Diferenzas entre revisións de «Lodoïska»

sen resumo de edición
O conde Floreski aparece co seu fiel asistente Varbel. Os seus cabalos foran roubados polo tártar, polo que estaban camiñando a pe. Floreski está buscando a súa noiva, Lodoiska. Os dous tiñan planeado casarse, pero o pai de Lodoiska tivo un desacordo político con Floreski. Asique cancelou a voda, denuncio a Floreski e encondeu a Lodoiska nun lugar secreto. Dende entón, morreo o seu pai e non saben exactamente onde está.
Floreski e Varbel enfróntanse con Titzikan e os seus guerreiros. Na pelea, os tártaros están desarmados. Titzikan está impresionado pola honorable forma de batalla de Floreski, os dous homes forman unha alianza. Titzikan, di que el e as súas forzas están planeando atacar a Dourlinski, cuyas forzas desvastaron as súas terras.
Floreski recorda que Dourlinski era amigo do pai de Lodoiska. Pode ser aquí onde está retida? Seguidamente, cae unaunha pedra aos seus pés, cunha nota adxunta (foi lanzada pola mismamesma Lodoiska). Está retida na torre da prisión do Castelo. Cando Floreski se acerca a torre, ela cántalle, dicindo que a medianoite debe subir ata a cima da torre e baixar ata a súa xanela.
Pero o nervioso Varbel ten outra idea. Dourlinsky non sabe que o pai de Lodoiska morreu. Varbel di que deben ir ao castelo, entregar as noticias, e dicir que foron enviados pola nai de Lodoiska para tráela a casa. Floreski está dacordode acordo. Chaman á porta do Castelo e un servente introdúcellos no interior.
 
 
'''Acto 2'''
 
Altamora, secuaz de Dourlinsky, leva a Lodoiska da torre a un oscuroescuro pasillo dentro do castelo, xunto a súa enfermeira, Lysinka. Entón Dourlinsky entra e ordeaordena a Lysinka saír da habitación, quere falar a solas con Lodoiska. Dourlinsky cóntalle a súa intención de casarse con ela, pero recibe unha constestación de que non ten dereito a facelo. Dourlinsky ameaza con que os dereitos de amante, pero ela contéstalle que é un monstruomonstro, non un amante, e que está namorada doutra persoa, do conde Floreski.
Hai unaunha forte discusión e Douslinsky ordeaordena aos seus homes que a leven a parte máis oscuraescura e secreta da torre da prisión. Tamén promete localizar a Floreski, quen queira que sexa, e desfacerse del. Con Lodoiska desaparecida, Douslinsky reúnese con Floreski e Varbel, sen saber quenesquen son. Cando lle dicen que foron enviados para levar a Lodoiska xunta a súa nai, Dourlinsky, claramente, non so cre. Dícelles que informen que Lodoiska xa non está con el. Sabendo que Douslinsky está mentindo, Floreski vacila, sinsen saber que facer a continuación. Para gañan un pouco de tempo, comentalle que lles gustaría quedarse esta noite, para poder descansar antes da súa viaxe de volta a casa. Douslinsky está dacordode acordo, pero ordeaordena mantelos vixiados.
Floreski está furioso, sabe que Doulisnky planea roubar a Lodoiska para si mesmo. Varbel trae unaunha inquietante noticia: escoitou a dous homes de Douslinsky planeando ofrecerlles uns refrescos: dous vasos de viño envelenados. Cando aparecen os homes, Floresnki entretennos mentres Varbel cambia o viño que lles ofreceron polos vasos que os homes de Dourlinsky traían para si mesmos. Todos beben, e os envelenadores pronto estarán fríos. Cando Floreski e Varbel tratan de escapar, Douslinsky confróntallos cun grupo de soldados. Floreski desafíallo revelando a súa identidad, e ambos son detidos como prisioneiros.
 
 
'''Acto 3'''
 
Dourlinsky vai a xunta Lodoiska cun ultimátum, si ela non casa con el, Floreski morrerá. SinSen saber o sucedido na súa casa, Lodoiska abora por un tecnicismo: non pode casarse salvo que estea o seu pai alí para entregala. Pero Douslinsky confésalle que o sei pai morreu, e Lodoiska desmaiase.
Cando se levan a Floreski, Lodoiska recupera a conciencia e corre tras del. Dourlinsky repite a demanda, ou casa con el, ou Floreski morre. Lodoiska di que preferiría ser apuñalada no corazón antes que casarse con el. Floreski e ela prometeron morrer xuntos en lugar de ceder. Dourlinsky creía que estaba a punto de conseguir o que quería, pero vendo que non cedía pregúntase que facer a continuación. Pero nese punto escoitase o fogo dun cañóncanón. Titzikan, está atacando o Castelo co seu exército.
Nunha espectacular esceaescena que axudou a facer da ópera un éxito en París, fan voar un dos muros do Castelo e ao desmoronarse revela o campo de batalla preparado fora. Nunha luita feroz, os tártaros superan as forzas de Dourlinsky. Mentres isto sucede, Douslinsky esconde a Lodoiska na torre, pero Titzikan rescátalla xusto cando a torre ía derrumbarse. O inxeniosoinxenuo tártaro consegue salvar tamén a Floreski, arrebatándollo das mans de Douslinsky xusto no momento oportuno. Co seu Castelo en chamas ao seu redor, Dourlinsky admite a derrota.
 
 
<big><big>Trama e música</big></big>
 
A trama de Lodoiska pode asociarse como un desarrollo da ópera “O rapto no serrallo” de Mozart, pero cun carácter máis melodramático. Cherubini equilibrou este melodrama escribindo grandes conxuntos dramáticos acompañados dun elenco heroico na música que se pode asociar a Beethoven. TodavíaAínda existe a austeridade neoclásica propia da escritura familiar de Medee e que non é en absoluto italiana, pero tamén se pode escoitar un vínculo distinto entre o mundo sonoro da escritura orquestal de Cherubini e a de Beethoven.
Lodoiska require dunha soprano e dous tenores que poidan combinar a flexibilidade co poderío vocal. A ópera ábrese cunha dramática aria para Titzikan que claramente leva a voz ao seu límite de rexistro. O primerio acto adícase case exclusivamente as voces masculinas, coa utilización dun trío e un cuarteto dramático e heroico. O acto conclue cun extendido onde Cherubini trae a Lodoiska por primeira vez convertíndoseconverténdose nun golpe dramático.
O segundo acto abre cunha gran aria de Lodoiska, un acompañato dramático seguido dunha aria en dúas partese e unha sección lenta encantadora seguida doutra dramática e rápida. Cherubini volve mostrar a súa gran habilidad cos conxuntos, xa que temos un excelente cuarteto con coro para Lodoiska, Lysinka, Varbel e Altamoras.
O terceiro acto ábrese cun par de arias bastante terroríficas, contrastadas cunha alegre para Dourlinsky, e seguida doutra de desafío para Lodoiska. Un cuarteto final conduce a un interludio orquestal magnífico extendidoextenso que describe a batalla antes do clímax.
 
 
 
 
<big><big>DiscografiaDiscografía</big></big>
 
{| class="wikitable"
|-
! Ano !! RepartoRepartición: Lodoïska, Lysinka, Floreski, Titziken, Varbel, Dourlinsky, Altamoras, Talma) !! Director orquestaorquestra e coro - Etiqueta
|'''Etiqueta'''
|-
| 1961 || Ilva Ligabue, Renata Mattioli,Giancinto Prandelli, Renato Gavarini,Sesto Bruscantini, Walter Monachesi,Plinio Clabasssi, Carlo Cava || Oliviero De Fabritiis,
22

edicións