Diferenzas entre revisións de «Isoliña»

sen resumo de edición
 
== Historia ==
A idea de utilizar liñas que unan puntos de igual valor foi redescuberta en varias ocasións ao longo da historia. A [[isóbata]] (isolíña de profundidade) máis antiga coñecida atópase nun mapa de 1584 do [[río Spaarne]], preto de [[Haarlem]], obra do [[agrimensor]] [[Países Baixos|holandés]] [[Pieter Bruinsz]].<ref name=":0">{{Cita publicación periódica|url=http://www.age-geografia.es/ojs/index.php/bage/article/viewFile/2414/2262|título=Orígenes de la representación topográfica del terreno en algunos mapas hispanoamericanos del s. XVI|apelidos=Morato-Moreno|nome=Manuel|data-acceso=|doi=|PMID=}}</ref> En 1701, [[Edmond Halley]] utilizou liñas [[isógona]]s nun gráfico que recollía a variación magnética en todo o mundo. En 1727, o enxeñeiro holandés [[Nicholas Cruquius]] debuxou o fondo do [[Rio Merwede|río Merwede]] con liñas de igual profundidade (isóbatas), en intervalos de 1 braza; e en 1737, [[Philippe Buache]], utilizou un intervalo de 10 [[braza]]s para elaborar un mapa da [[Canal da Mancha|Canle da Mancha]] que foi publicado en 1752.<ref name=":0" />
 
O uso destas liñas (a curva de nivel) para describir a superficie da terra foi estudado teoricamente por [[Ducarla]] en 1771, e [[Charles Hutton]] utilizouno no cálculo do volume dun outeiro en 1777. En 1791, J. L. Dupain-Triel realizou un mapa de [[Francia]], no que reflectiu as curvas de nivel cada 20 metros de intervalo. En 1801, o tamén francés e xefe do Corpo de Enxeñeiros, [[Haxo]], utilizou a liña de nivel a maior escala, 1:500 nunha planta para o seu proxecto para a Rocca de Aufo.<ref>R. A. Skelton, "Cartografía", "Historia de la Tecnología'', Oxford, vol. 6, págs. 612-614, 1958.''</ref><ref>Coronel Berthaut,''La Carte de Francia'', vol. 1, pág 139, citado por Close (véase más adelante).</ref><ref>C. Hutton, "An account of the calculations made from the survey and measures taken at Schehallien, in order to ascertain the mean density of the Earth" («Una reseña de los cálculos efectuados a partir de la encuesta y las medidas tomadas en Schehallien, a fin de determinar la densidad media de la Tierra»), "Philosophical Transactions de la Royal Society de Londres'', vol. 68, págs. [http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k55873m/f808.item 756]-[http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k55873m/f809.item 757].''</ref>
Ao redor de 1843, cando en [[Gran Bretaña]] e [[Irlanda]] a [[Ordenance Survey]] comezou a recoller nos seus mapas con regularidade as liñas de nivel, estas xa eran usadas con xeneralidade nos países europeos. As isóbatas non se xeneralizaron nas [[Carta náutica|cartas náuticas]] ata que foron publicadas en 1834 as de [[Rusia]] e en 1838 as de Gran Bretaña.<ref>C. Close, ''The Early Years of the Ordnance Survey'', 1926, reeditado por David y Charles, 1969, ISBN 0-7153-4477-3, págs. 141-144.</ref><ref>T. Owen and E. Pilbeam, ''Ordnance Survey: Map Makers to Britain since 1791'', HMSO, 1992, ISBN 0-11-701507-5.</ref>
 
Cando os mapas con curvas de nivel ou isolíñas fixéronse habituais, a idea de utilizar este tipo de representación propagouse a todo tipo de aplicacións. Talvez os de máis recente desenvolvemento son os mapas de curvas de [[Calidad del aire|calidade do aire]] e [[contaminación acústica]], que apareceron por primeira vez nos [[Estados Unidos de América|EE.UU.]], aproximadamente cara a 1970, en gran parte como resultado da lexislación nacional que requiría a delimitación espacial deses parámetros.
 
== Tipos de isoliñas ==
 
=== Outros fenómenos ===
 
*[[Isófotas]]: iluminancia.
 
[[Categoría:Topografía]]
[[Categoría:Cartografía]]
[[Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas]]
309.900

edicións