Diferenzas entre revisións de «Elena Sanz»

m
arranxos
m (arranxos)
{{Biografía}}
'''Elena Armanda Nicolasa Sanz y Martínez de Arizala''' ou '''Elena Sanz Martínez d'Arrizala''', nada en [[Castelló de la Plana|Castellón de la Plana]] o [[6 de decembro]] de [[1844]]<ref>Miren Urgoiti (28 de febrero de 2016). «LA FAVORITA. La verdadera historia de Elena Sanz.». ''Elena Sanz Martinez de Arizala''. Consultado el 28 de febrero de 2016.</ref>​ e finada en [[París]] o [[24 de decembro]] de [[1898]]<ref>Campo, Carlos Robles do (2009). «Los Infantes de España tras la derogación de la Ley Sálica (1830)». ''Anales de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía'' (12): 329-384. <small>ISSN 1133-1240</small>. Consultado el 19 de agosto de 2019</ref>​), foi unha cantante lírica do século XIX con [[tesitura]] de [[contralto]].<ref>Peláez Malagón, José Enrique. «Elena Sanz: Contralto española del siglo XIX» Filomusica.com Archivado el 3 de noviembre de 2011 en la Wayback Machine. Consultado el 27 de septiembre de 2011.</ref>
 
Foi unha das máis grandes voces da ópera de todos os tempos.<ref>Urgoiti, Miren (2017). ''La favorita : la verdadera historia de Elena Sanz''. [Bilbao]: M. Urgoiti. <small><nowiki>ISBN 978-84-697-6691-0</nowiki></small>.</ref> ViaxouFoi porespecialmente todo o mundo exhibindo as súas grandes dotes de cantante e presumindo de española, pero onde máis se valorouvalorarada a súa arte foi nos teatros de París. A súa grandegran valía artística ficou eclipsada pola súa biografía.
 
[[Emilio Castelar|Castelar]] describiuna como "de labios vermellos, de pel cor morena, a dentadura branca, a cabeleira negra e relucente como de acibeche, o nariz remangado e aberto, o pescozo carnoso e torneado, unha marabilla, a fronte ampla como a dunha divindade exipcia, os ollos negros e insondables cal dous abismos que chaman á morte e ao amor".
== Traxectoria ==
Elena Armanda Nicolasa Sanz Martínez de Arizala Carbonell y Luna foiFoi educada coa súa irmá Dolores no Colegio de las Niñas de [[Leganés]]. EnNa dita institución entrou á idade de dez anos co obxecto de aprender canto, formando parte do [[Coro (grupo musical)|coro]].
 
Tivo un primeiro fillo, Jorge, de pai descoñecido no ano 1875.<ref>Zavala, José María (2011). ''Bastardos y Borbones : los hijos desconocidos de la dinastía''. Plaza & Janés. <small><nowiki>ISBN 978-84-01-34767-2</nowiki></small>. Consultado el 17 de mayo de 2020.</ref> Posteriormente, tivo dous fillos varóns máis, co rei [[Afonso XII de España]], Alfonso (1880) e Fernando (1881).<ref>Campo, Carlos Robles do (2009). «Los Infantes de España tras la derogación de la Ley Sálica (1830)». ''Anales de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía'' (12): 329-384. <small>ISSN 1133-1240</small>. Consultado el 19 de agosto de 2019.</ref><ref>{{Cita web|url=https://www.elmundo.es/suplementos/cronica/2006/570/1159653602.html|páxina-web=|título=«A LOS NENES, UN BESO DE TU ALFONSO»|data-acceso=27/11/2020}}</ref> Os tres fillos levaron os seus apelidos de solteira, xa que o rei AlfonsoAfonso XII morreu aos 28 anos sen recoñecelos.
 
== Notas ==
44.105

edicións