Diferenzas entre revisións de «Antonio Tenreiro Rodríguez»

sen resumo de edición
(Substitución automática de "Cantones_pastor.jpg" por "A_Coruña_-_Banco_Pastor_3.JPG" segundo o ordenou CommonsDelinker. Motivo: better res)
|cónxuxe =
}}
'''Antonio Tenreiro Rodríguez''', nado na [[A Coruña|Coruña]] o [[5 de xaneiro]] de [[1893]] e finado o [[31 de maio]] de [[1972]], foi un dos principais arquitectos [[Galicia|galegos]] do [[século XX]]. O seu estilo comezou no eclecticismo para logo evolucionaraevolucionar cara á [[art déco]] e ao [[racionalismo arquitectónico|racionalismo]].
 
A súa obra máis coñecida é a [[Edificio do Banco Pastor da Coruña|sede]] do [[Banco Pastor]] da Coruña.
== Traxectoria ==
=== Infancia e mocidade ===
Antonio Tenreiro naceu o 5 de xaneiro de 1893 nunha familia de propietarios dunha fábrica de curtidos en [[Pontedeume]] ([[Provincia da Coruña]]), fillo de Ramón Tenreiro Fernández e de Matilde Rodríguez Pastor, e irmán do escritor e político [[Ramón Tenreiro Rodríguez]].
 
Cando contaba con 8 anos faleceu o seu pai, ficando baixo a tutela do seu tío materno, Ricardo Rodríguez Pastor. Ricardo era unha persoa destacable dentro da sociedade intelectual e empresarial da época, ocupandoxa que ocupou cargos como presidente do [[Banco Pastor]] ou conselleiro do [[Banco de España]]. Antonio iniciou en 1913 os seus estudos na [[Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid]], en [[Madrid]],e finalizándoosfinalizounos en 1919. Nesta etapa coñeceu aoa quequen foi o seu socio durante toda a súa carreira, o valenciano [[Peregrín Estellés]].<ref>{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=136-140}}</ref>
 
=== Inicios profesionais ===
[[Ficheiro:Casa Barrié.JPG|miniatura|Casa Barrié.]]
En 1919 estabeleceu o seu estudio na rúa Benito Gutiérrez de Madrid, con encargosencargas modestosmodestas. OAo ano seguinte gañou xunto con Emilio Moya o concurso de proxectos para a Casa de Correos-Telégrafos de [[Lugo]], onde se instalou.<ref name="Agrasar45">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|p=45}}</ref> Cando seu tío Ricardo e seu curmán [[Pedro Barrié de la Maza]] lle engargaron o proxecto da [[Edificio do Banco Pastor da Coruña|sede do Banco Pastor]] en 1920, trasladouse, con Peregrín Estellés, definitivamente á Coruña.<ref name="Agrasar45"/> Foi nese mesmo ano cando tamén casou con Mathilde Brochón Reinmann, coa que tivo catro fillos: Rosa (1921), [[Antonio Tenreiro Brochón|Antonio]] (1923, arquitecto e pintor), Magdalena (1925) e Ramón (1928).<ref name="Agrasar140">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=140-1425}}</ref>
 
Na década de 1920 e nos anos da [[Segunda República Española]] proxectou algunhas das súas obras máis coñecidas, inicialmente dentro do estilo [[eclecticismo (arquitectura)|eclecticismo]], como o [[Edificio do Banco Pastor da Coruña|edificio do Banco Pastor]], que ao finalizar a súa construción era o máis alto dode Estado español[[España]]. Influído pola [[Escola de Chicago (arquitectura)|Escola de Chicago]], destaca polas formas clásicas e neobarrocas do estilo ''[[Beaux Arts]]'', que o propio Tenreiro definiu como "Barroco modernizado", e a aparición de elementos e detalles propios da [[art déco]].<ref name="Agrasar50">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=50-51}}</ref> Tamén desta época é a [[casa Barrié]], finalizada en 1926, na que Tenreiro optou por unha obra máis europea, un estilo francés, e cunha frescura nova no deseño dos detalles lonxe da ortodoxia ''Beaux Arts''.<ref name="Agrasar52">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=52-58}}</ref> De 1925 é o proxecto da casa Bailly, no [[O Graxal, O Temple, Cambre|Graxal]] ([[Cambre]]),<ref>{{cita novas|url=http://www.laopinioncoruna.es/gran-coruna/2015/08/23/desproteccion-casas-bailly/988278.html|data=23 de agosto de 2015|dataacceso=6 de decembro de 2015|lingua=castelán|xornal=La Opinión de A Coruña|título=Las casas Bailly, desprotegidas|nome=Sara|apelidos=Vázquez}}</ref><ref name="Agrasar153">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|p=153}}</ref> a carón da [[N-VI]], actualmente en estado de ruína ante opolo abandono das administracións locais e autonómicas. En 1928 recibiu a [[Lexión de Honra francesa]].
 
A partir de 1929 o seu estilo variou, aparecendo elementos do [[expresionismo]], que se aprecian no edificio da Sociedade de Seguros Mutuos, situado na [[Praza de Pontevedra (A Coruña)|praza de Pontevedra da Coruña]], no que destacaban os contrafortes a chanzos da súa fachada. O edificio foi derribadoderrubado en 1976.<ref name="Agrasar66">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=66-68}}</ref> Tamén se observa a mestura do expresionismo cocoa ''art déco'' noutros deseños da época como no seu proxecto para a igrexa de San Pedro de Mezonzo que non se chegou a construír.<ref name="Agrasar74">{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=74-78}}</ref>
 
En 1930 foi nomeado arquitecto municipal da Coruña, e nesta década realizou, entre outros, os proxectos do Cine Savoy, na [[rúa Real (A Coruña)|rúa Real]] (derribadoderrubado en 1966), do [[Mercado Municipal de Santo Agostiño|mercado de Santo Agostiño]], da Casilla-Biblioteca "Menéndez Pidal", nos [[xardíns de Méndez Núñez]], e a estación de servizo en Catro Camiños (demolida en 1997),<ref>{{Cita web |url=http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/2005/09/28/4112265.shtml?idioma=galego |título=Homenaje a una estación de servicio con mucha solera |data-acceso=11 de decembro de 2016 |urlarquivo=https://web.archive.org/web/20161221013317/http://www.lavozdegalicia.es/hemeroteca/2005/09/28/4112265.shtml?idioma=galego |dataarquivo=21 de decembro de 2016 |urlmorta=si }}</ref> nas que se pode contemplar unha transición do ''déco'' á [[Movemento Moderno|Modernidade]].
[[Ficheiro:Grajovuelabajo.jpg|miniatura|esquerda|250px|Casa Bailly, no Graxal]]
O 9 de outubro de 1931 fundou canda outros 9 arquitectos a delegación na Coruña do [[Colexio Oficial de Arquitectos de León]]. A acta da sesión comeza así:
 
=== A partir da guerra civil ===
No 1936 estalou a [[guerra civil española]]. Pola nacionalidade francesa da súa muller e a súa distinción coa lexión de honor, o cónsul francés dispuxo os requisitos necesarios para a súa evacuación, mais Antonio decidiu permanecer na Coruña. O seu cuñado foi fusilado en [[Matanzas de Paracuellos|Paracuellos]]. En 1937 Antonio Tenreiro Rodríguez foi suspendido do seu cargo como arquitecto municipal e expedientado pola súa militancia republicana. A representatividade das familias Pastor-Barrié de la Maza e Tenreiro Arias impediu a suspensión total do exercicio, pero non evitaron a súa retirada dos cargos públicos, a confiscación da fábrica de curtidos familiar, a expropiación de numerosas propiedades e a mingua substancial do seu patrimonio. Finalmente, a Xunta Superior de Depuración condenouno, en 1942, a seis anos de inhabilitación para cargos públicos, directivos e de confianza. A partir dese momento viuse frecuentemente obstaculizado nos primeiros anos da ditadura, tendo incluso que firmarasinar o seu socio Estellés algunhas das súas obras, como o Gran Cine de [[Ortigueira]].<ref>{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|p=119}}</ref>
 
Mais todo isto non evitou que proxectase, en 1940 a cidade cultural “Generalísimo Franco”, hoxe campus universitario de Riazor da [[Universidade da Coruña]] e cidade escolar, do que realizou edificios como a Escola de Náutica, a Escola de Comercio ou o Conservatorio de Música (que non foi construído).<ref>{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=120-125}}</ref> En 1942 deseñou o mercado da praza do Conde en Pontedeume trala demolición do pazo dos Andrade.<ref>{{Cita Harvard sen parénteses|Agrasar|2002|pp=79-83}}</ref>
1.132

edicións