Diferenzas entre revisións de «Marco Terencio Varrón»

m (engado a Categoría:Finados en -27 mediante HotCat)
Etiqueta: edición de código 2017
Desta obra consérvanse parcialmente 6 dos 25 volumes que a compuñan orixinalmente.[2]
 
<nowiki>*</nowiki>Controversia entre anomalistas e analoxistas.
<nowiki>*</nowiki>Ensaio amplo do latín: etimoloxía, morfoloxía e sintaxe.
 
*Significado das palabras. A súa construción. Para Varrón, o home creou as palabras porque se atopa accións ou obxectos cotiáns que requiren que lles poña un nome. A partir destas palabras primitivas, vanse creando outras palabras posteriores (Varrón está a explicar, en definitiva, como se crea unha lingua). Desde un punto de vista actual, esta idea si que ten algo de fundamentación en relación coa adquisición da linguaxe.
<nowiki>*</nowiki>Ensaio amplo do latín: etimoloxía, morfoloxía e sintaxe.
<nowiki>*</nowiki>A Varrón débese a primeira distinción entre formación por flexión (morfoloxía flexiva) e formación por derivación (morfoloxía derivativa).
 
** Variación das palabras pola súa propia natureza. Variación obrigatoria, por exemplo, os morfemas de xénero e número. (Flexiónflexión).
<nowiki>*</nowiki>Significado das palabras. A súa construción.
** A variación por derivación non é obrigatoria. Ex: Casiña. Se non existe o morfema –''iña'', segue existindo a palabra ''casa''.
 
<nowiki>*</nowiki>Clasificación das partes da oración segundo o criterio do caso e o tempo:
Para Varrón, o home creou as palabras porque se atopa accións ou obxectos cotiáns que requiren que lles poña un nome. A partir destas palabras primitivas, vanse creando outras palabras posteriores (Varrón está a explicar, en definitiva, como se crea unha lingua). Desde un punto de vista actual, esta idea si que ten algo de fundamentación en relación coa adquisición da linguaxe.
 
<nowiki>*</nowiki>A Varrón débese a primeira distinción entre formación por flexión (morfoloxía flexiva) e formación por derivación (morfoloxía derivativa).
 
* Variación das palabras pola súa propia natureza. Variación obrigatoria, por exemplo, os morfemas de xénero e número. (Flexión).
* A variación por derivación non é obrigatoria. Ex: Casiña. Se non existe o morfema –''iña'', segue existindo a palabra ''casa''.
 
<nowiki>*</nowiki>Clasificación das partes da oración segundo o criterio do caso e o tempo:
 
# PARTICIPIO (ten caso e tempo).
# VERBO (non ten caso pero si tempo).
53.238

edicións