Abrir o menú principal

Cambios

Ligazón interna a artigo novo.
{{Artigo principal|Sólido (moeda)}}
{{Artigo principal|Nomisma}}
Cuñado por primeira vez no [[Casa de moeda|obradoiro monetario]] de [[Tréveris|Trier]] cara a [[310]], o sólido foi unha moeda de ouro creada por Constantino I ([[306]]-[[337]]) para financiar o seu [[exército]], en substitución do [[áureo]]'', ''que fora ata entón a moeda de ouro do Imperio''.''<ref>"[http://www.sacra-moneta.com/Numismatique-romaine/Les-monnaies-d-or-romaines.html <span style="background-color: rgb(255, 145, 145);" title="a, é correcto cando é a nota musical, o pelo da ovella, o fío, o tecido">La</span> création du Solidus par Constantin]". En ''Les monnaies d'or romaines. www.sacra-moneta.com''</ref><ref>Jarpagon (2007). Páxina 325.</ref> A finais do século IV equivalía a 1/72 [[Libra (masa)|libra]], cunha pureza de 24 [[quilate]]s de ouro e un peso 4,5 [[gramo]]s. Coa nova denominación de nomisma, permaneceu como base do sistema monetario bizantino durante dez séculos e, mesmo, mantivo a súa vixencia durante un longo tempo de no [[norte de África]] e nos [[Conca do Mediterráneo|países da conca Mediterránea]].<ref>[[Cécile Morrisson|Morrisson]] (2004). Páxina 218.</ref><ref>"Glosario de unidades monetarias: Sólido". En Pita Fernández, Ricardo Luís. ''Numismática galega. A moeda en Galicia e Galicia na moeda''. Santiago de Compostela, 1999. ISBN 84-605-9958-2</ref><ref>Alfaro Asins, C. et al. (2009). "Sólido".</ref>
 
Durante os [[Século VI|séculos VI]] e [[Século VII|VII]], emitiuse unha serie de sólidos cun peso rebaixado de arredor de 3,96 gramos e cunha marca particular, cuxo propósito hoxe se descoñece. Xa no período de [[Teodosio I]] ([[379]]-[[395]]), a creación do medio sólido, denominado'' [[semissis]]'', e especialmente do terzo de sólido ou ''[[tremissis]]'' (1,5 gramos de ouro), este último cuñado en grandes cantidades, converteu a moeda de ouro en máis accesible para a poboación e aumentou a súa difusión nos circuítos económicos.<ref>Alfaro Asins, C. et al. (2009). "Tremissis" e "Semissis".</ref> Estas dúas novas moedas continuaron a súa produción en Constantinopla ata o período de [[Miguel I Rangabé|Miguel I]] ([[811]]-[[813]]), e en [[Siracusa]], ata o imperio de [[Basilio I]] ([[867]]-[[886]]).<ref>Petit (1974). Páxina 671.</ref>
O basilikon foi introducido no sistema monetario cara a [[1304]] ou [[1307]] polo [[Lista de emperadores bizantinos|emperador]] [[Andrónico II Paleólogo]] ([[1282]]-[[1328]]), como unha imitación directa do ducado [[veneciano]] de prata (ou ''grosso'') principalmente para o pagamento aos [[mercenario]]s da Compañía Catalá nas campañas contra os [[Imperio Otomán|turcos]].<ref>Alfaro Asins, C. et al. (2009). "Basilicón".</ref>
 
O basilikon era de prata de gran pureza (920 milésimas), cuñado nun disco plano e non cóncavo, como no caso doutras moedas bizantinas. O seu peso oficial era de 2,2 gramos e o seu valor era o da doceava parte do hyperpyron , moeda que funcionaba como padrón para as equivalencias de todas as moedas de prata bizantinas, desde o hexagrama ao miliaresion. No entanto, a equivalencia real no mercado era inferior e flutuou en función da variación do prezo da prata (entre 12 e 15 pezas por cada hyperpyron).<ref>"<span style="background-color: rgb(255, 145, 145);" title="a, é correcto cando é a nota musical, o pelo da ovella, o fío, o tecido">La</span> monnaie au XIV<sup>e</sup> et au XV<sup>e</sup> siècle: hyperpère, basilikon et stavraton". En Morrison[[Cécile Morrisson|Morrisson, C]]. et al. ''[http://www.exultet.net/eshop/media/ebooks_samples/L000500-01s.pdf Byzance et sa monnaie (IV<sup>e</sup>-XV<sup>e</sup> siècle)]''. Lethielleux. 2015.</ref><ref>Hendy (1985). Páxinas 533-634.</ref> Coñécese tamén a cuñaxe de moedas de medio basilikon.<ref>Kazhdan (1991). Páxina 267.</ref>
 
=== O stavraton ===
* Jerphagnon, L. ''Les Divins Césars.'' Pluriel Fayard. París, 2007. ISBN 978-2-818-50234-1
* Kazhdan, A. E (ed.). ''The Oxford Dictionary of Byzantium''. Oxford University Press, 1991. ISBN 978-0-19-504652-6
* Laiou, A.; [[Cécile Morrisson|Morrisson, C]]. (dir.). ''Le Monde byzantin, vol. 3, L’Empire grec et ses voisins, XIIIe siècle-XVe siècle''. Presses Universitaires de France. París, 2011. ISBN 978-2-130-52008-5
* Morrisson, C. (dir.). ''Le Monde byzantin, vol. 1, L’Empire romain d’Orient (330-641)''. Presses Universitaires de France. París, 2004. ISBN 978-2-130-52006-1
* Ostrogorsky, G. ''Histoire de l'État byzantin.'' Payot. París, 1983. ISBN 2-228-07061-0
14.827

edicións