Diferenzas entre revisións de «Juan María Bandrés»

m
engado modelo biografía
m (engado modelo biografía)
{{Biografía
|nome = Juan María Bandrés
|imaxe = Juan Mari Bandrés se reúne con Adolfo Suárez en el palacio de la Moncloa.jpg
|imaxe_tamaño = 200 px
|descrición =
|nome_completo = Juan María Bandrés Molet
|nome_nacemento =
|alcume =
|data_de_nacemento = 12 de febreiro de 1932
|lugar_de_nacemento = Donostia
|data_de_falecemento = 28 de outubro de 2011
|lugar_de_falecemento = Donostia
|causa = cancro
|soterrado =
|soterrada =
|nacionalidade = española
|etnia =
|relixión =
|alma_máter = Universidade de Oviedo, Universidade de Santiago de Compostela
|ocupación =
|cónxuxe =
|fillos =
|lingua =
|lingua_da_escrita =
|período =
|debut =
|movemento =
|xéneros =
|coñecido_por =
|influencias =
|influíu =
|estudos =
|profesión = avogado e político
|organización = Euskadiko Ezkerra, Partido Socialista de Euskadi
|cargos = Conselleiro de Transportes no Consello Xeral Vasco
|premios = Premio Memorial Juan XXIII (1984), Premio Olof Palme (1988), Gran Cruz da Orden Civil da Solidariedad Social (1988), Cruz de Honra de San Raimundo de Peñafort
|sinatura =
|tamaño sinatura =
|web =
|notas =
}}
 
'''Juan María Bandrés Molet''', nado en [[Donostia]] o [[12 de febreiro]] de [[1932]] e falecido [[28 de outubro]] de [[2011]] na mesma cidade<ref>[http://www.elmundo.es/elmundo/2011/10/28/paisvasco/1319786278.html Fallece Juan Mari Bandrés después de una prolongada enfermedad] ''[[El Mundo]]'', 28/10/2011</ref>, foi un avogado e político [[País Vasco|vasco]].
 
En [[1958]] instálase de novo en [[Donostia]] e comeza a traballar como avogado. Na década de [[1960]] comeza a defender perante o [[Tribunal de Orde Pública]] a diversos procesados, moitos deles militantes de [[Euskadi Ta Askatasuna]] (ETA), acusados de propagada ilegal e de actos non violentos. Pola súa defensa destes militantes, logo do primeiro asasinato de ETA (o do policía [[Melitón Manzanas]] en [[1968]] e do [[estado de excepción]] decretado posteriormente, o goberno de [[Francisco Franco]] destérrao a [[Purchena]] ([[provincia de Almería|Almería]]), durante tres meses. Nesa época ([[1963]]) comeza a traballar como analista político na revista ''[[Cuadernos para el Diálogo]]'', de orientación antifranquista.
 
Logo da deportación, continúa traballando como avogado de presos antifranquistas. En [[1970]] encárgase da defensa de [[Jokin Gorostidi]] e [[Itziar Aizpurua]], dous militantes de ETA naquel momento, que despois participarían en política en diversas formacións da esquerda [[abertzale]]. Foi no marco do [[proceso de Burgos]], un macroxuízo contra membros de ETETA, onde algúns, como Gorostidi, acabaron condenados a [[pena de morte|penas de morte]], conmutadas por penas de cárcere e, posteriormente, [[amnistía|amnistiados]] ao chegar da [[democracia]].
 
=== Actividade política ===
En [[1978]] foi nomeado conselleiro de Transportes e comunicacións no [[Consello Xeral do País Vasco]], o goberno preautonómico de [[Euscadi]]. Ao ano seguinte [[eleccións Xerais 1979 en España|1977]] foi elixido deputado no [[Congreso dos Deputados]], de novo pola circunscrición de [[Guipúscoa]] e por [[Euskadiko Ezkerra]], posto no que foi reelixido en [[eleccións Xerais 1982 en España|1982]] e en [[eleccións Xerais 1986 en España|1986]]. En [[1981]], sendo [[Ministerio do Interior de España|ministro do Interior]] [[Juan José Rosón Pérez]], participou a canda [[Mario Onaindia]] nas conversas que deron lugar a un plan de reinserción social para presos de ETA sen delitos de sangue e á disolución de [[ETA–pm]] (VII asemblea) o [[30 de setembro]] de [[1982]]<ref>Gaizka Fernández Soldevilla, [http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=3401994 ''Agur a las armas. EIA, Euskadiko Ezkerra y la disolución de ETA político-militar (1976-1985)''], en ''Sancho el Sabio. Revista de cultura e investigación vasca'', ISSN 1131-5350, Nº 33, 2010, pp. 55-96. Consultado: 08-3-2011.</ref>, En [[1989]] abandona o Congreso para concorrer aos [[Eleccións ao Parlamento Europeo, 1989|comicios europeos]], onde é elixido como cabeza da coalición [[Esquerda dos Pobos]], formada entre outros por [[Euskadiko Ezkerra]], [[PSG-EG]], ou a [[Chunta Aragonesista]]. Integrouse no grupo parlamentario dos nacionalistas e verdes no [[Parlamento Europeo]].
 
En [[1991]] saíu elixido presidente de [[Euskadiko Ezkerra]] e iniciou un achegamento ao [[PSE]]. Se ben a formación chegou a integrar un acordo de goberno no País Vasco con [[PNV]] e [[Eusko Alkartasuna|EA]], as disensións entre a ala de Bandrés e a máis nacionalista, que buscaba un achegamento con EA, levaron á súa disolución como partido. Bandrés integrouse no PSE, pero en [[1994]] abandona a formación local do [[PSOE]] e deixa a política.
 
=== Logo da política ===
13.653

edicións