Diferenzas entre revisións de «Glicóxeno»

{{enuso}}
({{enuso}})
#'''Glicotransferasa de oligo 1,4 ------1,4''': Walker e Whelan xa sospeitaban a presenza desta enzima como [[contaminación|contaminante]] nos preparados de glicosidasa de 1,6 amilo. En diversos análises efectuados obtivéronse resultados que ata a fecha surxiron que a acción da fosforilasa sobre as cadeas terminais detense a catro unidades de glicosilo de distancia dun punto de ramificación.Nesta etapa,a maior parte das cadeas externas "desprendidas" da molécula parecen formadas por catro unidades α-1,4-glicosilo,a partir dun punto de ramificación.Crese que a glicotransferasa pasa tres destas unidades ó extremo doutra cadea;por conseguinte,a fosforilasa pode volver a actuar sobre a cadea, xa máis larga, e o enzima de desramificación pode atacar o enlace 1,6 no punto de ramificación.
#'''Alfa amilasas''': Olivarría e Torres (1962) demostraron que a alfa-amilasa do fígado podía atacar o glicóxeno mediante: 1- produción de oligosacáridos de cadea recta, como maltotriosa e maltotetrosa, a partir das ramas externas do glicóxeno; 2- liberación de sacáridos ramificados e de maltosa,dende o interior da molécula.Existen varias maltasas para transformar estos productos en glicosa.Porén, todavía se descoñece a importancia da vía alfa-amilasa-oligosacárido maltasa no catabolismo do glicóxeno.
#'''Glicóxeno de lisosomas''': Os lisosomas posúen un conxunto de enzimas capaces de hidrolizar practicamente calquer compoñente do citoplasma que contén entre outras fosfatasa ácida, RNAasa, DNAasa, catepsina, beta-glicoronidasa, sulfatasa de arilo, beta-N-acetilglicosaminidasa, beta-galactosidasa e alfa-1,4(glicosidasa).A función desta última enzima no metabolismo celular normal non se coñece todavía,pero a falta de maltasa ácida nos lisosomas na enfermidade de Pompe ten como consecuencia o almacenamento de glicóxeno en acúmulos limitados por membranas.
A función desta última enzima no metabolismo celular normal non se coñece todavía,pero a falta de maltasa ácida nos lisosomas na enfermidade de Pompe ten como consecuencia o almacenamento de glicóxeno en acúmulos limitados por membranas.
 
==Fisiopatoloxías do metabolismo do glicóxeno==
41

edicións