Diferenzas entre revisións de «Canto gregoriano»

sen resumo de edición
(arranxiño)
hola me llamo adrian martinez estoy creando unas mulettas estilo jetpack porque las normales son una basura, tengo pelillos en el navo y al depilarmelos me los pongo en unos yatkomo y no veas como entran de postre me tomo cuatro pelillos de mi bigote qjue madre mia ni pablo escobar y pa la cena un poco de sudor de perro osea mio de postre me echo unas gotittas de mi leche calentita y cuando me aburro juego al juego de la GALLETA con PABLO IÑIGUEZ mi marió, siempre gano porque en treinta seconds ya sale como fuegos artificiales en verano
[[Ficheiro:Gregory I - Antiphonary of Hartker of Sankt Gallen.jpg|230px|miniatura|[[Gregorio I]]: [[Antifonario]] de Sanct Gallen]]O '''canto gregoriano''' é un tipo de [[música]] vocal monódica, sen instrumentos, para ser cantada durante a celebración da [[liturxia]] na [[Igrexa Católica Latina]].
 
== Historia e características ==
Formouse a partir de estilos moi heteroxéneos, de procedencia principalmente oriental, sobre todo de [[Bizancio]] e [[Siria]], durante a época que seguiu á caída do [[Imperio Romano]]. A primeira compilación procede do papa [[Gregorio Magno]], do cal lle vén o nome, aínda que a [[historiografía]] moderna puxo en dúbida esta orixe, atrasándoa ata a época [[Carlomagno|carolinxia]], e considerando este canto unha síntese entre o [[canto romano]] e o [[canto gálico]].
 
A intención do canto gregoriano non era artística, senón tan só [[Relixión|relixiosa]]: ennobrecer a palabra de [[Deus]], polo que se prescindía de instrumentos musicais. A música sacra tiña que ser simple para que puidese ser cantada por todos, fluída para non estorbar o texto, e sobria para non desmerecer a súa función.
 
SE BUSCAN VALIENTES
O canto gregoriano nunca poderá ser entendido sen o texto, que ten primacía sobre a melodía e é o que lle dá sentido. Por iso, ao interpretalo, os cantores deben comprender ben o sentido do texto, evitando sempre calquera impostación de voz que supoña que destaque o intérprete.
 
Unha gran parte da [[liturxia]] podía ser cantada, e iso imposibilitaba que puidese ser memorizada, polo que a Igrexa procurou rexistrar o repertorio de cantos por escrito, para o que houbo de perfeccionar os sistemas de [[notación musical]] coñecidos ata o de entón. Ata o [[século XI]] non se regularizou a notación sobre unha pauta de varias liñas e o uso da clave.
 
== Véxase tamén ==
=== Outros artigos ===
{{música en progreso}}
* [[Canto chan]]
* [[Gregorio Magno]]
 
* [[Canto chan]]
{{música en progreso}}
* [[Gregorio Magno]]
 
{{Control de autoridades}}
Usuario anónimo