Diferenzas entre revisións de «Tratado do Ebro»

engado imaxe
(engado imaxe)
Os romanos observaron con preocupación a renovada expansión do seu adversario máis importante polo Mediterráneo occidental. Xa o 231/230 a.C., unha embaixada romana visitou os Bárquidas para coñece-los seus plans sobre [[Iberia]]. Os romanos quedaron satisfeitos coa resposta de que a expansión era necesaria para poder resolver as [[Reparacións de guerra|reparacións]] negociadas e que aínda estaban pendentes da anterior guerra contra eles.<ref>Zimmermann (2009), p. 42</ref>
 
== Problemas de investigación ==
 
Un problema que xorde coa investigación sobre Cartago é a perda xeneralizada de fontes e rexistros cartaxineses. A tradición contemporánea é predominantemente romana. [[Polibio]] é unha das fontes máis crible e, por último, pero non menos importante, máis directa para o Tratado do Ebro. Non obstante, pódese supor que Polibio, que foi deportado a Roma como refén grego, "non estaba completamente libre de restricións prácticas" nas súas observacións.<ref>Zimmermann (2009), p. 2</ref> A maioría das coleccións de textos sobreviventes, pertencentes a [[Tito Livio|Livio]] ou [[Apiano]], pódense atribuír aos [[Anais romanos]]. Isto debe considerarse como "anacrónico e enganoso" na medida do posible, xa que se esforzaron en comentar a historia romana dende unha data posterior e, polo tanto, debe ser considerado de xeito crítico na súa análise e avaliación.<ref name=":0" /> Metodoloxicamente, os analistas procederon de tal xeito que ofreceron as súas propias interpretacións dos tratados e falsearon feitos xeográficos ou cronolóxicos.<ref>Bringmann (2001), p. 374</ref>
 
== Características ==
[[Ficheiro:Hannibal route of invasion-gl.svg|miniatura|Itinerario seguido por Aníbal, tras conquistar Sagunto e cruza-lo Ebro para invadir Roma durante a Segunda guerra púnica.]]
Descoñécese a data exacta, aínda que algún tempo despois do ano en que se asinou o tratado, Roma asociouse cos [[edetanos]] de [[Sagunt|Sagunto]], ao sur do río.<ref>Goldsworthy (2008), p. 170</ref> [[Polibio]] conta que o xeneral púnico [[Aníbal]] estaba a buscar un pretexto para a guerra<ref>Polibio (1990), p. (II, 15–16)</ref> de xeito que, tras consultar brevemente ao Senado cartaxinés, [[Sitio de Sagunto|puxo a cidade baixo asedio]] durante oito meses. O [[Senado romano]], ao se decatar do cerco, enviou inmediatamente embaixadas a Aníbal, e máis tarde ao Senado de Cartago. Inicialmente os romanos esixiron que detivese o seu ataque contra un dos seus aliados, ao que rexeitaron os púnicos. O Senado cartaxinés afirmou que foran os saguntinos quen empezaron o conflito, e que os romanos non tiñan motivo algún para acusarlles.
 
15.625

edicións