Abrir o menú principal

Cambios

m
Arranxos varios
 
* Célticas: [[Irlanda]], tema do [[Rei Artur]], O´Casey.
* Medievais: [[Cancioneiro|Cancioneiros]]s, F. Villon, [[Dante Alighieri|Dante]], [[Francesco Petrarca|Petrarca]], Cavalcanti, [[Jorge Manrique]].
* Vangardistas: surrealismo francés, futurismo ruso (poesía revolucionaria sen esquecer a forma), poesía [[Beatnik|beat]] norteamericana ([[Jack Kerouac|J. Kerouac]]), o ''collage'' do futurismo italiano.
* Poesía galega: [[Eduardo Pondal]], [[Manuel Antonio]] (''a familia naval de M.A''. o inconformismo de ''[[Máis alá!]]''), [[Álvaro Cunqueiro]].
A segunda parte é un andar no tempo, nos anos saudosos dos cincuenta e tantos ([[século XX]]), nos anos gloriosos e preguiceiros de ''ela'', activista alemá da "Fracción do Exército Vermello": ''Ulrike Meinhof'', e de Stephen, fronte a un hoxe do poema no que ''ela'' está presa.
 
Na terceira parte (os tres últimos poemas) o ''Triste Stephen'', con corenta anos e sen esperanza, atópase totalmente só, non vendo futuro en nada máis que no traballo pola propia terra.
 
Este poema, recolle os catro temas recorrentes da primeira parte: morte, amor, tempo saudoso, patria. E ten tamén as outras características: estranxeirismos, arcaísmos, cientifismos. Alén da polirritmia, aliteración, anáfora e simbolismo gráfico.
9.- Símbolos do paso do tempo: a roda, o río (a vida que pasa e leva en si a morte// Miño: Galicia).
 
10.- Símbolos eróticos e amorosos.
 
* Espada: o sexo asociado ao sufrimento, a ferir, á liberdade.
* Fígado: corazón.
 
11.- Topónimos.
 
* [[Santiago de Compostela|Compostela]]: nacionalismo, reivindicacións // nostalxia da mocidade.
E remata:
{{Cita|En Compostela estamos <br /> moitos xa pra sempre derrotados{{Sfn|Méndez Ferrín|1976|p=5}}
.}}
 
* '''''Podería chamar agora...'''''
No poema vemos a tristura asociada á terra, o outono da vida. A cor amarela é a morte que vai chegar e o poeta recíbea con tranquilidade. O outono da Galicia (amarelo) é o outono que el sente. El, que está na terra de Bea, sente fatiga e quere ir para un mundo de ledicia, o país da morte, verde, coroado de loureiros.
 
Comeza o poema cunha cita do poeta crepuscular italiano Dino Campana (1885-1932) e tamén fala de [[Dioniso|Dionisos]]s, o deus grego do viño, que simboliza o pracer de vivir.
 
{{Cita|Esta é a soedade<br />na que descanso a testa atal un edredón broslado{{Sfn|Méndez Ferrín|1976|p=13}}.}}
O poeta lembra a infancia nos tempos negativos da posguerra. É un poema irado, de angustia total: o río vai cara ao mar, a morte, a vida ten volta atrás; son historias que se repiten, tráxicas. O tempo retorna. ''acibeche, cactus e pedra alumbre'' son a inmobilidade.
 
No segundo verso hai unha referencia á poesía de [[Fernando Pessoa]].
 
* '''''DIANTE DE COMPOSTELA DOUTROS DÍAS'''''
{{Cita|Errei todo o discurso dos meus anos<br /> .......................Camoens{{Sfn|Méndez Ferrín|1976|p=53}}.}}
 
O título é un nome xermánico que pode ser o trasunto do autor. É un longo poema ou unha serie de cinco poemas relacionados. Baixo un fondo intimista recolle os catro temas do libro: morte, amor, tempo saudoso e patria.
 
Canto á forma, destaca a ausencia de puntuación, a polirritmia, o encabalgamento, a aliteración, a anáfora e un léxico con estranxeirismos, arcaísmos, cientifismos e léxico específico da flora.
 
Na primeira parte (en terceira persoa) trata de nos introducir nun xeito diferente de sentir a realidade, só sensacións, cunha preocupación pola técnica, sen lle importar clarificarnos quen é quen, quen é ''ela''. Trata de nos sensibilizar coa súa violencia: ''lagarto que foxe alustre''. A secuencia ela-largarto-violencia-morte leva á perda da identidade, a morte, fuxida da luz verde.
 
A segunda é un andar no tempo, nos gloriosos anos 50, na activista alemá Ulrike Meinhof e en Stephen, fronte a un presente do poema con ela presa: exaltación revolucionaria e recreación da mocidade. Son moitas as referencias culturais esa época.
 
== Traducións ==
* Ao [[Lingua castelá|castelán]] en[[1994]] por [[Manuel Outeiriño Gallego]] e Eloísa Otero unha edición bilingüe co título de ''Con pólvora y magnolias'' publicada por Ediciones Hiperión, <ref>[http://bibliotraducion.uvigo.es/traduccions_ver.php?id=2617 Ficha] en BiTraGa.</ref>.
 
== Notas ==
381.287

edicións