanca Fiorella Renzi Gil, coñecida como Fiorella Faltoyano, nada en Málaga o 19 de outubro de 1949 é unha actriz española de orixe galega.

Fiorella Faltoyano
Fiorella Faltoyano - Seminci 2011.jpg
Nacemento19 de outubro de 1949 e 10 de febreiro de 1950
LugarMálaga
NacionalidadeEspaña
Profesiónactriz e actriz de cinema
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Orixe familiarEditar

Cando naceu Fiorella Faltoyano coñeceu unicamente a súa nai, María Asunción Gil Paradela (1921-2007), filla á súa vez de quen fora deputado provincial agrarista en Lugo Andrés Gil Municio (falecido en 1957[1]). Quen lle deu o apelido Renzi foi o italiano Giovanni Renzi, que casou daquela coa nai, mentres que o nome artístico llo deu a parella posterior da súa nai, o empresario malagueño Constantino Faltoyano, e que foi tamén o pai dos seus dous medio-irmáns, Mauricio e Constantino, tamén empresarios.

O nome do pai non se soubo ata o ano 2012, cando unhas probas de ADN sinalaron a quen fora alcalde de Pantón, Ramón Pardo Arias, falecido en 1998. Pardo Arias e Gil Paradela foran mozos durante varios anos, pero ao pouco de quedar embarazada a nai de Fiorella Faltoyano separáronse para sempre[2].

Carreira artísticaEditar

De nena viviu en Málaga e en Madrid. Cursou estudos dramáticos e en 1967 debutou coa compañía teatral de Nati Mistral. Case ao mesmo tempo aparece no filme Club de solteros, de Pedro Mario Herrero e acada popularidade como actriz nos programas de teatro en televisión Hora once, Teatro de siempre, Estudio 1 ou Novela e como presentadora do espectáculo ¡Señoras y señores!, na versión realizada por José María Quero en 1974-75.

En 1977 logra o seu maior éxito cinematográfico como protagonista de Asignatura pendiente, de José Luis Garci, xunto a José Sacristán. Con Garci e Sacristán repite en Solos en la madrugada (1978) e en Canción de cuna (1994). Roda outras películas, entre elas La colmena (1982) e Después del sueño (1992), de Mario Camus; ¡Biba la banda! (Ricardo Palacios, 1987); La sombra del ciprés es alargada (Luis Alcoriza, 1990) e La sal de la vida (Eugenio Martín, 1996).

Paralelamente potenciou a súa carreira televisiva, ao participar en La máscara negra (1982), Tango (1991), La Regenta (1995), Hermanos de leche (1994-95), Cuéntame cómo pasó (2003-04), Obsesión (2005), Hospital Central (2006), Alfonso, el príncipe maldito (2010) ou Amar en tiempos revueltos (2011).

Para o teatro protagonizou Ellas, la extraña pareja (2001-02), La calumnia (2004-07), Agnes de Dios (2007-09) e Galdosiana (2009-10), obras en que compartiu cartel e labores de produción coa actriz Cristina Higueras a través da súa compañía Nueva Comedia.[3]

ObraEditar

FilmografíaEditar

TelevisiónEditar

PremiosEditar

Medallas do Círculo de Escritores Cinematográficos
Año Categoría Película Resultado
1994 Mellor actriz Canción de cuna Gañadora

Vida persoalEditar

Casou co produtor cinematográfico José Luis Tafur Carande, de quen tivo un fillo. Logo de separarse del comezou unha nova relación sentimental co director de cine Fernando Méndez-Leite. Ten dúas netas[4].

Libros publicadosEditar

ReferenciasEditar

Véxase taménEditar