Xosé Manuel Pereiro: Diferenzas entre revisións

Contido eliminado Contido engadido
Liña 18:
 
==Traxectoria==
O xornalista galego, Xosé Manuel Pereiro Sánchez, naceu en Monforte de Lemos no ano 1956. Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade de Complutense, en 1975 funda a [[Colectivo Loia|Revista “Loia”Loia]], xunto a outros universitarios galegos afincados en Madrid: [[Antón Patiño Pérez|Antón Patiño]], [[Manuel Rivas]] e o seu irmán [[Lois Pereiro]].  Un fanzine con contidos culturais asociados á contracultura underground, nun tempo de moitos cambios políticos, de experimentación e de procura de novos vieiros de expresión. Anos despois, participará na creación da publicación cultural, alternativa, crítica e irónica, “La Naval” (1986-87), auténtico manifesto da “movida atlántica” que aglutinaba a todos os militantes dese “atlantismo”, dende [[Miguelanxo Prado|Miguel Anxo Prado]], ao poeta Lois Pereiro e colaboradores como [[Diego A. Manrique]] ou José Manuel Costa. Tempos cando Galicia emerxe coma referente de transgresión e modernidade, atraendo todas as miradas e provocando fascinación. Rexurdimento cultural auspiciado polo cambio político materializado nunha nacente autonomía, co seu Estatuto, e na televisión pública galega. Actividades que Xose Manuel compaxina coa de letrista e cantante do grupo de rock [[Radio Océano]]. Fundou e dirixiu a [[Revista Bravú|Revista “Bravú]], editada por [[Edicións Xerais de Galicia|Edicións Xerais]] na década de 1990, e no comité de redacción estaba xente como Manuel Rivas ou [[Manu Chao]]. Destacou como revista de contidos alternativos cunha mirada satírica sobre a realidade do país e nela escribiron persoeiros das artes relacionados co movemento homónimo, maiormente musical, chamadao bravú. Entre estes [[Xurxo Borrazás]], [[Gonzalo Navaza]], [[Suso de Toro]], [[Xurxo Souto]], [[Fran Alonso]] ou [[Santiago Jaureguízar]]. Tamén foi coeditor do portal bravu.net.
 
Dende 1981 ven escribindo nos xornais galegos [[Faro de Vigo]] e [[La Voz de Galicia]]. Tamén colabora coa prensa nacional no diario [[El País]] e, dende o ano 2000, escrebe unha columna semanal en [[La Opinión (A Coruña)|La Opinión de A Coruña]]. Ademais de traballar en radio ([[Radio Nacional de España|Radio Nacional]] e Ondas Galicia-SER), dende 1988 foi guionista e director de programas de televisión na [[Televisión de Galicia|TVG]] e [[Televisión Española|TVE]] (Canal 13 (1988), [[Composteláns]] (1989) e ¡Que Serán? (1999), e redactor de TVE entre 1988 e 2008. Xosé Manuel Pereiro foi Decano do [[Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia]]  dende o ano 2008 ata 2016, cando accedeu ao cargo de Vicedecano, que segue a desenvolver a dia de hoxe. Ademais, na actualidade, escribe en ''La Opinión de A Coruña'' e colaborar en ''[[http://Público.es| Público]],'' ''Tinta Libre'', e [http://CTXT.es CTXT.es] Dirixe con Manuel Rivas a [http://revistaluzes.com/ Revista Luzes], que ambos fundaron en 20013 xunto a Manuel Rivas. Escrita en galego, con mais de cen páxinas e unha tirada mensual, destaca no eido cultural polas súas reportaxes en profundidade e entrevistas sen presas. 
 
Entre as súas obras escritas podemos destacar o seu primeiro libro, “Si home si” (2001), onde recolle unha serie de artigos xornalísticos publicados en La Opinión de A Coruña. Textos narrativos vibrantes, directos, intelixentes, e sobre todo divertidos. Unhas auténticas radiografías do noso tempo que desvelan o que subxace ás noticias do día a día e analizan a súa repercusión na nosa sociedade, dende os cambios dos nosos costumes e forma de vida ata a complexidade da situación política nacional e internacional. É un exercicio dun xornalismo rabudo, que desmonta as falacias de calquera poder ou do comunmente establecido e provoca a reflexión... e o sorriso. En 2011, xunto con uns vinte autores galegos, publican ''A Praza é Nosa. Quen constrúe a Democracia?'' Obra para a reflexión sobre as orixes, composición, causas e consecuencias do movemento [[15-M|15M,]] co obxectivo de contribuír a enriquecer o debate sobre tan importante movemento cidadán e procurar respostas que podan axudar a construír unha democracia comprometida co ben común, a solidariedade, a liberdade e a xustiza. Tempo despois, publica a obra ''[http://www.20editora.com/index.php/prestige-tal-como-foi-tal-como-fomos.html Prestige. Tal como foi, tal como fomos]'' (2014)'','' onde narra, con humor, a catástrofe empezando polo momento no que se recibiu o aviso de emerxencia no Centro de Salvamento Marítimo de Fisterra ata os acontecementos posteriores. Segundo o autor, o [[Prestige]] foi unha “traxedia” que deu a oportunidade para demostrar a dignidade da sociedade galega.