Diferenzas entre revisións de «Nippon Professional Baseball»

m
Arranxos varios, replaced: {{cite news → {{Cita novas, |thumb| → |miniatura| (2)
m (Arranxos varios, replaced: {{cite news → {{Cita novas, |thumb| → |miniatura| (2))
== Historia ==
=== Fundación ===
[[Ficheiro:Shoriki Matsutaro.JPG|thumbminiatura|Matsutarō Shōriki, considerado pai do béisbol xaponés.]]
Desde a súa introdución en 1872, o béisbol é un dos deportes máis practicados no Xapón. A raíz do éxito dos campionatos xuvenís e rexionais, na década de 1920 houbo unha primeira tentativa de crear unha competición profesional. Considérase que o primeiro equipo profesional do país foi o {{Nihongo|[[Yomiuri Giants|"Club de Béisbol Imperio do Xapón de Toquio"]]|大日本東京野球倶楽部|Dai-Nippon Tōkyō Yakyū Kurabu}}, fundado en 1934 polo magnate dos medios de comnicación Matsutarō Shōriki para enfrontarse a un combinado de estrelas estadounidenses que incluía a [[Babe Ruth]], [[Jimmie Foxx]], [[Lou Gehrig]] e [[Charlie Gehringer]].<ref name="historia">{{cita web|url=https://www.tofugu.com/japan/japanese-baseball-history/|título=A History of Japanese Baseball|obra=Tofugu}}</ref> Ao ano seguinte, o mesmo elenco de xogadores fixo unha xira por [[Estados Unidos]]. Alí gañaron 93 de 102 xogos ante equipos semi-profesionais e da Pacific Coast League. De acordo co historiador Joseph Reaves: "Os únicos pequenos inconvenientes da popularidade do equipo nos Estados Unidos foron os caracteres [[kanji]] e o engorroso nome xaponés. Ambos detalles foron solucionados adoptando o nome de Tokyo Kyojin (dos [[lingua xaponesa|xaponés]]: ''Xigantes de Toquio'') e utilizando uniformes idénticos aos dos [[San Francisco Giants|New York Giants]]...".<ref>Reaves, Joseph A. ''Taking in a Game: A History of Baseball in Asia'' (U. of Nebraska Press, 2002), p. 77.</ref>
 
Desde 1936 até 1950, o béisbol profesional xaponés estivo organizado baixo o nome de "Liga de Béisbol do Xapón" (JBL). O equipo que dominou a competición durando este período foron os [[Tokyo Kyojin]], que gañaron nove campionatos, seis deles consecutivos entre 1938 e 1943. Cómpre destacar que en 1947 o Kyojin mudaron o seu nome a [[Yomiuri Giants]], o cal aínda mantañen. Despois da temporada de 1949, os propietarios dos equipos da liga fundaron o Nippon Professional Baseball (NPB). O dono dos [[Daiei Stars]] Masaichi Nagata propuxo un sistema de competición dividido en dúas ligas, as cales se converteron na [[Pacific League]], orixinalmente chamada {{Nihongo|''Taiheiyō Yakyū Renmei''|太平洋野球連盟}} co propio Nagata de presidente, e a [[Central League]].
 
Catro antigos equipos da JBL formaron a base da nova Liga Central: os [[Chunichi Dragons]], os [[Hanshin Tigers]], os [[Yomiuri Giants]] e os [[Shochiku Robins]], aos que se uniron os [[Hiroshima Carp]], os [[Kokutetsu Swallows]], os [[Nishi Nippon Pirates]] e os [[Taiyō Whales]]. Por outra banda, outros catro antigos equipos da JBL formaron a base da Liga do Pacífico: os [[Hankyu Braves]], os [[Nankai Hawks]], os [[Daiei Stars]] e os [[Tokyu Flyers]], aos que se uniron os [[Kintetsu Pearls]], os [[Mainichi Orions]] e os [[Nishitetsu Clippers]]. O dono dos Giants, Matsutarō Shōriki, actuou como o primeiro Comisionado (non oficial) e supervisou as primeiras [[Series do Xapón]]. Nelas enfrontáronse o campión da Liga Central, os Shochiku Robins, contra o campión da Liga do Pacífico, os Mainichi Orions, sendo estes últimos os campións tras vencer por catro xogos a dous.
A NPB está composta por dúas ligas, a [[Liga Central]] e a [[Liga do Pacífico]], con seis equipos en cada unha. Hai tamén outras dúas ligas profesionais de segundo nivel adicadas á formación de novos xogadores, a Liga Occidental e a Liga Oriental. O campionato comeza a finais de marzo ou comezos de abril e finaliza en outubro. A maiores, en xullo, xóganse dous ou tres xogos do All-Star, os cales enfrontan aos mellores xogadores de cada liga. Antes de 2007, cada equipo das dúas ligas xogaba entre 130 e 140 xogos por temporada, sendo a única excepción das temporadas 2005 e 2006 da Liga Central con 146 encontros. Porén, desde ese ano, ambas ligas adoptaron un calendario de 146 xogos, con 73 xogados en casa e 73 como visitante. O máis habitual é que cada equipo xogue seis días á semana, descansando os luns, salvo excepcións.<ref name=Waldstein>{{cita web|autor=Waldstein, David|url=https://www.nytimes.com/2014/07/22/sports/baseball/rangers-yu-darvish-pushes-for-a-six-man-pitching-rotation.html?_r=0|título=Ace Favors Fewer Starts to Protect Pitchers' Arms: Rangers' Yu Darvish Pushes for a Six-Man Pitching Rotation|obra=[[The New York Times]]|data=21 de xullo 2014}}</ref> Usualmente, cando a dous equipos lles toca xogar entre si, fano en tres días seguidos, para despois xogar outros tres encontros fronte outro rival e a continuación descansar un día.<ref>{{cita web|url=http://bis.npb.or.jp/eng/2011/calendar/index_04.html|título=Calendario da NPB 2011|obra=NPB|lingua=en}}</ref>
 
Após a finalización da temporada regular, os mellores equipos de cada liga dispuntan un torneo por eliminatorias para decidir cales competirán nas [[Series do Xapón]]. Estas series seguen a estela das [[Series Mundiais]] da [[Major League Baseball]], enfrontando polo título ao campión da Liga Central contra o campión da Liga do Pacífico, do memo xeito que na MLB onde xogan os campións da [[Liga Americana]] e a [[Liga Nacional (béisbol)|Liga Nacional]]. Nas eliminatoiras, coñecidas como Climax Series, primeiro xogan o segundo contra o terceiro clasificado de cada liga ao mellor de tres encontros. O vencedor desta eliminatoria xoga a final da liga fronte o primeiro clasificado. O vencedor deste encontro gaña entón o dereito a xogar as Series do Xapón onde se termina o campión nacional. Entre os anos 2005 e 2013 o campión xaponés disputaba as Series de Asia contra os campións de [[Australia]], [[China]], [[Corea do Sur]] e [[Taiwán]] (coa excepción de 2013 onde tamén participou o [[Fortitudo Bologna]] [[Italia|italianoitalia]]no). Os equipo xaponeses venceron e cinco das sete edicións.
 
== Comparación coa MLB ==
[[Ficheiro:2014 MLB Japan All-Star Series at Tokyo Dome.jpg|thumbminiatura|As MLB Japan All-Star Series no [[Tokyo Dome]] (2014).]]
As reglas da NPB son esencialmente as mesmas que as da [[Major League Baseball]] (MLB) [[Norteamérica|norteamericana]]. Porén, certos elementos técnicos son lixeiramente diferentes: a liga xaponesa utiliza unha pelota, unha zona de stirke e un terreo de xogo máis pequenos. Pódese dicir que o béisbol xaponés é máis compacto. Cinco equipos da liga teñen campos cuxas pequenas dimensións violarían as Reglas Oficiais do Béisbol Americano. La nota que se encontra ao final da Regla 1.04 especifica que as dimensiones mínimas para os estadios de béisbol estadounidenses construidos ou renovados despois de 1958 teñen que ser de 325 [[pé (medida)|pés]] (99 m) por cada línea de foul e 400 pés (120 m) ao xardín central.
 
Os xogadores, técnicos e especialistas en sabermetrics (estatística avanzada) conseideran á NPB como unha liga "AAAA", é dicir, menos competitiva que a MBL mais superior ás ligas Triple A (AAA) de desenvolvemento.<ref name="jb1" /><ref name="clemmons20110107">{{citeCita newsnovas | url=http://sports.espn.go.com/mlb/news/story?id=5996561 | title=Matt Murton thrives in Japanese setting | work=ESPN | date=2011| accessdate=28 de maio de 2019| author=Clemmons, Anna Katherine}}</ref> Ao igual que a MLB, a NPB está composta por dúas ligas a [[Central League|Central]] e a [[Pacific League|Pacífico]]. Xogar na Liga do Pacífico é parecido a facelo na [[Liga Americana]] debido ao uso da norma do bateador designado. O mesmo sucede coa Liga Central e a [[Liga Nacional (béisbol)|Liga Nacional]], as cales non dispoñen desa regla. Cando un equipo dunha liga xoga fronte a un equipo da outra, a norma que se usa é a que segue equipo local.
 
Outra diferenza entre os béisbol profesional xaponés e norteamericano, é que os partidos no Xapón poden acabar en empate. Se o resultado do encontro está empatado despois da disputa de nove entradas, xóganse outras tres máis adicionais. Senón hai gañador despois das doce entradas o partido é declarado empatado. Estos partidos non contan nin como vitorias nin como derrotas na clasificación. Esta regla tamén se aplica nas eliminatorias cunha única excepción: as [[Series do Xapón]]. Nesta eliminatoria final, que vence o primeiro equipo que consegue catro vitorias, no caso de haber empates pode ser preciso disputar máis de sete xogos. Se as series teñen que ser extendidas, todos os partidos despois do sétimo non teñen límite de entradas. Exclusivamente para a temporada 2011, debido ao [[Terremoto e tsunami de Sendai de 2011|terremoto e tsunami de Sendai]] e o conseguinte [[Accidentes nucleares de Fukushima I|accidente nuclear de Fukushima]], se implementaron unha serie de reglas especiais para o empate:
393.002

edicións