Abrir o menú principal

Cambios

sen resumo de edición
| orixe = Highbury, [[Londres]], [[Inglaterra]]
| morreu = {{Data|8|xaneiro|2016}}{{idade|3|01|1926|8|01|2016}}
| ocupación = [[ProductorProdutor discográfico]], [[Arranxo|Arreglistaarranxista]], [[Compositorcompositor]]
| xénero = [[Música rock|Rock]] - [[Pop]] - [[Música clásica|Clásica]]
| instrumento = [[Oboe]], [[Piano]], [[Teclado (instrumento musical)|Instrumentos de teclado]], [[Guitarra]]
}}
Sir '''George Henry Martin''', [[Orde do Imperio Británico|CBE]], nado o [[3 de xaneiro]] de [[1926]] en [[Highbury]] ([[Londres]]) e finado o [[8 de marzo]] de [[2016]]<ref name="muerte">[http://www.bbc.com/mundo/noticias/2016/03/160308_muere_george_martin_quinto_beatles_dgm «Muere George Martin, el productor que convirtió a los Beatles en un fenómeno global»], artigo do 9 de marzo de 2016 no sitio web BBC (Londres).{{es}}</ref><ref>
[http://cultura.elpais.com/cultura/2016/03/09/actualidad/1457505909_886524.html «Muere George Martin, el "quinto Beatle"»], artigo do 9 de marzo de 2016 no xornal ''El País'' (Madrid).{{es}}</ref> en [[Londres]], foi un productorprodutor discográfico, [[arranxo|arreglista]] , compositor, director de orquestra, enxeñeiro de son e músico inglés, coñecido principalmente por producir case a totalidade dos álbums dos [[Beatles]], entre outros proxectos musicais. É considerado como un dos maiores produtores de discos de todos os tempos, con trinta sinxelos que chegaron a ser número un nas listas do Reino Unido e 23 nas listas do Billboard en Estados Unidos.
 
Ademais de ser coñecido como o ''Quinto Beatle'', é pai do tamén productorprodutor Giles Martin, e do actor Gregory Paul Martin.
 
En recoñecemento dos seus servizos á industria musical e á [[cultura popular]], foi nomeado [[Knight Bachelor|Cabaleiro do Reino]] en 1996.
Nos anos 1950 foi encomendado a dirixir unha pequena subdivisión da compañía discográfica [[EMI]] en [[Inglaterra]], a [[Parlophone]]. Esta subdivisión encargábase da distribución de [[música clásica]] e gravacións cómicas (destacando sátiras a [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozart]] do actor [[Peter Ustinov]]) e estaba a piques de ser pechada cando [[Brian Epstein]], representante dos Beatles, convenceu a Martin de que os gravase, logo de infrutuosos intentos por ser gravados entre [[1961]] e [[1962]] (a compañía discográfica [[Decca Records|Decca]] rexeitounos definitivamente). Tratábase da canción "[[Love Me Do]]", que foi un éxito local e xerou divisas para a permanencia de Parlophone, selo que a longo prazo distribuiría os sinxelos e longa duración dos Beatles.
 
O éxito da canción levou aos Beatles a gravar o seu primeiro disco de longa duración en [[1963]], ''[[Please Please Me]]''. Este álbum comezou a relación dos Beatles con Martin como productorprodutor, sendo este considerado parte esencial do éxito do cuarteto, chamado ata "o [[quinto Beatle]]".
 
O educado oído de Martin, axuntado ao seu gusto pola música clásica, convertérono nun dos productoresprodutores máis respectados de todos os tempos, levando aos Beatles a niveis creativos insuperables (que incluían instrumentacións de cordo, novas técnicas de composición e experimentacións sonoras con diversos estilos e instrumentos). Ademais de ser un revolucionario na técnica: foi o primeiro productorprodutor no [[Reino Unido]] en utilizar oito canles de gravación (en dúas [[mesa de mesturas|consolas]] de catro canles cada unha) para o disco ''[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]'' (1967).
En [[1970]], [[John Lennon]] chamou a [[Phil Spector]] para producir o que sería o álbum póstumo dos Beatles: o controvertido ''[[Let It Be (álbum)|Let It Be]]''. Foi o primeiro traballo do cuarteto non producido por Martin. Coa separación do grupo ese ano, Martin produciu traballos de xente como [[Shirley Bassey]], [[America (banda)|America]] ou [[Bernard Cribbins]].
 
193.474

edicións