Diferenzas entre revisións de «Laocoonte e os seus fillos»

Recuperando 4 fontes e etiquetando 0 como mortas. #IABot (v2.0beta8)
m (→‎Influencia posterior: Johann Wolfgang von Goethe)
(Recuperando 4 fontes e etiquetando 0 como mortas. #IABot (v2.0beta8))
| cidade=[[Cidade do Vaticano]]
}}
'''''Laocoonte e os seus fillos''''' é un [[escultura|grupo escultórico]] [[Antiga Grecia|grego]] de datación controvertida,<ref name=Hartt222>Hartt, ''Historia de la pintura, escultura y arquitectura'', páx. 222.</ref> considerada unha obra orixinal de comezos da era cristiá.<ref name=Vaticano /> A obra é dun tamaño algo maior ao natural, de 2,45 m de altura e está executada en [[mármore]] branco.<ref>A altura do grupo varía lixeiramente según as fontes. Hartt da 2,45 m, mentres que Tazartes dá 2,40 m.</ref> Atópase no [[Museo Pío-Clementino]] pertencente aos [[Museos Vaticanos]] de [[Roma]],<ref name=Pio-Clementino>{{cita web |url=http://www.vaticanstate.va/ES/Monumentos/Museos_Vaticanos/Museo_Pio_Clementino.htm |título=Museo Pío - Clementino |dataacceso=23 de setembro de 2008 |editorial=Stato della Città del Vaticano |idioma=castelán |urlarquivo=https://web.archive.org/web/20080929043309/http://www.vaticanstate.va/ES/Monumentos/Museos_Vaticanos/Museo_Pio_Clementino.htm |dataarquivo=29 de setembro de 2008 |urlmorta=si }}</ref> e xunto ao [[Torso do Belvedere]] é o único orixinal grego do ''antiquarium''.<ref name=Vaticano /> Representa a morte do sacerdote [[troia]]no [[Laocoonte]], o Laoconte, castigado polos deuses a morrer estrangulado por serpes mariñas xunto aos seus dous fillos. A obra foi realizada por [[Axesandro de Rodas|Axesandro]], [[Polidoro de Rodas|Polidoro]] e [[Atenodoro de Rodas|Atenodoro]] de [[Rodas]], pertencentes á [[Escola de Rodas|Escola rodia]].<ref>Hartt, ''Historia de la pintura, escultura y arquitectura'', páx. 151.</ref>
 
== Historia ==
No [[século XVIII]], o escultor [[Agostino Cornachini]] volveu restaurar a obra, cambiando o material da restauración por mármore e aproveitou para cambiar o brazo do fillo, modificando o xesto deste, que tamén foi estirado. O ano [[1798]], tras a sinatura do [[Tratado de Tolentino (1797)|Tratado de Tolentino]], o grupo foi trasladado a [[París]] polo exército de [[Napoleón]] como parte do botín de guerra durante a súa campaña en [[Italia]],<ref>Cirlot, ''Museos del mundo'', páx. 30.</ref> pero sen os elementos engadidos, e posta no [[Museo do Louvre]] até a súa devolución ao Vaticano en [[1816]], cando se lle volveron a engadir.
 
O ano [[1905]], o arqueólogo [[Ludwig Pollack]] identificou o brazo orixinal,<ref>{{cita web |url=http://www.soumaya.com.mx/navegar/anteriores/anteriores07/mayo/laocoonte.html |título=Laocoonte e os seus fillos |dataacceso=24 de setembro de 2012 |apelido=Huerta Tamayo |nome=Gabriela |ano=2007 |editorial=Museo Soumaya |idioma=español |urlarquivo=https://web.archive.org/web/20081006032208/http://www.soumaya.com.mx/navegar/anteriores/anteriores07/Mayo/laocoonte.html |dataarquivo=06 de outubro de 2008 |urlmorta=si }}</ref> atopándoo nunha vella tenda de [[Via Labicana]].<ref name=Wanted /> O brazo tiña a posición flexionada como xa avanzara Miguel Anxo; o brazo engadiuse nunha restauración realizada entre [[1957]] e [[1960]],<ref name=group>{{cita web |url=http://ancientrome.ru/art/artworken/img.htm?ide=1372 |título=The Laocoon group |dataacceso=24 de setembro de 2012|editorial=Ancient Rome |idioma=inglés}}</ref> e dirixida por [[Filippo Magi]], restauración na que se retiraron todas as pezas engadidas.<ref name=Wanted />
 
== Datación ==
O pai está representado nunha posición na que reacciona no mesmo intre no que é mordido na cadeira por unha das serpes: despraza o corpo cara ao lado oposto, contrae o ventre, ergue o peito, bota o ombreiro cara adiante e inclina a cabeza cara ao lado ferido. Os pés están inmobilizados e os brazos en posición de loita, ofrecendo unha gran resistencia que con todo non parece ser efectiva. Trátase dun home forte pero que pola súa idade non se acha na súa plenitude de forzas e por tanto non é moi capaz de soportar a dor.
 
O fillo de menor tamaño, totalmente aprisioado, fai esforzos sen éxito para tratar de ceibarse e aliviar o seu mal. O fillo de maior tamaño apenas está levemente aprisionado por un pé e arrepíase e berra ante os movementos do seu pai. Pero el aínda ten a oportunidade de ceibarse e fuxir.<ref>{{cita web |url=http://www.temakel.com/texolgoethe.htm |título=O Laocoonte e a imitación da natureza |dataacceso=23 de setembro de 2012 |apelido=Ierardo |nome=Esteban |editorial=Temakel |idioma=castelán |urlarquivo=https://web.archive.org/web/20100116141415/http://temakel.com/texolgoethe.htm |dataarquivo=16 de xaneiro de 2010 |urlmorta=si }}</ref>
 
== Influencia posterior ==
A obra xa tivo gran influencia na época do seu descubrimento debido ao seu grao de perfección. Os artistas do [[Renacemento]] víronse altamente influídos. Así, [[Miguel Anxo]] inspirouse nela para realizar varias das súas obras, como algunhas das figuras do teito da [[capela Sistina]], particularmente a postura de Amán na parella ''Ester e Amán'' e ''A Serpe de Bronce'', dous dos escravos realizados na tumba de Xulio II, e nos esbozos de ''[[A batalla de Cascina]]''. [[Giambologna|Jean de Boulogne]] inspirouse nela para o seu grupo escultórico ''O rapto da Sabina'' (1581-1583). En ''[[O Parnaso (Rafael)|O Parnaso]]'', pintura de [[Rafael Sanzio|Rafael]], tamén se advirte a semellanza coa cabeza de Laocoonte na figura que representa a [[Homero]].<ref>Cirlot, ''Museos del Mundo'', pp. 168-169.</ref> [[Tiziano]], [[Rubens]], [[O Greco]],<ref>{{cita web |url=http://www.artehistoria.jcyl.es/genios/cuadros/1737.htm |título=Laoconte |dataacceso=23 de setembro de 2012 |editorial=ArteHistoria |idioma=castelán |urlarquivo=https://web.archive.org/web/20081102235327/http://www.artehistoria.jcyl.es/genios/cuadros/1737.htm |dataarquivo=02 de novembro de 2008 |urlmorta=si }}</ref> [[William Blake]] e [[Max Ernst]] realizaron interpretacións do grupo escultórico.
 
{| align=center
127.594

edicións