Diferenzas entre revisións de «Cenáculo ourensán»

m (Bot: Substitución da categoría "Literatura galega" pola categoría "Literatura en lingua galega"; cambios estética)
Recibe o nome de '''cenáculo ourensán''' un grupo de autores que, naturais ou residentes na cidade de [[Ourense]], posteriormente formarán parte (na súa maioría) do denominado [[grupo Nós]]. Os seus membros máis destacados foron [[Ramón Otero Pedrayo]], [[Florentino López Cuevillas]] e [[Vicente Risco]].
 
== Historia do grupo ==
O cenáculo ourensán supón a fase anterior ao [[Galeguismo (lingüística)|galeguismo]] dos escritores citados. De feito, no caso particular de [[Vicente Risco]], este pregaleguismo pode considerarse como antigaleguismo, posto que chegou a afirmar (na súa revista ''La Centuria'', [[1917]]) que "el que quiera ser leído que escriba en castellano". De todos os xeitos, unha vez convertido á causa galega, [[Vicente Risco|Risco]] asumíuasumiu o compromiso pleno coa lingua galega.
 
Por outra parte, como precisamente indica [[Vicente Risco]] no seu ensaio ''[[Nós, Osos inaptadatadosinadaptados]]'', o cenáculo ourensán estaba constituído por un conxunto dandies, intelectuais pregaleguistas e de clase acomodada, que vivían alienados, á marxe dos problemas do mundo en que se achaban (vivían na súa "torre de marfil"). Entre as súas principais preocupacións estaban o exoterismoesoterismo, a filosofía oriental e filosofía nietzchiana. Isto motivounos para viaxar e coñecer outras culturas, sobre todo no relativo ao ocultismo. Este gusto polo alén pode verse reflectido na obra destes autores, como podemos apreciar, por exemplo, nas obras ''O Purgatoriopurgatorio de Dondon Ramiro'' ,e ''O Desenganodesengano do Priorioprioiro'' (ambas as dúas de [[Ramón Otero Pedrayo]]) ou ''Do Casocaso que lle Aconteceuaconteceu ao Doutordoutor Alveiros'' (de [[Vicente Risco]]).
O cenáculo ourensán supón a fase anterior ao [[Galeguismo (lingüística)|galeguismo]] dos escritores citados. De feito, no caso particular de [[Vicente Risco]], este pregaleguismo pode considerarse como antigaleguismo, posto que chegou a afirmar (na súa revista ''La Centuria'', [[1917]]) que "el que quiera ser leído que escriba en castellano". De todos os xeitos, unha vez convertido á causa galega, [[Vicente Risco|Risco]] asumíu o compromiso pleno coa lingua galega.
 
Finalmente, todo o arriba dito e mais o proceso de galeguización destes homes aparece xenialmente retratado en ''[[Arredor de Sisi]]'', de [[Ramón Otero Pedrayo]].
Por outra parte, como precisamente indica [[Vicente Risco]] no seu ensaio ''Nós, Os inaptadatados'', o cenáculo ourensán estaba constituído por un conxunto dandies, intelectuais pregaleguistas e de clase acomodada, que vivían alienados, á marxe dos problemas do mundo en que se achaban (vivían na súa "torre de marfil"). Entre as súas principais preocupacións estaban o exoterismo, a filosofía oriental e filosofía nietzchiana. Isto motivounos para viaxar e coñecer outras culturas, sobre todo no relativo ao ocultismo. Este gusto polo alén pode verse reflectido na obra destes autores, como podemos apreciar, por exemplo, n´''O Purgatorio de Don Ramiro'' , ''O Desengano do Priorio'' (ambas as dúas de [[Ramón Otero Pedrayo]]) ou ''Do Caso que lle Aconteceu ao Doutor Alveiros'' (de [[Vicente Risco]]).
 
Finalmente, todo o arriba dito e mais o proceso de galeguización destes homes aparece xenialmente retratado en ''Arredor de Si'', de [[Ramón Otero Pedrayo]].
 
== Véxase tamén ==
=== Outros artigos ===
* [[Grupo Nós]].
* [[Literatura galega do século XX]].
 
[[Categoría:Literatura en lingua galega]]
[[Categoría:Ourense]]
128.431

edicións