Diferenzas entre revisións de «Manuel María Puga Parga»

 
[[Ficheiro:Exposición rexional de arte galega. A Coruña 1917.jpg|miniatura|300px|Exposición no [[Palacio de María Pita]], en [[1917]]. De esq. a der., de pé: [[Alfredo Tella|Tella]], [[Manuel Abelenda Zapata|Abelenda]], [[Alejandro Barreiro Noya|Barreiro]], [[Carlos Sobrino Buhigas|Sobrino]], [[Antonio Palacios Ramilo|Palacios]], [[José Seijo Rubio|Seijo]], [[Fernando Álvarez de Sotomayor|Sotomayor]], [[Francisco Lloréns|Lloréns]], [[Alfonso Daniel Rodríguez Castelao|Castelao]], [[Jesús González Concheiro|Concheiro]], [[José Francés y Sánchez-Heredero|Francés]], [[Emilio Madariaga y Rojo|Madariaga]] (co chapeu nas mans), [[Rafael González Villar|González del Villar]] e dúas persoas sen identificar. Sentados: a muller de Francés, [[Emilia Pardo Bazán|Pardo Bazán]] e [[Picadillo]].]]
Escribiu numerosos libros de [[gastronomía]], incluíndo "''La cocina práctica''" en [[1905]], que tivo un grande éxito, e moitos outros libros de cociña así como numerosos artigos; foi enormemente popular no seu tempo como persoa e escritor, caracterizado polo sentido do humor e a defensa da vida popular tanto a nivel culinario, reivindicando o [[bacallau]], as [[sardiña]]s e o [[lacón con grelos]] fronte ás copias da [[cociña francesa]] de moda na época, dicindo que unha das maiores experiencias da súa vida fora unha [[caldeirada]] comida nun barco de pesca. Non só aplicaba o humor á cociña senón tamén á política e a si mesmo, como el conta no seu libro ''Mi historia política'':
 
{{cita|En 1882 era eu un señor que tiña 8 anos de idade e uns 75 quilos de peso.<ref>Biografía''Mi historia política'', Tipografía Obrera Coruñesa, 1917, citado por Xosé Cermeño en: Introdución a ''A cociña popular...''</ref>}}
Como el conta na súa ''Biografía política'':
 
{{cita|En 1882 era eu un señor que tiña 8 anos de idade e uns 75 quilos de peso<ref>Biografía política, Tipografía Obrera Coruñesa, 1917, citado por Xosé Cermeño en: Introdución a ''A cociña popular...''</ref>}}
 
Este peso excesivo (dise que chegou aos 275 quilos) era moi coñecido. Como conta [[Luís Antón del Olmet]], veu un circo á Coruña onde se mostraba un home alemán que dicían era o máis gordo do mundo, mais a xente que o ía ver saia decepcionada: Manolo Puga era máis gordo<ref>Anécdota incluída en ''Pote aldeano'', citado por Xosé Cermeño en: Introdución a ''A cociña popular...''</ref>
99.935

edicións