Diferenzas entre revisións de «Clorofluorocarbonos»

m
→‎Repercusión sobre a capa de ozono: trocar novel por nobel e ligazón interna
m (→‎Repercusión sobre a capa de ozono: trocar novel por nobel e ligazón interna)
 
==Repercusión sobre a capa de ozono==
O mecanismo a través do cal atacan a [[ozonosfera|capa de ozono]] é unha reacción fotoquímica : o incidir a luz sobre a molécula de CFC , liberase un átomo de cloro cun electrón libre , denominado radical cloro, moi reactivo e con gran afinidade polo ozono,rompendo a molécula de este último. A radiacción é catalítica , estimase que un so átomo de cloro destrúe hata 30.000 moléculas de ozono. O CFC permanece durante dous anos nas capas altas da atmosfera onde atopa o ozono.
 
O descubridor desta amenaza foi o científico mexicano Mario J. Molina (1943) , quen o 11 de outubro de 1995 recibiu o [[Premio NovelNobel de Química ]], en recoñecemento das suas investigacións neste campo .
 
O mecanismo a través do cal atacan a [[ozonosfera|capa de ozono]] é unha reacción fotoquímica : o incidir a luz sobre a molécula de CFC ,liberase un átomo de cloro cun electrón libre , denominado radical cloro, moi reactivo e con gran afinidade polo ozono,rompendo a molécula de este último.A radiacción é catalítica , estimase que un so átomo de cloro destrúe hata 30.000 moléculas de ozono.O CFC permanece durante dous anos nas capas altas da atmosfera onde atopa o ozono.
 
 
 
O descubridor desta amenaza foi o científico mexicano Mario J. Molina (1943) , quen o 11 de outubro de 1995 recibiu o Premio Novel de Química , en recoñecemento das suas investigacións neste campo .
 
==Información recollida das seguntes páxinas==
68.670

edicións