Constantino VII: Diferenzas entre revisións

Contido eliminado Contido engadido
Breogan2008 (conversa | contribucións)
Sen resumo de edición
m Arranxos varios
Liña 1:
[[Ficheiro:Porphyrogenetus.jpg|miniatura|200px|Cristo bendicindo a Constantino VII ([[Museo Pushkin]])]]
'''Constantino VII Porfiroxéneta''' o '''Porfiroxénito''' (Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, ''[[Títulos e cargos do Imperio bizantino|Porphyrogenitos]]'', ''nacido na púrpura'') ([[905]] - [[9 de novembro]] de [[959]]) foi o fillo do [[emperadores bizantinos|emperador bizantino]] [[León VI o Sabio]] e sobriño de [[Alexandre III de Bizancio|Alexandre III]]. Obtivo o seu sobrenome como fillo lexítimo (ou máis precisamente lexitimado) de León, fronte a outros que pretenderon o trono durante a súa vida.
 
== Reinado ==
 
Ascendeu á dignidade imperial á idade de sete anos en [[913]], baixo a rexencia do patriarca [[Nicolás o Místico]]. Nicolás viuse obrigado a asinar a paz con [[Simeón I de Bulgaria|Simeón]] dos [[Pobo búlgaro|búlgaros]], ao que tivo que recoñecer como emperador búlgaro. Por mor diso, Nicolás sería desprazado da rexencia pola nai de Constantino, [[Zoe Karvounopsina]].
 
Zoe tampouco non conseguiu éxito ningún cos búlgaros, e en [[919]] foi substituída por [[Romano I|Romano Lecapeno]], que casou á súa filla Helena con Constantino.
 
Segundo algunhas fontes, a mocidade de Constantino sería especialmente triste, debido á súa aparencia pouco agraciada, ao seu carácter taciturno e por ser relegado ao terceiro nivel de sucesión, tralos dous fillos de Romano. Con todo, era un mozo moi intelixente con múltiples intereses, e dedicaría os anos apartado do trono para estudar os costumes da corte.
Liña 21:
 
Aínda que en conxunto a valoración do seu reinado é positiva, Constantino resulta máis coñecido pola súa faceta de escritor e erudito. Escribiu (ou encargou que outros o fixesen no seu nome) obras como ''[[De ceremoniis]]'' (''Sobre as cerimonias''), que describe todo tipo de cerimonias cortesás, que tamén serían recolleitas, aínda que con ánimo crítico, na obra de [[Liutprando de Cremona|Liutprando]] de [[Cremona]]; ''[[De administrando imperio]]'' (''Sobre a administración do Imperio''), que ofrece consellos sobre como gobernar o Imperio e sobre como loitar contra os seus inimigos exteriores; e unha historia do Imperio que recollía feitos acaecidos trala morte do cronógrafo [[Teófanes]] en [[817]]. Estes libros supoñen unha importante fonte de información para coñecer a época de Constantino e o seu reinado. Constantino era tamén un gran coleccionista de libros, manuscritos e obras de arte en xeral, así como bo pintor.
 
 
{{Gobernante|