Abrir o menú principal

Cambios

 
== Primeira Guerra Mundial ==
Trala Expedición Patton ía ser destinado a [[Front Royal, Virxinia]], para supervisar a adquisición de [[cabalo]]s para o exército.{{sfn|Axelrod|2006|p=46}} Porén, trala entrada dos Estados Unidos na [[Primeira Guerra Mundial]] e o nomeamento de Pershing como comandante da [[Forza Expedicionaria Estadounidense]] na [[fronte occidental (Primeira Guerra Mundial)|fronte occidental]], Patton pediulle formar parte do seu equipo.{{sfn|Zaloga|2010|p=10}} Patton foi ascendido a capitán o 15 de maio de 1917 e partiu cara a [[Europa]], como parte dos 180 homes da avanzada de Pershing que saíu de Estados Unidos o 28 de maio e chegou a [[Liverpool]] o 8 de xuño.{{sfn|Axelrod|2006|p=47}} Actuando como asistente persoal de Pershing, Patton supervisou o adestramento de tropas estadounidenses en [[París]] ata setembro, cando se trasladou a [[Chaumont, Haute-Marne|Chaumont]] para comandar a compañía do cuartel xeral e supervisar a base. Patton non estaba satisfeito con este posto e comezou a interesarse nos [[tanque]]s, mentres que Pershing tiña a intención de darlle o mando dun batallón de infantería.{{sfn|Axelrod|2006|pp=47–48}} En outubro dese ano Patton ingresou no hospital da base con [[ictericia]],<ref name=Agostino/> e alí coñeceu o coronel [[Fox Conner]],{{sfn|Axelrod|2006|p=49}} quen o animou a "esquecer o negocio dos tanques" e seguir na infantería.{{sfn|Axelrod|2010|p=228}}<ref name=Agostino>{{cita libro|título=Patton: The Pursuit of Destiny|isbn=9781401604493|nome1=Agostino|apelidos1= Von Hassell|nome2=Ed|apelidos2=Breslin|editorial=Thomas Nelson Inc|ano=2010|páxina=59}}</ref> O coronel Eltinge visitouno o día seguinte, informándolleinformándoo da creación dunha nova escola de tanques e indicándolle que quería que fose el quen a comandase, ó que Patton aceptou.{{sfn|Axelrod|2010|p=228}}<ref name=Agostino/>
 
[[Ficheiro:George S. Patton - France - 1918.jpg|miniatura|esquerda|Patton en Francia no 1918 xunto a un [[carro de combate]] lixeiro [[Renault FT]]]]
O 10 de novembro de 1917 Patton foi enviado a establecer a nova Escola de Tanques Lixeiros do exército estadounidense.{{sfn|Zaloga|2010|p=10}} Deixou París e marchou cara á escola de adestramento de blindados do [[Francia na Primeira Guerra Mundial|exército francés]] en Champlieu, preto de [[Orrouy]], onde conduciu un [[tanque lixeiro]] [[Renault FT]]. O 20 de novembro os [[Reino Unido na Primeira Guerra Mundial|británicos]] [[Batalla de Cambrai (1917)|lanzaron unha ofensiva]] cara ó centro ferroviario de [[Cambrai]], usando un número sen precedentes de tanques.{{sfn|D'Este|1995|pp=204–208}} Patton viaxou ata [[Albert, Somme|Albert]], a uns 48&nbsp;[[kilómetro|km]] de Cambrai, para informarse dos resultados deste ataque entrevistándose co Coronel británico [[J. F. C. Fuller]].{{sfn|Blumenson|1972|pp=480–483}} De regreso a París, visitou a fábrica de [[Renault]] para ver como se fabricaban alí os tanques. Patton foi ascendido a comandante o 26 de xaneiro de 1918.{{sfn|Axelrod|2006|p=49}} Recibiu os primeiros dez tanques asignados aá súa unidade o 23 de marzo de 1918 na Escola de Tanques de [[Langres]]. Sendo o único soldado estadounidense con experiencia na condución de tanques, Patton sacou persoalmente sete dos tanques do tren no que chegaron.{{sfn|Blumenson|1972|pp=552–553}} Na escola Patton adestrou a tripulacións de tanques para operar como apoio para a infantería, e promoveu a súa aceptación entre os oficiais de infantería.{{sfn|Axelrod|2006|pp=50–52}} Foi subsecuentemente ascendido a tenente coronel o 3 de abril de 1918.{{sfn|Axelrod|2006|p=53}}
 
En agosto de 1918 foi asignado ó mando da 1ª Brigada Provisional de Tanques, que posteriormente pasou a designarse 304ª Brigada de Tanques o 6 de novembro de 1918. A brigada de tanques lixeiros de Patton formaba parte do Corpo de Tanques do coronel [[Samuel Rockenbach]], que a súa vez era parte do 1º Exército dos Estados Unidos.{{sfn|Blumenson|1972|pp=661–670}} Supervisou persoalmente a loxística dos tanques a primeira vez que se empregaron en combate, e tras facer un recoñecemento da zona obxectivo do ataque el mesmo, Patton ordenou que non se rendería ningún tanque estadounidense.{{sfn|Axelrod|2006|p=53}}{{sfn|Brighton|2009|p=38}} Comandou os tanques Renault FT con tripulación estadounidense na [[batalla de Saint-Mihiel]],{{sfn|Blumenson|1972|pp=706–708}} liderándoos dende a fronte da batalla durante gran parte do ataque que comezou o 12 de setembro. Entrou a pé á fronte dos tanques na vila de [[Essey-et-Maizerais|Essey]], ocupada polos alemáns, e montou riba dun tanque durante o ataque de [[Pannes]], procurando servir de inspiración para os seus homes.{{sfn|Axelrod|2006|pp=54–55}}
A súa brigada foi entón trasladada para apoiar o 1º Corpo do Exército na [[Ofensiva de Meuse-Argonne]] o 26 de setembro.{{sfn|Blumenson|1972|pp=706–708}} Liderou persoalmente unha tropa de tanques a través dunha mesta néboa mentres avanzaban uns 8&nbsp;km a través das liñas alemás. Ó redor das 9:00 da mañá, Patton sufriu unha ferida mentres lideraba a seis homes e un tanque nun ataque a un posto de [[metralladora]]s alemás preto da vila de [[Cheppy]].{{sfn|Axelrod|2006|pp=56–57}}{{sfn|Brighton|2009|p=40}} O seu ordenanza, o soldado de primeira [[Joe Angelo]], foi quen o salvou, polo que recibiría posteriormente a [[Cruz ó Servizo Distinguido]].{{sfn|Blumenson|1972|pp=764–766}} Patton comandou a batalla durante unha hora máis antes da súa evacuación, e parou nun posto de mando da retagarda para dar o seu informe antes de ir cara a un hospital. [[Sereno E. Brett]], comandante do 326º Batallón de Tanques dos Estados Unidos, tomou o mando da brigada de Patton durante a súa ausencia. Patton escribiulle nunha carta a súa muller: "A bala entrou pola parte dianteira da miña perna esquerda e saíu xusto na división do meu traseiro a unhas dúas polgadas á esquerda do meu recto. Foi disparada a uns 50&nbsp;m así que fixo un furado do tamaño dun dólar [de prata] por onde saíu."<ref>{{Cita libro|título=The Patton Papers|nome=Martin|apelidos=Blumenson|páxinas=616–617|lugar=Nova York|editorial=Da Capo Press|ano=1998|isbn=978-0306808623}}</ref>
 
A súa brigada foi entón trasladada para apoiar o 1º Corpo do Exército na [[Ofensiva de Meuse-Argonne]] o 26 de setembro.{{sfn|Blumenson|1972|pp=706–708}} Liderou persoalmente unha tropa de tanques a través dunha mesta néboa mentres avanzaban uns 8&nbsp;km a través das liñas alemás. Ó redor das 9:00 da mañá, Patton sufriu unha ferida mentres lideraba a seis homes e un tanque nun ataque a un posto de [[metralladora]]s alemás preto da vila de [[Cheppy]].{{sfn|Axelrod|2006|pp=56–57}}{{sfn|Brighton|2009|p=40}} O seu ordenanza, o soldado de primeira [[Joe Angelo]], foi quen o salvou, polo que recibiría posteriormente a [[Cruz ó Servizo Distinguido]].{{sfn|Blumenson|1972|pp=764–766}} Patton comandou a batalla durante unha hora máis antes da súa evacuación, e parou nun posto de mando da retagarda para dar o seu informe antes de ir cara a un hospital. [[Sereno E. Brett]], comandante do 326º Batallón de Tanques dos Estados Unidos, tomou o mando da brigada de Patton durante a súa ausencia. Patton escribiulle nunha carta aá súa muller: "A bala entrou pola parte dianteira da miña perna esquerda e saíu xusto na división do meu traseiro a unhas dúas polgadas á esquerda do meu recto. Foi disparada a uns 50&nbsp;m así que fixo un furado do tamaño dun dólar [de prata] por onde saíu."<ref>{{Cita libro|título=The Patton Papers|nome=Martin|apelidos=Blumenson|páxinas=616–617|lugar=Nova York|editorial=Da Capo Press|ano=1998|isbn=978-0306808623}}</ref>
Aínda recuperándose da ferida, Patton foi ascendido a coronel no Corpo de Tanques do Exército Nacional dos Estados Unidos, o 17 de outubro de 1918. Volveu a estar activo o 28 de outubro pero xa non participou en ningunha outra acción militar antes do remate das hostilidades o 11 de novembro dese ano.{{sfn|Axelrod|2006|pp=58–59}} Polas súas accións en Cheppy recibiu a Cruz ó Servizo Distinguido. Polo seu liderado da brigada e da escola de tanques recibiu a [[Medalla ó Servizo Distinguido]]. Posteriormente outorgouselle tamén o [[Corazón Púrpura]] polas feridas recibidas en combate trala creación desta condecoración no ano 1932.{{sfn|Axelrod|2006|p=62}}
 
Aínda recuperándose da ferida, Patton foi ascendido a coronel no Corpo de Tanques do Exército Nacional dos Estados Unidos, o 17 de outubro de 1918. Volveu a estar activo o 28 de outubro pero xa non participou en ningunha outra acción militar antes do remate das hostilidades o 11 de novembro dese ano.{{sfn|Axelrod|2006|pp=58–59}} Polas súas accións en Cheppy recibiu a Cruz ó Servizo Distinguido. Polo seu liderado da brigada e da escola de tanques recibiu a [[Medalla ó Servizo Distinguido]]. Posteriormente outorgouselleoutorgóuselle tamén o [[Corazón Púrpura]] polas feridas recibidas en combate trala creación desta condecoración no ano 1932.{{sfn|Axelrod|2006|p=62}}
 
== Período de entreguerras ==
27.377

edicións