Diferenzas entre revisións de «Zum ewigen Frieden»

arranxos + interwikis
(arranxos + interwikis)
'''Zum ewigen Frieden''' (''Sobre a paz perpetua'') é unha obra filosófica de [[Immanuel Kant]].
 
SiSe existe un deber e ó mesmo tempo unha esperanza fundada de que fagamos realidade o Estado dun dereito público, aínda que soamente sea unha aproximación. A paz perpetua, que se deriva dos ata agora mal chamados tratados de paz, non é unha idea vacía senón que unha tarefa que se irá resolvendo pouco a pouco ata acadar o seu fin.
 
==Estrutura==
Polo contrario, nunha Constitución na cal o súbdito non é cidadán, é dicir, nunha Constitución non republicana, a guerra é sinxela, xa que o xefe do Estado non é membro do Estado senón o seu dono, polo que a guerra non lle causará ningunha perda.
 
===Segundo artigo para a paz perpetua: O dereito de xentexentes debe fundarse nunha federación de Estados libres===
Os pobos poden considerarse segundo a súa natureza individuos que se perxudican uns a outros para manter a súa seguridade. Cada pobo debe esixir ao outro que entre nunha Constitución semellante á civil para garantir os dereitos de cada un. Isto sería unha confederación de pobos. Porén, habería unha serie de contradiccións porque nun Estado necesítase a relación entre un superior (lexislador) e un inferior (o pobo). Polo que moitos pobos nun mesmo Estado pasarían a formar un único pobo e isto non debe ocorrer. De maneira que a única forma que teñen os Estados para conseguir o seu dereito só pode ser através da guerra. Pero, o dereito non pode ser decidido a través dunha guerra nin sequera a través dunha vitoria e un tratado de paz unicamente acabaría coa guerra pero non coa situación de guerra. Ademais o estado de paz non pode establecerse sin un pacto entre os pobos. Así a federación da paz buscará acabar coa guerra mentras que o estado de paz acabaría con todas as guerras para sempre.
 
A federación mantén a liberdade dun Estado e tamén dos Estados federados para que non se sometan a leis públicas nin a coaccións. Esta idea débena adoptar os outros Estados para acadar a paz perpetua.
 
===Terceiro artigo para a paz perpetua: Hospitalidade universal===
A hospitalidade é o dereito de propiedade que teñen todos os homes da superficie da terra. Os homes teñen que soportarse uns a outros e ningún posúe un maior dereito que o outro para estar nun determinado lugar da terra. Polo que ninguén deberá combatir con un estranxeiro que chega a un territorio alleo.
 
===Garantía da paz perpetua===
Esta garantía é suministrada pola natureza que persegue unha finalidade: que os homes consigan a harmonía a través do antagonismo. Isto coñécese co nome de destino ou providencia. O termo natureza, como unha teoría é apropiado para os límites da razón humana que debe manterse dentro dos límites da experiencia. Para garantir a paz hai que examinar o modo no que se suministra esa garantía. A organización provisional da natureza consiste no seguinte:
:1. Que os homes de todas as partes da terra poidan vivir.
* Da mesma maneira que a paz separa pobos tamén os une. Trátase do espiritu comercial que non pode convivir coa guerra. É o poder máis fácil de todos. Os Estados vense obrigados a fomentala paz e evitar a guerra por medio de negociacións.
 
===Artigo secreto para a paz perpetua===
O Estado deixará falar libre e pulicamente ós filósofos sobre os principios da guerra e da paz.
 
Pero, non terá porque conceder prioridade ós filósofos fronte ós xuristas se non que unicamente deberá escoitalos.
 
===Anexo I: Sobre a discrepancia entre a moral e a política respeto á paz perpetua===
A moral é unha práctica no sentido obxectivo, un conxunto de leis obrigatorias que debemos obedecer e sobre as que debemos actuar. Non debe existir ningunha disputa entre a moral e a política polo que non hai ningún conflito obxectivamente entre ambas. Porén, esta disputa está presente subxectivamente na inclinación egoísta dos homes e sempre o haberá porque serve de estímulo á virtude. Esta pretenderá vencer a astucia do mal.
 
O moralista político comete unha inxustiza ó non respetar o concepto de dereito que sería o único que podería conseguir a paz para sempre.
 
===Anexo II: Harmonía da política coa moral segundo o concepto do dereito moral===
A incompatibilidade das máximas do dereito de xente coa publicidade dá lugar ó desacordo entre a política e a moral. Este acordo só sería posible coa unión federativa ( que é necesaria e está dada a priori conforme o principio dos dereitos ). A prudencia política ten como fundamento xurídico a instauración desa federación na súa maior amplitude, sen esta finalidade, a habilidade política é ignorancia e inxustiza. Esta política ten:
* Reservatio mentalis: redactar os tratados públicos de tal maneira que se poidan interpretar de moitos xeitos.
 
[[Categoría:Obras filosóficas]]
 
[[de:Zum ewigen Frieden]]
[[eo:Al Eterna Paco]]
[[en:Perpeual peace]]
[[fr:Vers la paix perpétuelle]]
[[it:Per la pace perpetua]]
[[nl:Zum ewigen Frieden]]
94.140

edicións