Diferenzas entre revisións de «Amalasunta»

sen resumo de edición
(→‎Reinado: retiro marcador enuso)
 
=== Reinado ===
Ao morrer o fillo no 534, e dadas as malas relacións coa nobreza goda, enviou embaixadas a Xustinniano para saber se lle daría asilo en caso de ter que marchar de Italia, ao que Xustiniano respostou afirmativamente e preparoulle un palacio en Dirraquio.<ref>Le Beau (1827), pp. 286-287</ref> Finalmente, Amalasunta non marcha e escolleu como rei ao seu curmán [[Teodato]], [[Ducado de Tuscia|duque de Tuscia]] e fillo de [[Amalafrida|Amalafreda]], irmá de Teodorico, ao que asocia ao trono. A pesar das malas accións e ambicións deste en Tuscia e da opinión desfavorable entre godos e romanos, tratou de utilizar a Teodato como un elemento de equilibrio na súa política, tranquilizando ao bando godo (pois era da liñaxe de Teodorico) e asegurando as boas relacións con imperio oriental. Chamouno a Rávena e fíxoo xurar que ela non tería menoscabo do seu poder cando el se convertera en rei;<ref>Procopio de Cesarea (2007), p. 67</ref> Teodato botouse aos seus pés e xura todo o que lle pediu<ref>Le Beau (1827), p. 290</ref> mais, contrariamente aos xuramentos, quitouna do poder despois de ter despedido aos seus servintes. Tamén espallou o rumor de que, Amalasunta, recluiunaera a responsábel da sospeitosa morte da súa nai Audofleda e tras acusala e perseguila dende Rávena, a recluiu nunha illa do Lago Bolsena. Ante a crítica e a presión de Xustiniano por tela encarcerada, fixo esganarque escribise unha carta indicando que recibía bo trato na prisión e cando, Xustiniano, non contento coas explicacións mandou ao seu embaixador Pedro, o anoPatricio, para que se encontrase con Teodato en Rávena para ceibar a Amalasunta, Teodato a fará esganar no baño polos seus seguinteinimigos.<ref>{{Cita libro|título=Annales du Moyen Age|apelidos=|nome=|editorial=Libraire Lagier|ano=1825|ISBN=|ref=|volume=III|páxina=13}}</ref>
[[Ficheiro:Isla Martana Lago Bolsena.jpg|miniatura|[[Illa Martana]], no Lago Bolsena; lugar onde fora confinada Amalasunta por Teodato.]]
 
=== Guerra gótica de Italia ===
EesteEste crime foi o ''[[casus belli]]'' alegado por Xustiniano para ordenar a [[Belisario]] a invasión de Italia, dando comezo á [[Guerra gótica de Italia]]<ref name=":0" /> que devastou a península durante case vinte anos. Por outra banda, os príncipes francos, curmáns de Amalasunta, esixiron unha reparación, polo que Teodato houbo pagarlles unha multa (''[[wergeld]]'') de 50.000 sólidos, o que ocasionaría a división entre os irmáns pola repartición do ouro.<ref>Dumezil (2013), p. 165</ref>
 
A súa filla, [[MalasuntaMatasunta]], casou co futuo rei [[Vitixes]] e, á morte deste, con Xermano, curmán de Xustiniano.
Por outra banda, os príncipes francos, curmáns de Amalasunta, esixiron unha reparación, polo que Teodato houbo pagarlles unha multa (''[[wergeld]]'') de 50.000 sólidos, o que ocasionaría a división entre os irmáns pola repartición do ouro.<ref>Dumezil (2013), p. 165</ref>
 
A súa filla, [[Malasunta]], casou co futuo rei [[Vitixes]] e, á morte deste, con Xermano, curmán de Xustiniano.
 
== Etimolosía ==
== Amalasunta na literatura ==
 
* Amalasunta é un dos personaxes clave na peza ''[[Antiochus]]'' de [[Thomas Corneille]] en 1672.
* A vida de Amalasunta foi o tema dunha [[ópera]], a primeira obra escrita por [[Carlo Goldoni]] en 1732, e presentada en [[Milán]].
* Tamén é o título dunha [[traxedia]] de [[Philippe Quinault]] (editada en [[Ámsterdam]] en 1697).
 
== Notas ==
*{{Cita libro|título=Amalasunta: la regina|apelidos=Sirago|nome=Vito Antonio|editorial=Jaca Book|ano=1999|ISBN=88-16-43509-7|ref=|lingua=it|lugar=Milán|serie=Colección Donne d'Oriente e d'Occidente}}
 
=== Ligazóns externas ===
 
* [https://books.google.es/books?id=dO05AAAAcAAJ&printsec=frontcover&dq=amalasonte&hl=es&sa=X&ved=0ahUKEwi8toujn_fmAhXlDmMBHTnjAfcQ6AEIRDAD#v=onepage&q=amalasonte&f=false Traxedia de Phillippe Quinault]
{{control de autoridades}}
 
22.947

edicións