Diferenzas entre revisións de «Alfonso de Cal»

sen resumo de edición
 
Colaborou no libro titulado Lope De vega editado en Ferrol circa 1920 xunto con Santiago Montero Díaz, Ricardo Carballo Calero, José Leira Domínguez, Pedro Almazán Ramos, Mario Rico Cobas y Luis Tenreiro Rodríguez. Existe un ejemplar en la Biblioteca Central de Ferrol.{{Biografía}}
 
'''Alfonso de Cal Fernández''', nado en [[Ferrol]] e finado na mesma cidade o [[9 de novembro]] de [[1937]], foi un avogado, xornalista e político galego.
 
== Traxectoria ==
Fillo de [[Manuel de Cal]]. Foi fiscal de Ferrol (1913) e presidente do Comité romanonista ferrolán (1915). Colaborou en ''[[Diario Ferrolano]]'', ''[[Estudios Gallegos]]'', ''[[El Noroeste (1896)|El Noroeste]]'' e ''[[Acción Coruñesa]]'' e dirixiu ''[[El Correo Gallego]]'' en 1913<ref>''[[Diario de Galicia (Compostela)|Diario de Galicia]]'', 7-11-1913, p. 3.</ref>. Colaborou no libro titulado Lope De vega editado en Ferrol circa 1920 xunto con Santiago Montero Díaz, Ricardo Carballo Calero, José Leira Domínguez, Pedro Almazán Ramos, Mario Rico Cobas y Luis Tenreiro Rodríguez. Existe un ejemplar en la Biblioteca Central de Ferrol. Na [[ditadura de Primo de Rivera]] foi tenente de alcalde de Ferrol. Na [[Segunda República Española|Segunda República]] foi alcalde de [[Valdoviño]] de forma alterna en 1931, 1932 e 1934. Cambiou a Casa Consistorial de Pazos a Lanzós. Foi presidente de [[Unión Republicana (España 1934)|Unión Republicana]] de Ferrol e dirixiu o semanario ''[[Renovación (Ferrol)|Renovación]]'' en 1936. Tamén colaborou en ''[[El Pueblo Gallego]]''. Co [[golpe de Estado do 18 de xullo de 1936]] foi detido e xulgado en Ferrol por rebelión con [[José Eiroa Mosquera]], sendo condenado á pena de morte. Foi executado na Punta do Martelo do Arsenal o [[9 de novembro]] de [[1937]].
 
{{Start box}}
Usuario anónimo