Diferenzas entre revisións de «Historia do manga»

sen resumo de edición
O manga procede de Xapón. O manga é considerado unha arte xa que se ven practicando desde hai algo máis de dous [[século|séculos]]. O termo manga foi acuñado por [[Hokkusai]], unha das principais figuras do grabado tradicional xaponés. Porén, ainda que esta forma artística é precursora, non se pode considerar propiamente [[banda deseñada]] xaque non comparte as bases fundamentais do medio.
 
Cando comezou a era [[Meiji]], os artistas europeos maravillábanse dos grabados xaponeses, os [[ukiyo-e]], gracias á exótica beleza que transmitía e á súa forma tan diferente de codificar e reinterpretar a realidade. Con iso e o efecto *texto perdido por vandalismo* , os inicios do manga moderno debéronse non só ao esteticismo na arte do período Edo, senón ás influencias europeas, e máis tarde estadounidenses: sobre todo, coa introducciónintrodución das técnicas do [[cómic]].
 
Durante o século XIX, en plena transición da era feudal á industrializada, foron Charles Wirgman e George Bigot (ámbolos dous críticos da sociedade xaponesa de aquel tempo), quen sentaron as bases para o desenvolvemento ulterior do manga. Ambas personalidades foron e ainda continúan a ser admirados polos mangakas (termo xaponés para debuxante de [[banda deseñada]]), debido á súa trascendencia no debuxo viñetístico xaponés.
===O ''manga'' ata 1945===
 
Coa expansión da influencia cultural europea no Xapón, o manga moderno foi tomando vida a medida que se introducían técnicas de debuxo e viñetado. Isto levou a unha producciónprodución lenta pero segura por parte de autores como Kitazawa, Ichiro Suzuki y Takeo Nagamatsu.
 
Os años 1920 e 1930 foron moi auspiciosos, coa aparición de xéneros como o ''Kodomo'' (manga para nens). Tamén as publicacións forose perfeccionando en obras destacadas como ''Nagagatsu no Sanjushi'', ''Speed Taro'' e ''Ogon Bat'' (este último, o primeiro superheroi). Simultáneamente, desde 1915 foron feitos os primeros ensaios para o paso da banda deseñada á animación, o que máis tarde derivaría no xurdimento da forte industria xaponesa do ''anime'' (debuxos animados en xaponés).
[[Osamu Tezuka]], un estudante de medicina apaixoado dos debuxos animados de [[Fleischer]] e [[Walt Disney|Disney]], cambiaría a face da banda deseñada xaponesa co seu primeiro libro vermello. ''A nova illa do tesuoro'' vendeu sorpresivamente entre 400.000 y 800.000 exemplares. O seu éxito foi aplicar ao cómic un estilo cinematográfico descompondo os movementos en varias viñetas e combinando este dinamismo con abundantes efectos sonoros, características propias da banda deseñada moderna.
 
O éxito de Tezuka levouno ás revistas de Tokio, particularmente á nova ''Manga Shonen'' ([[1947]]) que foi a primera revista infantil dedicada en exclusiva ao manga, e na que Tezuka publicou [[Astroboy]]. Nestas revistas impuxo o seu esquema de epopea en forma de serie de relatos e diversificou a súa producciónprodución en múltiples xéneros, dos que destacan as súas adaptacións literarias e o manga para rapazas: o ''shōjo manga''. A mediados dos 50, Tezuka trasladouse a un edificio da capital chamado [[Tokiwasi]], ao que peregrinarían os novos autores, entonces aspirantes, e actualmente estrelas. Un ano despois, Shonen desapareceu e os libros vermellos agonizaron.
 
Entre ambos, e por obra de Osamu Tezuka, puxeran os pilares da industria do ''manga'' e ''anime'' contemporáneos. Osamu Tezuka deu ao manga a base da súa estética actual. El misturara a tradición xaponesa co estilo caricaturesco e expresivo da banda deseñada americana da [[idade de ouro da banda deseñada norteamericana|idade de ouro]]. Innovou na linguaxe narrativa e visual dunha forma paralela, ainda que diferente á de [[Will Eisner]] e [[Jack Kirby]] na Bd norteamericana. Chegou mesmo a xogar con experimentos visuais nos anos sesenta, ainda que de forma máis tímida da que se facía en Europa por parte de autores como [[Guido Crepax]]. Axudou á diversificación de xéneros e ao crecemento da banda deseñada como medio artístico, narrativo, adulto e como fenómeno de masas. Foi por todo isto coñecido como o ''' ''manga no kami '' ''' (''Deus do manga'' en xaponés).
O triunfo das revistas de manga acabou co ''Kamishibai'', e moitos dos seus autores refuxiáronse no sistema de bibliotecas. As revistas de manga eran todas infantís, e as bibliotecas encontraron un buraco creando un manga orientado cara un público máis adulto: o ''[[gekiga]]''(''debuxo dramático'' en xaponés). Deixaron o estilo proximo a Disney de Tezuka por outro máis realista e fotográfico abrindo o campo a novos xéneros violentos, escatológicos ou mesmo pornográficos como o terror, as historias de [[samurai]]s, os mangas sobre [[yakuza]]s (mafia xponesa), o erotismo, etc. Entre eles cabe destacar a [[Sanpei Shirato]] que en [[1964]] patrocinaría a primeira revista ''underground'' da historia do manga, [[Garo (revista)|Garo]]. E tamén ao maestro [[Monkey Punch]] (Seudónimo do debuxante xaponés [[Kazuhiko Kato]] ) , creador da serie considerada como "o mellor manga de tódolos tempos", [[LUPIN III]] que ós seus 70 anos ainda sigue en activo na actualidade. A competencia no terreo gráfico do ''gekiga'' obligou ás revistas a reduciren a presencia de texto, aumentar o número de páxinas e o tamaño para a súa mellor visión.
 
Co comezo do auxe económico a xente esixía máis manga. Por iso, unha das principais editoras de libros, [[Kodansha]], entrou en [[1959]] no mercado de revistas. O seu título [[Shōnen Magazine]], cambiou a pauta de periodicidade mensual a semanal, multiplicando a producciónprodución e impondo aos autores o [[estajanovismo]], ainda que esta vez con soldos millonarios. Pronto, outros grupos editoriais como [[Shueisha]], [[Shogakukan]] ou [[Futabasha]] uniríanse. Este sistema de producciónprodución sacrificaría a color, a calidad do papel e a sofisticación temática, levándose tamén de paso a crítica política. Pero aumentaría vertixnosamente as ventas ata cifras astronómicas e con elas os beneficios empresariais, convertendo ao manga no medio de comunicación audiovisual máis importante do país.
 
=== A expansión a Occidente ===
En [[1988]], gracias ao éxito da versión cinematográfica de ''[[Akira]]'', basada na serie de BD homónima do debuxante [[Katsuhiro Otomo]], publicado en [[1982]] na revista ''[[Young Magazine]]'' da editorial [[Kōdansha]], o manga empezou a ser difundido internacionalmente a escalas xamáis antes soñadas. A finais dos anos noventa, o manga influiu nas publicacións dos xigantes do cómic estadounidense [[Marvel Comics]] e [[DC Comics]], sendo contratado entre outros debuxante xaponés [[Kia Asamiya]] para unha das súas series capitais, ''Uncanny X-Men''. A proposta non tivo éxito, pero a penetración da BD xaponesa no mercado norteamericano é indiscutible.
 
Pero o gran éxito que a producciónprodución xaponesa ''Akira'' levou a occidente non foi algo que xurdiu repentinamente. Xa nos [[años 1960]] [[Osamu Tezuka]]tiña vendido os dereitos de emisión da súa primeira serie ''[[Astro Boy]]'' á cadea estadounidense NBC conseguindo un éxito bastante notable de audiencia infantil. Nos anos setenta, sucedéronse as series de animación ''[[Mazinger Z]]'', ''[[Great Mazinger]]'', ''[[Grendizer]]'', sendo esta última un estalido mediático en Francia, onde sería coñecida como ''Goldorak''. Todas elas baseábanse nos cómics de [[Gō Nagai]], actual magnate dun imperio de distribución editorial. Na década dos 80, comezaron a destacarse series de outra índole, como ''[[The Super Dimension Fortress Macross]]'', coñocida en Occidente por ''[[Robotech]]'': o ''remake'' de Osamu Tezuka de ''Astroboy'' filmada esta vez a cor e con aires xa máis modernos. Á que sumouse a saga épica ''[[Gundam]]'', serie, só superada en temporadas e episodios pola serie de animación estadounidense ''The Simpson''.
 
Un dos autores máis relevantes e importantes no apoxeo mediático de finais dos oitenta e principios dos noventa, foi [[Akira Toriyama]], creador da famosa serie ''[[Dragon Ball]]'' e da serie ''[[Dr. Slump]]'', ámbalas dúas caracterizadas polo seu humor picante, irreverente e absurdo. Tal foi o éxito das súas obras que nalgúns países europeus chegou a superar nas listas de ventas ao cómic estadounidense e ás producciónsproducións autóctonas durante algúns anos. Este fenómeno foi moi marcado en [[España]], onde en poucos anos ''Dragon Ball'' vendeu tantos exemplares, que hai quen a considera a [[banda deseñada]] de orixe estranxeira máis vendida na historia do país. A revista ''[[Shōnen Jump]]'' —en momentos puntuais, especialmente durante algunhas semanas que coincidían con episodios decisivos da serie ''Dragon Ball''— chegou a aumentar a súa tirada semanal a 6 millóns de exemplares.
 
Hoxe en día, o ''manga'' consolidouse na sociedade occidental debido ao éxito conseguido durante as décadas pasadas. Incluso foi imitado por autores europeos e estadounidenses, que trataron de uitilizar a estética e os recursos visuais deste tipo de bd. A importancia do manga aumentou considerablemente, deixando de ser algo minoritario en Occidente para constituirse nun fenómeno comercial e cultural, en competencia directa coa hexemonía da producciónprodución estadounidense e europea.
 
Incluso a poderosa [[The Walt Disney Company|Disney]] ten apreciado as producciónsproducións xaponesas como produto comercial de calidade. A súa distribuidora Buenavista obtivo os dereitos de distribución en cine das películas do [[estudio Ghibli]], de onde saíron moitas das mellores obras de animación que Xapón ten dado ao mundo da man de [[Hayao Miyazaki]]. O seu éxito no mercado internacional ten sido variado, ainda que notable, tanto que a película de animación ''[[A viaxe de Chihiro]]'' recibiu no 2002 o [[Oscar]] da Academia á mellor película de animación, premio que non tiña gañado ningunha película xaponesa de animación.
 
==Bibliografía==
Usuario anónimo