Abrir o menú principal

O EuroChallenge (chamada FIBA Europe League entre 2003 e 2005, e FIBA EuroCup entre 2005 e 2008) foi unha competición de baloncesto organizada pola FIBA Europa, sendo a máxima competición masculina que organiza. Nesta competición xogaban os mellores equipos de Europa que non se clasificaron para a Euroliga ou a Copa ULEB, isto é as competicións da Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Non debe confundirse coa FIBA EuroCup Challenge, a extinta segunda competición organizada pola FIBA Europa disputada entre o 2002 e o 2007. No ano 2015, a FIBA disolveu a competición para empezar unha nova, a FIBA Europe Cup, co obxectivo de competir coa Eurocup.

EuroChallenge
Eurocup Basketball
Fundación2003
Fin2015
RexiónFlag of Europe.svg Europa
ConfederaciónFIBA Europa
Equipos32
AscensoEurocup (finalistas)
Último campiónFrancia Nanterre (1º título)
LemaWe Are Basketball
Sitio webfibaeurope.com

Índice

HistoriaEditar

Co propósito de dar continuidade á histórica Copa de Europa, disputada por última vez co nome de Suproliga na tempada 2000-01, o torneo naceu na tempada 2003-04 coa denominación de Liga Europea da FIBA.

Ao consolidarse a Euroliga como máxima competición continental, en Novembro de 2004 a FIBA chegou a un acordo coa organización que representa aos equipos escindidos na tempada 2000-01 para recoñecela como sucesora da Copa de Europa e, á súa vez, renomear á súa Liga Europea como Eurocopa de cara á seguinte tempada, converténdose así na terceira competición en importancia no ámbito dos clubs europeos.

O trofeo que se lle entrega ao equipo campión é o mesmo que se empregaba para tal efecto durante a etapa da Copa de Europa. O Maccabi Tel Aviv gravou o seu nome na placa situada na base que acompaña ao trofeo ao gañar a Suproliga no 2001.

Sistema de CompeticiónEditar

A competición organizábase do seguinte xeito:

  • Unha primeira fase, na que participan 32 equipos, que se distribúen en oito grupos de catro cada un. Xógase a xeito de liguiña, de tal xeito que tódolos participantes encadrados nun mesmo grupo se enfrontan entre si en dúas ocasións (ida e volta). Os dous primeiros clasificados de cada un avanzan á seguinte fase.
  • Unha segunda fase de 16 equipos, distribuídos en catro grupos de catro equipos. O sistema de competición é o mesmo da fase anterior e tamén se clasifican os dous primeiros.
  • Un play off de cuartos de final ao mellor de tres partidos.
  • Unha Final Four ou final a catro. Dispútanse dúas semifinais a partido único, cuxos vencedores se encontran na final. O vencedor deste último partido álzase co título de campión da competición.

Final FoursEditar

Ano Final Semifinalistas
Campión Marcador Subcampión Terceiro posto Marcador Cuarto posto
2003–04  
UNICS
87–63  
Maroussi
 
Hapoel Tel Aviv
112–104  
Ural Great Perm
2004–05  
Dinamo San Petersburgo
85–74  
Kyiv
 
Khimki
86–79  
Fenerbahçe
2005–06  
Joventut Badalona
88–63  
Khimki
 
Kyiv
83–81  
Dinamo San Petersburgo
2006–07  
Girona
79–72  
Azovmash
 
Virtus Bologna
82–60  
Estudiantes
2007–08  
Barons LMT
63–62  
Mons-Hainaut
 
AEL
79–70  
Tartu Ülikool
2008–09  
Virtus Bologna
77–75  
Cholet
 
Triumph Lyubertsy
94–82  
AEL
2009–10  
Göttingen
83–75  
Krasnye Krylia
 
Chorale Roanne
86–80  
Victoria Libertas
2010–11  
Krka
83–77  
Lokomotiv Kuban
 
Oostende
94–92  
Spartak San Petersburgo
2011–12  
Beşiktaş
91–86  
Élan Chalon
 
Triumph Lyubertsy
94–87  
Szolnoki Olaj
2012–13  
Krasnye Krylia
77–76  
Karşıyaka
 
Oldenburg
84–76  
Gravelines
2013–14  
Reggio Emilia
79–65  
Triumph Lyubertsy
 
Gaziantep
87–75 (OT)  
Szolnoki Olaj
2014–15  
Nanterre
64–63  
Trabzonspor
 
Energia Târgu Jiu
83–80  
Skyliners Frankfurt

Final Four MVPEditar

PalmarésEditar

ClubsEditar

Equipo Título Ano
  UNICS Kazan 1 2003-04
  Dynamo San Petersburgo 1 2004-05
  DKV Joventut 1 2005-06
  Akasvayu Girona 1 2006-07
  Barons LMT Riga 1 2007-08
  Virtus Bologna 1 2008-09
  BG Göttingen 1 2009-10
  KK Krka 1 2010-11
  Beşiktaş 1 2011-12
  Krasnye Krylia Samara 1 2012-13
  Reggio Emilia 1 2013-14
  Nanterre 1 2014-15

AdestradoresEditar

Adestrador Títulos Anos
  Stanislav Eremin 1 2003-04
  David Blatt 1 2004-05
  Aíto García Reneses 1 2005-06
  Svetislav Pešić 1 2006-07
  Karlis Muiznieks 1 2007-08
  Matteo Boniciolli 1 2008-09
  John Patrick 1 2009-10
  Aleksandar Džikić 1 2010-11
  Ergin Ataman 1 2011-12
  Sergei Bazarevich 1 2012-13
  Massimiliano Menetti 1 2013-14
  Pascal Donnadieu 1 2014-15

Véxase taménEditar

NotasEditar

LigazónsEditar