Abrir o menú principal

Cambios

|}
 
Neste exemplo extremadamente simplificado, ningunha das lecturas cobre a lonxitude total da secuencia orixinal, pero as catro lecturas poden ensamblarse na secuencia orixinal usando o solapamento dos seus extremos para alinealas e ordenalas. En realidade, este proceso usa enormes cantidades de información que sonestán rifeinzadas conde ambigüidades e erros de secuenciación. A ensamblaxe de [[xenoma]]s complexos é ademais complicadocomplicada pola grande abundancia de [[Secuencias repetidas (ADN)|secuencias repetitivas]], o que significa que as lecturas curtas proceden de partes completamente diferentes da secuencia.
 
Cómpre utilizar moitas lecturas solapantes para cada segmento do ADN orixinal para superar estas dificultades e ensamblar con exzactitude a secuencia. Por exemplo, para completar o [[Proxecto Xenoma Humano]], a maioría do [[xenoma humano]] foi secuenciado a unha ''cobertura'' de 12X ou maior; é dicir, cada base da secuencia final estaba presente como media en 12 lecturas diferentes. Incluso así, os métodos correntes non conseguiran en 2004 illar ou ensamblar secuencias fiables para o aproximadamente o 1% do xenoma humano ([[Eucromatina|eucromático]]).<ref name=HGS2004>{{cite journal|last1=Human Genome Sequencing Consortium|first1=International|title=Finishing the euchromatic sequence of the human genome|journal=Nature|date=21 October 2004|volume=431|issue=7011|pages=931–945|doi=10.1038/nature03001|pmid=15496913|bibcode=2004Natur.431..931H}}</ref>
174.352

edicións