Diferenzas entre revisións de «Palmou, Lalín»

aumentado desde Castros de Lalín
m
(aumentado desde Castros de Lalín)
{{cómpren coordenadas}}
{{Parroquia
|nome = Palmou
 
==Patrimonio==
[[Ficheiro:Gallaecia petrea 01-45bb.jpg|O tímpano da igrexa, hoxe no Museo de Pontevedra.|dereita|miniatura]]
Entre os seus monumentos, destaca a igrexa [[románico|románica]]. O seu [[tímpano (arquitectura)|tímpano]], coa representación da loita de [[Sansón]] e o león, peza dada a coñecer por [[Xosé Ramón Fernández-Oxea]] nos anos trinta do [[século XX]], é a cabeza de serie dun grupiño de sete tímpanos co mesma escena. Saído ilegalmente de España, o seu rastro foi atopado por [[Carlos Sastre Vázquez]],<ref>[http://anuariobrigantino.betanzos.net/Ab2003PDF/2003%20321_338CSastre.pdf "Os sete tímpanos galegos coa loita de Sansón e o león. A propósito da posible recuperación dunha peza do noso patrimonio"], ''Anuario Brigantino'' 2003</ref> e recuperado pola [[Deputación Provincial de Pontevedra|Deputación de Pontevedra]]. Hoxe exhíbese no [[Museo Provincial de Pontevedra|Museo de Pontevedra]].
[[Ficheiro:Lalín, Palmou, San Xoán 01-02.JPG|O tímpano na actualidade.|dereita|miniatura]]
<gallery>
 
Ficheiro:Gallaecia petrea 01-45bb.jpg|O tímpano da igrexa, hoxe no Museo de Pontevedra
EntreA osigrexa seusé monumentos,de destaca a igrexaarquitectura [[románico|románica]]. O seu [[tímpano (arquitectura)|tímpano]], coa representación da loita de [[Sansón]] e o león, peza dada a coñecer por [[Xosé Ramón Fernández-Oxea]] nos anos trinta do [[século XX]], é a cabeza de serie dun grupiño de sete tímpanos co mesma escena. Saído ilegalmente de España, o seu rastro foi atopado por [[Carlos Sastre Vázquez]],<ref>[http://anuariobrigantino.betanzos.net/Ab2003PDF/2003%20321_338CSastre.pdf "Os sete tímpanos galegos coa loita de Sansón e o león. A propósito da posible recuperación dunha peza do noso patrimonio"], ''Anuario Brigantino'' 2003</ref> e recuperado pola [[Deputación Provincial de Pontevedra|Deputación de Pontevedra]]. Hoxe exhíbese no [[Museo Provincial de Pontevedra|Museo de Pontevedra]].
Ficheiro:Lalín, Palmou, San Xoán 01-02.JPG|O tímpano na actualidade
 
</gallery>
O castro de Palmou está definido por un recinto principal de forma tendente a oval e de orientación aproximada [[nordés]]-suroeste ao que se acaroa un segundo recinto polo N e NL. A coroa ten un eixo maior duns 80 m ao interior e 100 m ao exterior. No eixo menor mide 75 m ao exterior e 60 ao interior. O seu perímetro aparece defendido, excepto na esquina sueste, por un terraplén que alcanza un maior resalte na metade oeste cunha caída máxima duns 8 m. Nas zonas sur e oeste o terraplén aparece reforzado polo exterior cun foxo que nalgún punto non é doado de identificar pola densa vexetación. Na zona oriental o sistema defensivo aparece bastante desmantelado. A entrada á coroa, probablemente estivese situada no cuadrante sueste, que é a zona máis modificada polos labores agrícolas.<ref>[http://lalin.gal/files/Palmou.pdf Ficha arqueolóxica do castro de Palmou].</ref>
 
==Galería de imaxes==