Abrir o menú principal

Cambios

[[Ficheiro:King PhilipII of Spain.jpg|230px|miniatura|esquerda|Filipe II, por [[Antonio Moro]], (1557).]]
 
O estado das finanzas dependía totalmente da situación económica castelá. Os Países Baixos eran os principais receptores da lá castelá e, debido ao xa aberto conflito en Flandres, a ruta laneira interrompeuse, o que produciu unha recesión sa economía castelá en [[1575]]. Como consecuencia, nese mesmo añoano produciuse unha segunda suspensión de pagamentos ao declararse a segunda bancarrota.
 
En [[1577]] o rei chegou a un acordo cos banqueiros xenoveses para que lle seguiran adiantando diñeiro á Coroa, pero a un prezo moi alto para Castela, que agravou a súa recesión. Isto cokécese como ''El Remedio General'' de [[1577]], que consistiu nunha consolidación da débeda a longo prazo, pudendo chegar a 70 ou 80 anos. Entregáronse así xuros aos acredores como compromiso da Coroa da devolución do diñeiro cun interese do 7 %. Dito diñeiro iríase devolvendo a medida que se volvera a ter de novo liquidez, e co aval dos metais americanos. Paralelamente, entre 1576 e 1588, Filipe usou a intermediación financeira de [[Simón Ruiz Embito|Simón Ruiz]], que lle facilitaba pagamentos, cobros e préstamos a través de letras de cambio.
181.649

edicións