Diferenzas entre revisións de «Tom Pryce»

m
Arranxos varios, replaced: {{cite web → {{Cita web (12), |thumb| → |miniatura|, | thumb | → |miniatura|
m (Arranxos varios)
m (Arranxos varios, replaced: {{cite web → {{Cita web (12), |thumb| → |miniatura|, | thumb | → |miniatura|)
}}
 
'''Thomas Maldwyn Pryce''' (nado o 11 de xuño de 1949, finou o 5 de marzo de 1977) foi un piloto [[Gales|galés]],<ref>{{cite news|url=http://news.bbc.co.uk/1/hi/wales/7881242.stm |title=Online auction for Pryce memorial |accessdate=14&nbsp;January 2010|date=10&nbsp;February 2009 |publisher=[[BBC]] |work=[[BBC News Online]]}}</ref><ref name="Er cof">{{citeCita web|url=http://www.tomprycememorial.com/about |title=Tom Pryce Memorial |publisher=Tom Pryce Memorial Trust|year=2009|accessdate=14&nbsp;January 2010 |work=Tom Pryce Memorial Trust website}}</ref> famoso por gañar a [[Race of Champions (Brands Hatch)|Brands Hatch Race of Champions]], unha carreira de [[Fórmula 1]] fóra de campionato, en 1975 e polas circunstancias que rodearon a súa morte. Pryce é o único piloto galés que gañou unha carreira de Fórmula Un e é tamén o único galés que liderou un Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, dúas voltas no [[Gran Premio do Reino Unido de 1975]].
 
Pryce comezou a súa carreira na Fórmula Un co pequeno equipo [[Token F1|Token]], fixo a súa única saída con eles no [[Gran Premio de Bélxica de 1974]]. Pouco despois dunha impresionante actuación na carreira de [[Fórmula Tres]] no [[Gran Premio de Mónaco de 1974]], Pryce uniuse ao equipo [[Shadow Racing Team|Shadow]] e anotou os seus primeiros puntos en [[Gran Premio de Alemaña de 1974|Alemaña]] en apenas a súa cuarta carreira. Pryce logrou máis adiante dous podios, o primeiro en [[Gran Premio de Austria de 1975|Austria]] en {{f1|1975}} e o segundo en [[Gran Premio de Brasil de 1976|Brasil]] un ano despois. Pryce era considerado polo seu equipo como un gran piloto sobre mollado. Durante a sesión de práctica para o [[Gran Premio de Suráfrica de 1977]], disputado en condicións de mollado, Pryce era máis rápido que todos, incluíndo aos pilotos campións mundiais [[Niki Lauda]] e [[James Hunt]]. A terceira tempada completa de Pryce en Shadow viuse truncada polo accidente mortal no [[Gran Premio de Suráfrica de 1977]], onde chocou a gran velocidade co comisario de seguridade Frederik Jansen Van Vuuren.
Seguiu correndo na Fórmula Atlántico en 1973, gañando tres carreiras<ref name="Stardom Beckons 1">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen. |pages=70}}</ref> Royale fixo plans para entrar na [[Fórmula 2]], tal era o talento do galés.<ref name="Stardom Beckons 1" /> A aspiración de correr no campionato de Fórmula dúas estaba prevista para ser apoiada economicamente polo piloto de [[Liechtenstein]] Manfred Schurti. Pero, estes plans só permitiron a construción de un dos coches Royale de F2 antes de que o proxecto fora abandonado e Bob King, o xefe de Royale, deixara á empresa.
 
A raíz dunha invitación a probar un dos seus coches, Pryce atopouse correndo na Fórmula dúas co equipo [[Rondel Racing]] de[[Ron Dennis]], o seu mellor resultado para o equipo chegou en [[Norisring]] onde lideraba a carreira ata que un fallo nos freos significou deixar o primeiro lugar ao seu compañeiro de equipo [[Tim Schenken]].<ref name="GP Encyclopedia">{{citeCita web |url=http://www.grandprix.com/gpe/drv-prytom.html |title=GP Encyclopedia > Drivers > Tom Pryce |accessdate=2006-09-11 |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date= |year= |month= |work= |publisher=GrandPrix.com |pages= |archiveurl=http://web.archive.org/web/20060220092700/http://www.grandprix.com/gpe/drv-prytom.html |archivedate=2006-02-20 |quote= }}</ref> A finais de 1973, Pryce gañou o premio Grovewood polos seus esforzos durante o ano. Jack Pryce recordou que o seu fillo non quería gañar o premio, xa que pensaba que traía "mala sorte na carreira dun piloto".<ref name="Stardom Beckons 2">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=72}}</ref>
 
=== Fórmula Un ===
==== 1974: Token ====
{{Principal | Token F1}}
Á idade de 25 anos, Pryce debutou na Fórmula Un, a categoría máis alta das carreiras de circuíto, segundo a definición da [[Fédération Internationale de l' Automobile]] (FIA), o órgano de goberno no mundo dos deportes de motor, uniuse ao equipo recentemente formado [[Token F1|Token Racing]]. O equipo foi creado por Tony Vlassopulos e Ken Grob despois que o equipo Token orixinal pechara en 1973 debido á falta de apoio financeiro. Pryce logrou o asento grazas ao respaldo de Titan Properties e, que David Tremayne describiu como "promesa evidente".<ref name="Peterson Speculation 2">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen. |pages=127–129}}</ref> Pryce fixo o seu debut co equipo no [[Trofeo Internacional BRDC]], un evento de Fórmula Un fóra de campionato celebrado en Silverstone, pero a falta dun filtro e a cuberta do motor, xunto coa súa falta de experiencia no coche, converteuno no piloto máis lento dos 16 competidores durante a fase de clasificación. 26 segundos máis lento que o [[Hesketh Racing|Hesketh]] de [[James Hunt]] na pole position.<ref name="Token">{{citeCita web |url=http://www.f1rejects.com/teams/token/profile.html |title=Token Profile |accessdate=2006-09-26 |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date=15 September 2003 |year= |month= |work= |publisher=F1Rejects.com |archiveurl=http://web.archive.org/web/20070305171114/http://f1rejects.com/teams/token/profile.html |archivedate=2006-02-13 |quote= }}</ref> O galés retirouse na volta 15 cun problema na caixa de cambios. O debut no Campionato Mundial de Pryce chegou no [[Gran Premio de Bélxica de 1974]], onde se clasificou no posto 20, 3 segundos máis lento que o mellor tempo logrado por [[Clay Regazzoni]]. Unha vez máis, non puido terminar, completando 66 voltas antes de retirarse logo dunha colisión co [[Tyrrell Racing|Tyrrell]] de [[Jody Scheckter]] quedando rota a suspensión dianteira esquerda do [[Token RJ02|RJ02]].
 
A Pryce negóuselle a participación no [[Gran Premio de Mónaco de 1974]], xa que se considerou "sen experiencia". En cambio, Pryce participou na carreira de [[Fórmula 3]], pilotando para ''Ippokampos Racing'', nun [[March Engeniering|March]] 743, co que gañou por 20´8 segundos.<ref name="Monaco F3 results">{{citeCita web |url=http://www.formula2.net/F374_18.htm |title=1974 Monaco F3 Support Race results |accessdate=2007-03-15|date=4 August 2003|publisher=Formula2.net}}</ref>
 
==== 1974-1977: Shadow ====
; 1974
 
Logo da súa impresionante pilotaxe en Mónaco, e un curto período de tempo na Fórmula 2 en 1974,<ref name="Formula Two 1974">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=135–136}}</ref> Pryce asinou por Shadow en substitución de [[Brian Redman]].<ref name="GPRacing.net">{{citeCita web |url=http://www.gpracing.net192.com/drivers/careers/471.cfm |title=Tom Pryce Profile at GPRacing.net |accessdate=2006-03-14 |publisher=GPRacing.net|archiveurl = http://web.archive.org/web/20060327142618/http://www.gpracing.net192.com/drivers/careers/471.cfm |archivedate = 27 March 2006|deadurl=yes}}</ref> Pryce fixo o seu debut co equipo en [[Gran Premio dos Países Baixos de 1974|Zandvoort]], retirándose na primeira volta logo dunha colisión con [[Hans Joachim Stuck]]. Pryce clasificou cuarto no seu segundo Gran Premio co equipo en [[Gran Premio de Francia de 1974|Francia]], pero unha colisión con [[James Hunt]] significou outra saída temperá. Máis adiante na tempada, Pryce recibiu 100 botellas de [[Champaña (viño)|champaña]] por ser o máis rápido na sesión de práctica para o [[Gran Premio do Reino Unido de 1974|Gran Premio de casa]] en [[Brands Hatch]]. Chegou a cualificar na cuarta fila da grella de saída .
 
{{Cadro de citas centro|"Creo que as persoas que participan nas carreiras de motor e logran algo, teñen a capacidade de detectar o talento. Estaba moi claro que a capacidade de Tom estaba por encima e máis aló da maioría dos seus contemporáneos"."|[[John Watson (piloto)|John Watson]]<ref name="Quotes">{{citeCita web |url=http://www.bbc.co.uk/wales/northeast/sites/sport/pages/tom_quotes.shtml | title=BBC North East Wales Sport - quotes | accessdate=2006-09-08 |publisher=bbc.co.uk/Wales }}</ref>|largo=40%|aliñamento=dereita}}
 
Pryce anotou o primeiro punto da súa carreira no [[Gran Premio de Alemaña de 1974]] no difícil circuíto de [[Nürburgring]], logo de terminar sexto desde a 11ª posición na grella, logo clasificou no posto 16 para o seguinte Gran Premio de [[Gran Premio de Austria de 1974|Austria]], pero trompeou na volta 22, poñendo fin á carreira. Clasificou no posto 22 no [[Gran Premio de Italia de 1974|Gran Premio de Italia]], Pryce terminou 12 lugares máis arriba. Con todo, a tempada terminou malamente, cun fallo no motor en [[Gran Premio de Canadá de 1974|Canada]] e co Shadow severamente fora de ritmo en [[Gran Premio dos Estados Unidos de 1974|Estados Unidos]]. Ao final da tempada Pryce era 18º no campionato de pilotos empatado a puntos con [[Graham Hill]] e [[Vittorio Brambilla]].
; 1975
 
[[Ficheiro:Tom pryce watglen 75.jpg|thumbminiatura|left|Pryce pilotando o seu [[Shadow Racing Cars|Shadow]] no [[Gran Premio dos Estados Unidos de 1975]].]]
 
Ao comezo da tempada {{f1|1975}}, o futuro de Pryce foi obxecto de moita especulación. Corría o rumor que vinculaba cunha unidade no Lotus, o equipo dirixido por [[Colin Chapman]], que estivera vixiando o progreso de Pryce en todo {{f1|1973}} e {{f1|1974}}. Nese momento, Lotus estaba sufrindo dificultades financeiras e os informes suxiren que Shadow e Lotus intercambiarían a Pryce e o [[Suecia|sueco]] [[Ronnie Peterson]]. O cambio era visto como unha boa adquisición para os dous equipos, Pryce era considerado un piloto da mesma capacidade que Peterson, pero custaría menos a Lotus, mentres que Peterson podería atraer patrocinios ao relativamente novo equipo Shadow.<ref name="Peterson Speculation 1">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=150}}</ref> O acordo nunca se materializou, malia que o xerente do equipo Shadow [[Alan Rees]] afirma que estivo moi preto de ser completado.<ref name="Peterson Speculation 2"/>
O DN8 do galés fixo unha mala saída do Gran Premio e no final da primeira volta estaba no último lugar. Pryce empezou a remontar durante o par de voltas seguintes, superando a [[Brett Lunger]] e ao seu compañeiro de equipo [[Renzo Zorzi]] na segunda volta, e a [[Alex Ribeiro]] e [[Boy Hayje]] na volta seguinte. Na volta 18 Pryce pasara de 22º a 13º posición.<ref name="Kyalami 77 Start">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=232–233}}</ref>
 
[[Ficheiro:Kyalami1968 kinkcrawthorne.svg | thumb miniatura| 240px | A zona xusto logo de ''The Kink'' foi onde Pryce atropelou a Jansen Van Vuuren e a ''curva Crowthorne'' onde chocaron os autos de Pryce e [[Jacques Laffite]]. Pryce xa estaba morto.]]
 
Na volta 21, Zorzi arrimouse á esquerda da recta principal, xusto despois da cima dun outeiro e unha ponte sobre a pista. O italiano estaba tendo problemas ca súa bomba de gasolina, e o combustible bombéase directamente no motor, que logo se incendiou. Zorzi non saíu de inmediato do seu coche, xa que estaba experimentando problemas para desconectar o tubo de osíxeno do seu casco.<ref name="Zorzi retirement">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne |title=Lost Gen.|pages=232–233}} Oxygen pipes were used to prevent drivers being suffocated if they were trapped in the car in a fire.</ref>
{{Cadro de citas centro|"Cando chegamos á cima de súpeto decateime do comisario correndo pola pista a miña dereita, levando un extintor. Tomei unha decisión e non sé como o esquivei. Non houbo tempo, só reaccionei por puro instinto"|[[Hans-Joachim Stuck]]|largo=40%|aliñamento=dereita}}
 
O impacto co extintor de incendios arrincara o casco de Pryce bruscamente cara a arriba, e foi parcialmente decapitado pola correa. A morte foi con toda seguridade instantánea. O Shadow DN8 de Pryce, agora co seu piloto morto ao volante, continuou a toda velocidade pola recta principal cara á primeira curva, chamada ''Crowthorne''. O coche saíu da pista cara á dereita, raspando as barreiras de metal antes de virar de novo cara a pista logo de golpear unha entrada para vehículos de urxencia. A continuación, golpeou o [[Equipe Ligier|Ligier]] de Jacques Laffite, enviando tanto a Pryce como a Laffite de fronte contra as barreiras. As lesións de Van Vuuren foron tan graves que, nun principio, o seu corpo foi identificado só despois de que o director da carreira convocara a todos os comisarios da carreira e viron cal non estaba entre eles.<ref>{{citeCita web |url=http://www.historicracing.com/top100.cfm?driverID=1077 | title=Historic Racing > Tom Pryce | accessdate=2006-11-23 |publisher=HistoricRacing.com |archiveurl=http://web.archive.org/web/20070305172128/http://www.historicracing.com/top100.cfm?driverID=1077 |archivedate=2006-04-24 |quote= }}</ref>
 
O gañador final da carreira final foi o [[Austria|austríaco]] Niki Lauda, sendo esta a súa primeira vitoria desde o seu case fatal accidente durante o [[Gran Premio de Alemaña de 1976]]. Ao principio dixo que era a maior vitoria da súa carreira, pero cando se lle dixo no podio a morte de Pryce, dixo que "non había ningunha alegría despois disto".<ref name="Lauda comment">{{Cita libro |last=Tremayne|authorlink=David Tremayne|title=Lost Gen.|pages=239}}</ref>
 
== Legado ==
A morte de Pryce, en particular a terrible natureza da mesma, levou unha gran dor a todos os que o coñeceron durante a súa carreira, ningún máis que á súa esposa Nella, os seus pais Jack e Gwyneth e o equipo Shadow. O seu corpo foi enterrado na igrexa de San Bartolomeu, en [[Otford]], preto de [[Sevenoaks]], [[Kent, Inglaterra|Kent]],<ref>{{citeCita web |url=http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GSsr=121&GSvcid=4821&GRid=12907252& |title=Find a Grave > Tom Pryce |accessdate=2006-11-21 |date=26 January 2006 |publisher=FindaGrave.com |archiveurl=http://web.archive.org/web/20070305172822/http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=12907252 |archivedate=2006-06-01 |quote= }}</ref> a mesma igrexa onde el e Nella casáronse dous anos antes.
 
As actuacións de Pryce na Fórmula Un gañáronlle moito respecto entre o paddock da F1. O máis notable foi David Tremayne, quen bautizou ao seu fillo como o galés.<ref>{{citeCita web
|url=http://www.carkeys.co.uk/features/books/11708.asp
|title=The Lost Generation" book review > Tom Pryce
|archiveurl=http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.carkeys.co.uk%2Ffeatures%2Fbooks%2F11708.asp&date=2008-01-08 |archivedate= 2008-01-08
|quote=
}}</ref> Ademais, creouse o ''Tom Pryce Award'' tamén coñecido como o ''Tom Pryce Trophy'', e outórgase anualmente a personalidades de Gales que fagan unha contribución sobresaínte á condución ou o transporte.<ref name="Tom Pryce trophy" >{{citeCita web
|title=Tom Pryce Trophy
|url=http://www.motoringwriters.com/Tom_Pryce_Trophy/Tom_Pryce_Trophy.htm
}}</ref>
 
Logo do redeseño do [[Circuíto de Anglesey]] no norte de Gales chamase o ''Tom Pryce Straight'' logo dunha solicitude do concello de Ruthin. En 2006 fundouse unha asociación para crear un monumento a Pryce en Ruthin. Un artista local foi encargado polo concello de Ruthin en 2008 para deseñar unha placa de 8 x 4.<ref>{{citeCita web|url=http://www.tomprycememorial.com/the-memorial|title=Tom Pryce memorial|accessdate=2009-02-03}}</ref><ref>{{citeCita web|url=http://www.grandprix.com/ns/ns21154.html|title=Bid for F1 passes!|publisher=Inside F1, Inc.|accessdate=2009-02-03}}</ref> O monumento inaugurouse o 11 de xuño de 2009, no que sería o 60 aniversario de Pryce.<ref name="BBC Wales, 11/06/2009">[http://news.bbc.co.uk/1/hi/wales/8093574.stm BBC Wales], information about Pryce, and the memorial.</ref>
 
== Resultados Completos na Fórmula Un ==
393.002

edicións