Diferenzas entre revisións de «Lignina»

ligazón
m (Bot: Substitución automática de texto (-Gram-negativa +gramnegativa))
(ligazón)
|year=2001|title=''In situ'' analysis of lignins in transgenic tobacco reveals a differential impact of individual transformations on the spatial patterns of lignin deposition at the cellular and subcellular levels|journal=Plant J.|pages=271–282|volume=28|doi=10.1046/j.1365-313X.2001.01159.x|pmid=11722770|issue=3}}</ref> É especialmente abundante na madeira resistente á compresión e escasa na resistente á tensión.
 
A lignina xoga un importante papel na condución de auga nos talos da planta. O compoñente polisacárido da parede celular da planta é moi [[hidrofílico]] e permeable á auga, entanto que a lignina é máis [[hidrofóbico|hidrofóbica]]. A rede de enlaces entre os polisacátridos e a lignina é un obstáculo para a absorción de auga na parede celular. Deste xeito, a lignina fai posible que o [[tecido vascular]] das plantas conduza a auga eficientemente (a auga non sae dos vasos condutores doadamente).<ref name=sarkanen>{{cita libro|autor=K.V. Sarkanen & C.H. Ludwig (eds)|ano=1971|título=Lignins: Occurrence, Formation, Structure, and Reactions|location=New York|editor=Wiley Intersci.}}</ref> A lignina está presente en todas as [[planta vascular|plantas vasculares]], pero non nas [[briófita]]s, o que apoia a idea de que a misión orixinal da lignina era só o transporte de auga. Porén, está presente tamén nas [[algas vermellas]], o que parece suxerir que o antepasado común de plantas e algas vermellas tamén podía sintetizar lignina. Isto suxeriría que a súa función orixinal era estrutural; e desempeña esta función na alga vermella ''[[Calliarthron]]'', na que soporta as unións entre os segmentos calcificados.<ref name='martone2009'/>
 
== Función ecolóxica ==
190.249

edicións