Diferenzas entre revisións de «Amalasunta»

engado de en:wiki
(engado de en:wiki)
{{Biografía}}{{enuso}}
'''Amalasunta,''' tamén '''Amalasuntha''', '''Amalasuentha''', '''Amalaswintha''' ou '''Amalasuintha''' (en [[Lingua gótica|gótico]]: ''Amalaswinþa),'' nada en [[Rávena]] cara o 495<ref name=":0">Sirago (1999), p. 11</ref> e finada ono [[lago Bolsena]] 30o30 de abril<ref>Sirago (1999), p. 101</ref> do 535, gobernou os [[ostrogodos]] como [[Rexencia|rexente]] durante a minoría do seu fillo entre o 526 e o 534 e, como raíña propiamente do 534 ao 535.<ref>{{Cita web|url=https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/acref/9780195046526.001.0001/acref-9780195046526-e-0199|páxina-web=oxfordreference.com|título=Amalasuntha|data-acceso=30-12-2019|lingua=en}}</ref> Era a filla menor de [[Teodorico o Grande]] e de [[Andefleda]] ou Audefleda, unha princesa [[Francos|franca]] filla de [[Clodoveo I|Clodoveo]],<ref name=":0" /> e cría firmemente na defensa das virtudes e valores [[Roma antiga|romanos]]. É máis coñecida pola súa relación diplomática con [[Xustiniano I|Xustiniano]], quen invadiu Italia en resposta ao seu asasinato no na illa Martana do lago Bolzano cara o 535.<ref>Sarantis (2009)</ref>
 
== Traxectoria ==
De nova, casou en segredo cun escravo de nome Traguilla, que foi executado ao sorprendelos xuntos a nai de Amalasunta.
 
No 515, casou con [[Eutarico]], un nobre ostrogodo da liñaxe dos [[amalos]] que, daquela, estaba cos visigodos en Hispania, e que debía suceder a [[Teodorico o Grande|Teodorico]]. Este príncipe morreu en 522 deixando dous fillos: [[Atalarico]], de cinco anos e a quen Teodorico nomeou herdeiro, e [[Matasunta]]. Cando morreu Teodorico no 526, o trono pasou a Atalarico polo que Amalasunta gobernou como rexente deste, quen morreu moi novo, o 2 de outubro do [[534]].<ref>En Procopio de Cesarea (2007), indícase o 10 de outubro (nota en páxina 66). </ref>
 
=== Rexencia ===
[[Procopio de Cesarea|Procopio]] e [[Casiodoro]], o seu ''magister officiorum'', descríbena como profundamente influenciada pola cultura romana, coñecedora da [[lingua latina]] e [[Lingua grega|grega]].
Como rexente, tratou de reconciliar os ostrogodos coa poboación de orixe romana e cos romanos de Oriente; así, por exemplo, devolveu os bens confiscados aos fillos de Boecio e e de Flavio Simmaco.
 
EscogióComo personasrexente, moderadastratou parade losreconciliar altosos cargosostrogodos coa poboación de orixe romana e cos romanos de Oriente; así, por ejemploexemplo, eldevolveu vasoos Tuluá,bens aconfiscados quienaos confiófillos elde mando[[Anicio delBoecio|Boecio]] ejércitoe e de [[Flavio Símaco]].<ref>Procopio Tambiénde dedicóCesarea grandes(2007), esfuerzosp. 57</ref> Escolleu persoas moderadas para daros altos cargos, como ao godo Tuluin, a suquen hijoconfiou unao mando do exército. Tamén procurou unha educación clásica romana. Suspara seu fillo o que políticasprovocou prontoos causaronprimeiros malestardescontentos entre losos vasos,godos que empezaroncomezaron a conspirar para matarlamatala. Consciente deldo peligroperigo, Amalasunta ordenóordenou ejecutarexecutar a tres dedos los principalesprincipais conspiradores al tiempo quementres negociaba con Justinianopidiéndole[[Xustiniano I|Xustiniano]], pedíndolle asilo en caso de que setivera vieraque obligada a huirfuxir de Italia conco eltesouro tesoro de losdos ostrogodos, que, segúnsegundo Procopio, era de 2.880.000 sólidos de oroouro. Os godos temían que Amalasunta volvera casar e apartara ao fillo da sucesión e poder gobernar ela soa en toda Italia e impor a súa fe [[Arianismo|ariana]].<ref>Esta tese é recollida por [[Gregorio de Tours]], hostil a Amalasunta por ser ariana, na súa obra ''Libros, Historias, 15''</ref>
 
Durante esta época, estableceu tamén embaixadas e apoiou a política de Xustiniano participando na guerra contra os [[vándalos]], na quetomou a fortaleza de [[Lilibeo]] (actual [[Marsala]]) en [[Sicilia]], que pertencera anteriormente aos godos dende o ano 491. Esta fortaleza foi parte do dote de [[Amalafrida]], a irmá do seu pai Teodorico e nai, á súa vez de Teodato, cando casou co vándalo [[Trasamundo]].<ref>Procopio de Cesarea (2007), pp. 63-65</ref> Porén, a apropiación de Lilibeo non foi recofñecida por Xustiniano, que a reclamou como parte do botín, ao que se negou Amalasunta.
Por consello de Amalasunta, escolleuse como rei ao seu curmán [[Teodato]], fillo de [[Amalafrida|Amalafreda]], irmá de Teodorico, quen a recluíu no Lago Bolzano e a fixo esganar o ano seguinte: para vingar este crime [[Belisario]] invadiu Italia.
 
Ao mesmo tempo, no 533, comezaron complexas negociacións entre os ostrogodos e Xustiniano sobre problemas políticos e cuestións teolóxicas (a [[Controversia teopasquita|''controversia teopasquita'']]), durante as cales Amalasunta aseguraría ao enviado do emperador de ceder o goberno de Italia<ref>Procopio de Cesarea (2007), p. 65</ref> ao Imperio Romano de Oriente no caso de que coa morte do seu fillo, daquela gravemente enfermo, as súas malas relacións coa nobleza goda impediran que ela gobernase.
Amalasunta quería civilizar o seu pobo; tomou como ministro ao sabio [[Casiodoro]].
 
=== Reinado ===
A morrer o fillo en 534, e por consello de Amalasunta, escolleuse como rei ao seu curmán [[Teodato]], [[Ducado de Tuscia|duque de Tuscia]] e fillo de [[Amalafrida|Amalafreda]], irmá de Teodorico, co que casa e asocia ao trono. A pesar das accións e ambicións deste en Tuscia e da opinión desfavorable entre godos e romanos, tratou de utilizar a Teodato como un elemento de equilibrio na súa política, tranquilizando ao bando godo (pois era da liñaxe de Teodorico) e asegurando as boas relacións con imperio oriental. Fixo que xurara que ela non tería menoscabo do su poder cando el se convertera en rei.<ref>Procopio de Cesarea (2007), p. 67</ref> Contrariamente aos xuramentos, Teodato recluiuna nunha illa do Lago Bolsena e a fixo esganar o ano seguinte: a vinganza deste crime foi o ''[[casus belli]]'' alegado por Xustiniano para mardar a [[Belisario]] a invasión de Italia, dando comezo á [[Guerra gótica de Italia]].<ref>Sirago (1999), p. 11</ref>
 
A súa filla, Malasunta, casou co futuo rei [[Vitixes]] e, á morte deste, con Xermano, curmán de Xustiniano.
 
== Onomástica ==
 
== Notas ==
{{Listaref|30em}}
== Véxase tamén ==
 
 
*{{Cita libro|título=Compendio de la historia universal y de la general de España|apelidos=Ibo Alfaro|nome=Manuel|editorial=Imprenta de la viuda e hijos de M. Álvarez|ano=1871|ISBN=|ref=|lugar=Madrid|lingua=es}}
*{{Cita libro|título=Historia de las guerras|apelidos=Procopio de Cesarea|nome=|editorial=Gredos|ano=2007|ISBN=978-84-249-2862-9|ref=|lugar=Madrid|volume=Libros V-VI Guerras góticas|serie=Colección Biblioteca Clásica Gredos nº 355|lingua=es|url=https://archive.org/details/procopiodecesarea.historiadelasguerras.librosvvi.guerragotica2006}}
*{{Cita publicación periódica|apelidos=Sarantis|nome=Alexander|data=2009|título=War and Diplomacy in Pannonia and the Northwest Balkans during the Reign of Justinian: The Gepid Threat and Imperial Responses|PMC=|revista=Dumbarton Oaks Papers|doi=|ISSN=|PMID=|volume=|páxinas=15-40|número=63|JSTOR=41219761}}
*{{Cita libro|título=Amalasunta: la regina|apelidos=Sirago|nome=Vito Antonio|editorial=Jaca Book|ano=1999|ISBN=88-16-43509-7|ref=|lingua=it|lugar=Milán|serie=Colección Donne d'Oriente e d'Occidente}}
 
 
 
{{control de autoridades}}
22.947

edicións