Diferenzas entre revisións de «Historia de Ourense»

sen resumo de edición
Sem resumo de edição
Sem resumo de edição
 
Éste período de esplendor deixará marca na distribución da cidade, xa que os Pazos Episcopais e a Catedral, convertidos en fortalezas, van a polarizar un novo estiramento da cidade cara o norte e ao arredor da basílica. A porta norte da cidade marcará o camiño cara a Ponte, principak via de comunicación da cidade. Outras rúas paralelas á cara oeste da Catedral, Lepanto, Tendas e Paz, confluirán coas da cara este na Praza do Ferro, saíndo cara a rúa Santo Domingo en busca da Ponte.
 
== Conflitos na Idade Media ==
 
A Idade Media representou para a cidade unha época de continuos conflitos e inestabilidade política e social. Neste período produciranse unha serie de tensións entre as tres forzas puxantes naquel momento: a monarquía, a igrexa e o concello (que se menciona por primeira vez nunha Carta Pobra de Diego Velasco en [[1122]]). O primeiro conflito entre concello e Igrexa ten lugar en [[1256]] cando o primeiro recibe a [[Afonso X]], coa conseguinte protesta da igrexa, que era en realidade, a principal dona da cidade e polo tanto a encargada de recibir aos altos cargos. Coa queima en [[1293]] do convento dos franciscanos, os enfrontamentos entre igrexa e concello recrudecéronse. O asunto chegou a [[Roma]], onde o bispo foi condeado a reedificar o convento na parte alta da cidade, do cal hoxe só queda o claustro de comezos do [[século XIV]]. A igrexa do convento foi transladada ao seu actual emplazamento, na Alameda de San Lázaro.
Como consecuencia destes actos, [[Fernando IV]] retiroulle a xurisdicción da cidade á igrexa, que máis tarde sería recobrada grazas a [[Afonso XI]].
 
Baixo Pedro I, a cidade viuse envolta en loitas fraticidas co futuro Enrique II pola coroa, alentado o primeiro por don Afonso. O Castelo Ramiro é tomado polos homes do concello e do Adiantado de Galicia. Só en [[1382]], Xoan I devólvelle o castelo ao bispo don Pascual García. En [[1385]] entra en Galicia o Duque de Lancáster, pretendente da Coroa de Castela e aliado de Xoan I de Portugal. Na cidade os seus "secuaces" causan enormes estropicios que poñen en evidencia a vulnerabilidade da cidade. Estes defectos fan que o bispo Pascual levante un muro de protección. Dende a finalización da construcción, a cidade queda cercada por un "vergonzante" muro. A murralla estaba formada polas partes traseiras das casas e as partes máis pequenas eran fehadas por tapias. A murrala contaba con 13 portas. Esta edificación sera un dos elementos de protección da cidade xunto coas fortalezas da catedral e os Pazos do Bispo. Durante o [[século XV]] prolongase a inestabilidade coas tensións entre concello e bispo e algunhas nobrezas "levantísticas"
 
 
 
 
 
 
 
 
683

edicións