Diferenzas entre revisións de «Heparina»

m
arranxos urlmorta 1/2
(Recuperando 0 fontes e etiquetando 1 como mortas. #IABot (v2.0beta14))
m (arranxos urlmorta 1/2)
Etiqueta: edición de código 2017
 
== Estrutura química ==
A heparina nativa é un polímero cun peso molecular de 3 a 30 [[Dalton (unidade)|kDa]], pero o peso molecular medio dos preparados de heparina comerciais é de 12 kDa a 15 kDa.<ref name=Francis>{{cita libro | autor = Francis CW, Kaplan KL | capítulo = Chapter 21. Principles of Antithrombotic Therapy | editor = Lichtman MA, Beutler E, Kipps TJ, ''et al'' | título = Williams Hematology | edición = 7th | ano = 2006 | url = http://www.accessmedicine.com/content.aspx?aID=2138678 | isbn = 978-0071435918 | dataacceso = 05 de outubro de 2011 | urlarquivo = https://web.archive.org/web/20110707080715/http://www.accessmedicine.com/content.aspx?aID=2138678 | dataarquivo = 07 de xullo de 2011 | urlmorta = si }}</ref> A heparina é un membro da familia dos [[glicosaminoglicano]] (entre os que tamén se inclúe outra molécula moi relacionada, o [[heparán sulfato]]) e consta dunha unidade repetida dun [[disacárido]] variablemente sulfatado.<ref>{{Cita webpublicación periódica| last título= Bentolila | first = A. ''et al.'' | title = Synthesis and heparin-like biological activity of amino acid-based polymers | publisher = Wiley InterScience | url = http://www3.intersciencedoi.wiley.com/cgi10.1002/1099-bin1581%28200008/abstract12%2911%3A8/75500237/ABSTRACT?CRETRY=1&SRETRY=12%3C377%3A%3AAID-PAT985%3E3.0 .CO%3B2-D| format revista=Polymers Subscriptionfor requiredAdvanced Technologies| accessdate data= 20082000-038|ISSN=1042-7147|páxina=377–387|volume=11|número=8-12|doi=10 }}{{Ligazón morta.1002/1099-1581(200008/12)11:8/123.0.CO;2-D|datalingua=abril de 2019en|nome=Alfonso|apelidos=Bentolila|nome2=Israel|apelidos2=Vlodavsky|nome3=Christine|apelidos3=Haloun|nome4=Abraham J.|apelidos4=Domb|subscrición=si}}</ref>
As principais unidades de disacárido que poden aparecer na heparina son as que se mostran máis abaixo. A unidade disacárida máis común está composta por [[ácido idurónico]] con sulfatación 2-O e [[glicosamina]] N-sulfatada con sulfatación 6-O, IdoA(2S)-GlcNS(6S). As heparinas con esta unidade disacárida supoñen, por exemplo, o 85% das heparinas extraídas do pulmón de vaca e o 75% das da mucosa intestinal porcina.<ref>{{Cita publicación periódica | author= Gatti, G., Casu, B. ''et al.'' | title = Studies on the Conformation of Heparin by <sup>l</sup>H and <sup>13</sup>C NMR Spectroscopy | journal= Macromolecules | year=1979 | volume=12 | issue=5 | pages=1001–1007 | doi = 10.1021/ma60071a044}}</ref>
Aínda que non se mostran abaixo, poden aparecer tamén disacáridos raros que conteñen glicosamina con sulfatación 3-O (GlcNS(3S,6S)) ou cun grupo amino libre (GlcNH<sub>3</sub><sup>+</sup>). En condicións fisiolóxicas, os grupos [[éster]] e [[amida]] sulfato están desprotonados e atraen ións de carga positiva, que forman sales de heparina. É en forma de sales como se administra a heparina como anticoagulante.