Diferenzas entre revisións de «Robert E. Lee»

m
Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores)
m (Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores))
m (Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores))
 
Durante a súa permanencia en Fort Monroe, casa con Mary Anna Custis Lee (1808-1873), parente de Martha Washington, con quen ten sete fillos, tres nenos e catro nenas : George Wáshington Custis, William H. Fitzhugh, Robert Edward, Mary, Annie, Agnes, y Mildred.
 
Serve como asistente da oficina do xefe do Corpo Enxeñeiros en [[Washington, DCD.C.]] de 1834 a 1837, axudando no verán de 1835 a marcar a fronteira estatal entre [[Ohio]] e [[Michigan]]. En 1837, ten o seu primeiro mando de importancia. Como [[tenente]] primeiro de enxeñeiros, supervisa as obras de enxeñería no porto de [[St. Louis, Missouri|St. Louis]] e nos ríos [[Río Mississippi|Mississippi]] e [[Río Missouri|Missouri]]. É ascendido por iso a [[capitán]]. En 1841, é transferido a Fort Hamilton no porto de [[Nova York]], onde se encarga da construción de fortificacións. Durante ese tempo é membro do consello da parroquia Episcopal de San Juan en Fort Hamilton.
 
Distinguiuse durante a Guerra México-Estados Unidos (1846-1848). Foi un dos axudantes do xeneral Winfield Scott desde [[Veracruz]] ata a [[Cidade de México]], sendo a causa de varias das vitorias estadounidenses, ao atopar rutas de ataque que o exército de México non defendía por consideralas impracticables.
Lee atopábase en Wáshington cando o abolicionista John Brown ataca o arsenal federal de Harpers Ferry, en outubro de 1859. Recibe orde do Secretario (equivalente ao Ministro en USA) de Guerra o 17 de outubro, informando dunha sublevación de escravos en Virxinia, e pónselle ao mando dos destacamentos das milicias de [[Maryland]] e [[Virxinia]], soldados de Fort Monroe, e Marines, para suprimir a sublevación e arrestar aos seus líderes. O tenente J.E.B. Stuart, que se atopaba casualmente en Washington por negocios, recibe permiso para acompañar a Lee na súa misión. Cando Lee chega esa noite, a milicia da zona cercara a Brown e os seus partidarios na caseta do coche de bombeiros no arsenal con varios reféns brancos tomados das familias de escravistas da zona. Lee rodea a casa con tropas e envía a Stuart a entregar unha demanda de rendición inmediata á primeira hora do 18 de outubro. Cando Brown rexéitaa e pide paso franco fóra da cidade como condición para liberar aos reféns, Stuart sinálallo a Lee e Lee envía os marines ao asalto da caseta. Uns tres minutos despois o ataque finalizou, con dous marines caídos e catro dos partidarios de Brown mortos. O mesmo Brown é gravemente ferido e capturado.
 
Lee participa no interrogatorio de Brown esa mesma tarde, e entrega a Brow e os seus partidarios ao estado de Virxinia o 19 de outubro. Volve a casa brevemente, pois ao pouco ordénaselle que volva ao transbordador de Harper en novembro, ao mando dun destacamento de tropas federais para protexer o arsenal de futuros ataques. O 9 de decembro, unha semana despois do aforcamento de Brown, Lee recibe orde de volver a casa. Testifica ante o Senado sobre o ataque e volve ao seu rexemento o 10 de febreiro de [[1860]]. Cando [[Texas]] sepárase da Unión en [[1861]], Lee é chamado de volta a [[Washington, DCD.C.]], á espera de futuras ordes.
 
Ao principio de 1861, cando a guerra entre os estados do Sur e do Norte parecía inminente o presidente [[Abraham Lincoln]] (a través do Secretario de Guerra Simon Cameron), ofreceulle o mando do exército da Unión, ofrecemento que Lee declinou. O 20 de abril, tres días despois de que o estado de Virxinia declarase o seu afastamento da Unión, Lee presentou a súa renuncia no Exército estadounidense. O 23 de abril foi designado comandante xeral das forzas terrestres e navais de Virxinia. Durante anos foi asesor militar do presidente da Confederación Sureña, [[Jefferson Davis]] e concedéuselle o mando do exército de Virxinia do Norte. En febreiro de 1865 Lee foi nomeado comandante xeral de tódolos exércitos confederados. Dous meses máis tarde a guerra finalizou coa súa rendición ao xeneral [[Ulysses S. Grant]] en Appomattox. Librou grandes batallas entre as cales sobresaen as de: Antietam, Chancellorsville, Fredericksburg, e [[Gettysburg]].
7.541

edicións