Diferenzas entre revisións de «Amor»

[[Ficheiro:Dawkins' evolution theory.png|miniatura|300px|Representación simplificada da teoría de Dawkins achega do «egoísmo» da información xenética. Todos os xenes, como unidades de supervivencia, son en si mesmos «egoístas», competindo entre si e cos doutros individuos. Unha vez alcanzado certo grao de organización durante o proceso evolutivo das especies, a información xenética que produza un fenotipo egoísta será a longo prazo autodestructiva a nivel do grupo humano, mentres que a que produza un fenotipo altruísta (de egoísmo altruísta a nivel de xene) facilitará a supervivencia da devandita información. Cos xenes actuando irracionalmente, e baixo a «lei natural do máis forte», producirase inevitablemente unha supremacía do «xene de egoísmo altruísta». O intercambio da reprodución sexual á súa vez repartirá dita información xenética entre toda a poboación.<ref name="genegoísta">[[Richard Dawkins]]. [http://isaiasgarde.myfil.es/get_file/dawkins-richard-el-gen-egoista.pdf ''El gen egoísta'']. 1993. Volumen 5. ISBN 84-345-8885-4.</ref>]]
[[Richard Dawkins]] interpreta ambas as actitudes como as expresións do [[instinto]] de conservación do individuo (egoísmo) e da especie (altruísmo). Explica que, segundo unha teoría aceptada por algúns biólogos, herdamos os xenes responsables de tales actitudes de [[especie]]s antecesoras, e que, antes da nosa chegada, a [[evolución biolóxica]] estivo probablemente controlada por un mecanismo denominado «selección de grupos»; en virtude deste mecanismo, os grupos de individuos nos que houbese máis membros dispostos a sacrificar a súa vida polo resto terían maior probabilidade de sobrevivir que os que estaban compostos por individuos egoístas; isto daría como resultado que o mundo terminase poboado por individuos altruístas. É unha teoría que, aínda que proporciona unha explicación para o feito de que actualmente o altruísmo predomine no mundo, xera gran controversia no mundo científico por contradicir directamente a [[Darwinismo|teoría darwinista]]; por iso, a explicación persoal do autor acerca da supervivencia do altruísmo no marco darwinista do egoísmo individual é que a unidade de supervivencia non é o individuo, senón o [[xene]]; é dicir, baixo este punto de vista, os seres humanos e os grupos de seres humanos somos «máquinas de supervivencia» «creadas» polos xenes no seu propio beneficio.<ref name="genegoísta"/>
 
En calquera caso, argumenta Dawkins, polo feito de ser a primeira especie racional, tamén somos a primeira especie na historia da evolución capaz de elixir entre ambos os tipos de comportamento de forma voluntaria, actuando por tanto de forma «independente» a nosa propia programación [[xene]]tica.<ref name="genegoísta"/>
 
A evolución parece producirse mediante procesos solapados entre si e progresivamente refinados. A un nivel inmediato, funciona mediante un simple, xigantesco e irracional proceso de ensaio e erro; os éxitos de determinado estado de organización facilitan a súa continuación. Con todo, a medida que a organización se vai desenvolvendo cada vez máis, aparecen de forma espontánea métodos de predición estratéxica, que elixen camiños indirectos que, a curto prazo, mesmo poden parecer un erro, pero que, considerados en conxunto, constitúen un acerto; este tipo de «condutas» puideron observarse en modelos virtuais de evolución programados nunha computadora; a conduta agresiva e egoísta constitúe un primeiro nivel de superorganización, en virtude da cal o individuo «comprende» que para a súa supervivencia debe «atacar» aos seus rivais antes de acudir directamente á recompensa, e a conduta altruísta é un segundo nivel que xorde no momento en que os individuos desenvolven a capacidade de comunicarse entre si; en modelos computacionales observouse o desenvolvemento completamente espontáneo de combinacións de ambos os mecanismos, de tal modo que un individuo comunícase con outros varios e «mente» ao resto en beneficio do grupo. O egoísmo, deste xeito, aparece desde a perspectiva do grupo como un comportamento táctico, e o altruísmo como un comportamento estratéxico.
 
A intelixencia constitúese como un nivel adicional de superorganización que permite a análise da situación global e a predición do mellor camiño a seguir mediante a substitución en boa medida do método físico do ensaio e erro por un proceso paralelo e «virtual», tamén suxeito a evolución, que se desenvolve integramente no cerebro dos individuos e que se transmite de forma igualmente «virtual» ás xeracións seguintes mediante a [[educación]]. Segundo a teoría da [[singularidade tecnolóxica]] en conxunción co concepto de [[transhumanismo]], suxírese que pronto teremos a posibilidade de programar de forma «artificial» nosa propia evolución da forma máis beneficiosa para todos,<ref>Eduardo Estrada. [http://dialnet.unirioja.es/servlet/dcfichero_articulo?codigo=3111044&orden=0 «El transhumanismo y la singularidad tecnológica»],</ref> aínda que, con todo, existen críticas respecto diso.<ref>{{cita web|url=http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=3648895|título=Transhumanismo y posthumano. Principios teóricos e implicaciones bioéticas|autor=Postigo Solana, Elena|editorial=Dialnet|dataacceso=29 de abril do 2018 |lingua=es}}</ref><ref>{{cita web|url=http://www.aaieticas.org/revista/index.php/cde/article/view/27/58|título=¿Es sostenible el Humanismo?|autor=Fernández, Graciela|editorial=Cuadernos de Ética|ano=2011|dataacceso=29 de abril do 2018 |lingua= es}}</ref>
 
== Consideracións con respecto ao amor ==
104.888

edicións