Abrir o menú principal

Cambios

m
png->svg
A principais rutas de síntese industrial do indol empezan a partir da [[anilina]] por medio dunha reacción en fase de vapor co [[etilén glicol]] en presenza de [[catalizador]]es:
 
:[[Ficheiro:Indole from aniline and ethylene glycolglycol_2.jpgsvg|350px|Reacción da [[anilina]] e o [[etilén glicol]] para dar indol.]]
 
En xeral, as reaccións realízanse entre os 200 e os 500&nbsp;°C. Os rendementos poden chegar ao 60%. Outros precursores do indol son a formiltoluidina, a 2-etilanilina, e o 2-(2-nitrofenil)etanol, todos os cales sofren ciclacións.<ref>Gerd Collin and Hartmut Höke “Indole” Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2002, Wiley-VCH, Weinheim. DOI 10.1002/14356007.a14_167 [http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14356007.a14_167/abstract;jsessionid=CF4D9499484346D8D5A91ED679233D67.f03t01].</ref> Desenvolvéronse moitos outros métodos aplicables.
56

edicións