Diferenzas entre revisións de «Saturno devorando un fillo»

m
→‎top: Arranxos varios
m (→‎top: Arranxos varios)
Xunto co resto delas, foi trasladada de revoco a [[lenzo]] a partir de [[1874]] por [[Salvador Martínez Cubells]], como encargara o barón [[Émile d’Erlanger]],<ref>''[[Cónfer|Cfr.]]'' Valeriano Bozal (2005), vol. 2, páx. 247:{{Cita|Salvador Martínez Cubells (1842 - 1914), restaurador del Museo del Prado y académico de número de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, trasladó las pinturas a lienzo por encargo del que en aquel momento, 1873, era propietario de la quinta, el barón Fréderic Emile d'Erlanger (1832 - 1911) Martínez Cubells realizó este trabajo ayudado por sus hermanos Enrique y Francisco (...)|V. Bozal: ''Francisco Goya, vida y obra'', (2 vols.) Madrid, Tf. Editores, 2005, vol. 2, pág. 247, ISBN 84-96209-39-3.}}</ref> un banqueiro [[Francia|francés]], de orixe alemán, que tiña intención de vendelas na [[Exposición Universal de París de 1878]]. En 1881, d’Erlanger cedeullas ó Estado español, que as destinou ó [[Museo do Prado]], onde se expuxeron dende 1889.
 
Saturno ocupaba un lugar á esquerda da fiestra, no muro do lado leste, oposto á entrada do comedor do piso baixo da Quinta del Sordo.
 
Representa ó deus [[Cronos]], como é habitual indiferenciado do [[Saturno (deus)|Saturno]] na [[mitoloxía romana]], no acto de devorar un dos seus fillos. A figura era [[emblema]] [[alegoría|alegórico]] do paso do tempo, pois Cronos comía os fillos acabados de nacer de [[Rea (deusa)|Rea]], a súa muller, por medo a ser destronado por un deles.
393.002

edicións