Diferenzas entre revisións de «Crise de Agadir»

m
Arranxiño
m (Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores))
m (Arranxiño)
== Antecedentes ==
{{VT|Primeira crise marroquí|Conferencia de Alxeciras}}
 
A principios do [[século XX]] [[Francia]], que administra [[Alxeria]] dedesde a súa conquista en [[1830]], estaba preocupada pola seguridade da súa fronteira con [[Marrocos]]. O [[Marrocos|sultanato de Marrocos]] era entón un dos últimos países non [[Colonialismo|colonizados]] de [[África]], e espertou o interese de varias potencias [[Europa|europeas]], principalmente de Francia e o tamén do [[Imperio alemán]], que consideraba ter un atraso na conquista de [[Colonialismo|colonias]].
 
 
=== Negociacións, solución e consecuencias ===
O [[7 de xullo]] o embaixador alemán en [[París]] informou ao goberno francés de que Alemaña non tiña aspiracións territoriais en Marrocos e que negociaría un [[protectorado]] francés baseado en "compensacións" para a Alemaña na rexión do Congo francés e na salvagarda dos seus intereses económicos en Marrocos. Os termos dos alemáns, presentados o [[15 de xullo]], mentres contiñan unha oferta para ceder a parte norte de Cameruún e Togolandia, exixiron a Francia todo o Congo francés desde o río Sangha até o mar, ao que máis tarde engadiu a transferencia de Francia do dereito á prevención do [[Congo belga]].
 
[[Ficheiro:Cameroun 1901-1916.png|miniatura|300px|O Camerún antes e dospois da crise de Agadir.]]
[[Ficheiro:Mapa del Magreb (1956).svg|miniatura|300px|Os protectorados francés e español en Marrocos.]]
O [[21 de xullo]] David Lloyd George fixo un discurso na Mansion House, en Londres, onde declarou que o honor nacional era máis precioso que a paz: "Se a Gran Bretaña é tratada mal onde os seus intereses son vitalmente afectados, coma se ela non tivese ningunha conta no concerto das nacións, entón eu digo enfaticamente que a paz a ese prezo sería unha humillación intolerábel para que un gran país como o noso resista". O discurso foi interpretado por Alemaña como unha advertencia de que non podía impoñer un acordo irrazonable sobre Francia.<ref name=KW>Keith Wilson (1972): "The Agadir Crisis, the Mansion House Speech, and the Double-Edgedness of Agreements". ''Historical Journal'' 15#3: 513-532.</ref>
 
O [[4 de novembro]] as negociacións franco-alemás levaron a unha convención denominada Acordo franco-alemán,<ref>{{Cite journal|last=Maurice|first=Zimmermann|date=1912|title=L'accord franco-allemand du 4 novembre 1911 au sujet du Maroc et du Congo|url=https://www.persee.fr/doc/geo_0003-4010_1912_num_21_116_7205|journal=Annales de géographie|language=fr-FR|volume=21|issue=116}}</ref> baixo a cal Alemaña aceptou a posición de Francia en Marrocos a cambio dun territorio na colonia africana francesa do Congo Medio (hoxe [[República do Congo]]).
O 21 de xullo David Lloyd George fixo un discurso na Mansion House, en Londres, onde declarou que o honor nacional era máis precioso que a paz: "Se a Gran Bretaña é tratada mal onde os seus intereses son vitalmente afectados, coma se ela non tivese ningunha conta no concerto das nacións, entón eu digo enfaticamente que a paz a ese prezo sería unha humillación intolerábel para que un gran país como o noso resista". O discurso foi interpretado por Alemaña como unha advertencia de que non podía impoñer un acordo irrazonable sobre Francia.<ref name=KW>Keith Wilson (1972): "The Agadir Crisis, the Mansion House Speech, and the Double-Edgedness of Agreements". ''Historical Journal'' 15#3: 513-532.</ref>
 
O 4 de novembro as negociacións franco-alemás levaron a unha convención denominada Acordo franco-alemán,<ref>{{Cite journal|last=Maurice|first=Zimmermann|date=1912|title=L'accord franco-allemand du 4 novembre 1911 au sujet du Maroc et du Congo|url=https://www.persee.fr/doc/geo_0003-4010_1912_num_21_116_7205|journal=Annales de géographie|language=fr-FR|volume=21|issue=116}}</ref> baixo a cal Alemaña aceptou a posición de Francia en Marrocos a cambio dun territorio na colonia africana francesa do Congo Medio (hoxe [[República do Congo]]).
 
Este territorio, de 275.000 km<sup>2</sup>, coñecido polos alemáns como ''Neukamerun'', pasou a formar parte da colonia alemá de Cameruún. Esta zona é en parte pantanosa, onde a enfermidade do sono ([[tripanosomíase africana]]) estaba xeneralizada, pero deu a Alemaña unha saída ao [[río Congo]] ao sueste de [[Fort Lamy]] (hoxe parte de [[Chad]]).
 
O conflito solucionouse co [[tratado de Fez]], asinado en dita cidade o [[30 de marzo]] de [[1912]], e polo cal eoo sultán Abdelhafid de Marrocos cedeu laa soberanía do seu país a Francia, facendo del un [[protectorado]].
 
Como parte do tratado, Alemaña recoñeceu as esferas de influencia francesas e españolas en Marrocos, recibindo a cambio territorios no Congo Medio (actual [[República do Congo]]), unha colonia da África Ecuatorial Francesa, os cales se converteron en parte do [[Camerún]] alemán.<ref name="traité1">[http://www.sgg.gov.ma/Portals/0/BO/bulletin/Fr/1912/BO_1_fr.pdf Traité conclu entre la France et le Maroc le 30 mars 1912, pour l'organisation du Protectorat français dans l'Empire chérifien] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150924101029/http://www.sgg.gov.ma/Portals/0/BO/bulletin/Fr/1912/BO_1_fr.pdf |date=24 de setembro de 2015 }}. ''Bulletin officiel Empire chérifien - Protectorat de la République française au Maroc'', Rabat, nº 1,‎ 1er novembre 1912, pp. 1-2.</ref><ref name="mjp">[http://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=http%3A%2F%2Fmjp.univ-perp.fr%2Fconstit%2Fma1912.htm Maroc – Traité pour l'organisation du protectorat français dans l'empire chérifien] (Fès, 30 mars 1912).</ref>
 
Por este tratado, o gobrnnogoberno de Marrocos —o [[sultán]] e os seus [[visir]]es— perdeperdeu a plena soberanía sobre unha boa parte do seu territoreio, que pasou aos [[protectorado]]s francés e español (1912-1956) baixo a dependencia e a proteciónprotección de Francia.
 
O [[15 de xullo]] de [[1912]] foi aprobada unha lei polo Parlamento francés, e promulgada polo presidente da [[Terceira República Francesa]] da época, [[Armand Fallières]].<ref name="traité1"/><ref>[http://adala.justice.gov.ma/FR/DocumentViewer.aspx?id=122760.htm Loi portant approbation du traité conclu entre la France et le Maroc, le 30 mars 1912, pour l'organisation du protectorat français dans l'Empire chérifien] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160304022525/http://adala.justice.gov.ma/FR/DocumentViewer.aspx?id=122760.htm |date=04 de marzo de 2016 }}.</ref>
11.725

edicións