Diferenzas entre revisións de «Historia de Europa»

m
(División Azul)
m (→‎Os nacionalismos: arranxiños)
[[Ficheiro:Bismarck Rusz.jpg|miniatura|150px|[[Otto von Bismarck]], artífice da [[unificación alemá]].<ref>{{Cita web| url = http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3016817,00.html | título = Bismarck's Legacy of Laziness | ano = 2007 | obra = Deutsche Welle 21.12.2007 | dataacceso = 4 de xaneiro de 2012 | lingua= inglés}}</ref>]]
 
A maior inestabilidade veu da aparición de varios movementos [[nacionalismo|nacionalistas]] (en Alemaña, Italia, Polonia etc.), que buscaban a unificación dos seus nacionais e/ou a súa liberación da dominación estranxiera. Como resultado, o período entre [[1815]] e [[1871]] viu un gran número de intentos revolucionarios e guerras de independencia. Aínda que os revolucionarios eran comunmente derrotados, a maioría dos estados europeos foron, pouco a pouco, converténdose en [[Monarquía|monarquías constitucionais]] (deixando de seren absolutistas). Contra o ano [[1871]], Alemaña (vitoriosa na [[Guerraguerra franco-prusiana]]) desenvolvérase como un estado nacional unificado baixo a forma do [[Imperio alemán]] (o [[Segundo Reich]]),<ref>{{Cita web| url = http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,2266793,00.html | título = II Reich: Imperio bismarckiano (1871-1918) |ano= 2007 | obra = Deutsche Welle 13.01.2007 | dataacceso = 10 de xuño de 2008 | lingua= español}}</ref> cuxo arquitecto foi [[Otto von Bismarck]], o chamado ''chanceler de ferro''. Italia, cuxos estados tamén estaban divididos, e algúns deles sometidos ao [[Imperio Austro-Húngaro]], ademais dos [[Estados Pontificios]],<ref>E o meridional Reino de Nápoles, baixo os Borbóns.</ref> logrou a unificación baixo o liderado de [[Camillo Benso|Cavour]], primeiro ministro do [[Piemonte]] ([[Reino de Sardeña]]) e do revolucionario [[Giuseppe Garibaldi]].
 
A dinámica política de Europa cambiou en dúas ocasións durante o [[século XIX]]. A primeira, tras o [[Congreso de Viena]], e a segunda, despois da [[Guerraguerra de Crimea]]. En 1815, durante o Congreso de Viena, as principais potencias de Europa trataron de establecer un balance pacífico do poder entre os Imperios despois das guerras napoleónicas (a pesar de que ocorreran movementos revolucionarios internos). Pero a paz só duraría até que o [[Imperioimperio Otomán]] declinara o suficiente como para converterse en albo dos demais.<ref>Naquela época era denominado ''o enfermo de Europa''.</ref> Isto provocou a Guerraguerra de Crimea en [[1854]], iniciándose así un tenso período de choques menores dentro dos Imperios de Europa que prepararon o estalido da [[Primeiraprimeira Guerraguerra Mundialmundial]].
{{VT|Guerras balcánicas}}
Desde [[1870]], a hexemonía que [[Otto von Bismarck|Bismarck]] exerceu ao longo de Europa puxo a Francia nunha situación crítica, obrigando ao país galo a reconstruír as súas relacións internacionais, buscando alianzas con Rusia e Inglaterra para controlar o crecente poderío de Alemaña. Deste xeito, Europa dividiuse en dúas zonas, que trataron de incrementar e mellorar as súas forzas militares.
104.537

edicións