Diferenzas entre revisións de «Zum ewigen Frieden»

m
arranxiño
(mentres)
m (arranxiño)
{{Título en cursiva}}
'''''Zum ewigen Frieden''''' (''Sobre a paz perpetua'') é unha obra filosófica de [[Immanuel Kant]] publicada en [[1795]].
 
Se existe un deber e ó mesmo tempo unha esperanza fundada de que fagamos realidade o Estado dun dereito público, aínda que soamente seasexa unha aproximación. A paz perpetua, que se deriva dos ata agora mal chamados tratados de paz, non é unha idea baleira senón que unha tarefa que se irá resolvendo pouco a pouco ata acadar o seu fin.
'''''Zum ewigen Frieden''''' (''Sobre a paz perpetua'') é unha obra filosófica de [[Immanuel Kant]].
 
Se existe un deber e ó mesmo tempo unha esperanza fundada de que fagamos realidade o Estado dun dereito público, aínda que soamente sea unha aproximación. A paz perpetua, que se deriva dos ata agora mal chamados tratados de paz, non é unha idea baleira senón que unha tarefa que se irá resolvendo pouco a pouco ata acadar o seu fin.
 
== Estrutura ==
"''Sobre a paz perpetua",'' preséntase como un tratado estruturado esen dúas seccións: A primeira contén seis artigos preliminares e a segunda tres artigos definitivos para a paz perpetua entre os Estados.
A primeira contén seis artigos preliminares e a segunda, tres artigos definitivos para a paz perpetua entre os Estados.
 
Consta tamén de dous anexos ou apéndices:
 
== Resumo ==
O tema exposto neste ensaio filosófico “Sobre a paz perpetua” , publicado en [[1795]], é a posibilidade de lograr a paz efectiva e xusta no mundo. Kant estableceráestablece unhas condicións obxectivas, xurídicas e políticas para que os Estados abandonen o militarismo e as ambicións territoriais. Deste xeito os Estados tentarán buscar a cooperación e a hospitalidade entre os pobos.
 
Kant considera que para conseguir a paz perpetua é necesario abolir ao exército así como crear unha Constitución republicana en cada Estado. Kant pretenderáPretende que todos os Estados busquen a paz honestamente.
 
=== Primeiro artigo para a paz perpetua: A Constitución de todo Estado debe ser republicana ===
:3. A través da guerra tamén obrigou ós homes a relacionarse legalmente.
 
* Para que os homes poidan vivir sobre a terra, a natureza elixiu a guerra como medio. A guerra non necesita motivos especiais porque xa está presente na nosa natureza, incluso é considerada como algo nobre. Todo pobo acha outro pobo inimigo. Polo tanto, a Constitución republicana é a única adecuada para os dereitos dos homes, pero tamén é a máis difícil de instaurar e de conservar. Ademais os homes non están capacitados para unha Constitución tan sublime. Estes aproximan a súa conduta externa á idea de dereito pero non é a moralidade a causa dese comportamento. A natureza quere que o dereito se conserve na súa superioridade. O que non se faga agora rematará facéndose por si mesmo.
* A idea do dereito de xente supón a separación dos Estados veciños. Aínda que esta situación é unha situación de guerra, é mellor que a súa unión a unha potencia que controle a todos os demais. Isto tamén faría perder a eficacia das leis xa que aumentarían os territorios a gobernar. Porén, todo Estado persegue a paz duradeira. Pero a natureza emprega medios para diferenciar os pobos causando o odio entre eles e a escusa para a guerra. A pesar de todo, estas diferenzas (lingua e relixión) conducen á paz.
* Da mesma maneira que a paz separa pobos tamén os une. Trátase do espírito comercial que non pode convivir coa guerra. É o poder máis fácil de todos. Os Estados vense obrigados a fomentala paz e evitar a guerra por medio de negociacións.
 
=== Anexo II: Harmonía da política coa moral segundo o concepto do dereito moral ===
A incompatibilidade das máximas do dereito de xentexentes coa publicidade dá lugar ó desacordo entre a política e a moral. Este acordo só sería posible coa unión federativa ( que é necesaria e está dada ''[[a priori]]'' conforme o principio dos dereitos ). A prudencia política ten como fundamento xurídico a instauración desa federación na súa maior amplitude, sen esta finalidade, a habilidade política é ignorancia e inxustiza. Esta política ten:
* ''Reservatio mentalis'': redactar os tratados públicos de tal maneira que se poidan interpretar de moitos xeitos.
* O probabilismo: o sometemento doutros Estados pacíficos.
A política coincide coa moral no primeiro sentido, é dicir, sacrificar o dereito dos homes ao superior; pero, no segundo sentido da moral, a política non está de acordo e prefire negarlle toda realidade á moral e entender todos os deberes como actos de benevolencia.
 
A filosofía faría fracasar a unha política tenebrosa mediante a publicidade das súas máximas ( dereito político, dereito de xentes, dereito cosmopolita ).
 
== Véxase tamén ==
=== Ligazóns externas ===
* [http://www.mtholyoke.edu/acad/intrel/kant/kant1.htm Sobre a paz perpetua] ({{en inglés)}}
 
{{Control de autoridades}}
 
94.140

edicións