Abrir o menú principal

Cambios

m
Arranxos varios
 
== Historia ==
O territorio que actualmente conforma Kuwait habitárono diversas tribos [[árabes]]; os Tamim, os Abd Qais, os Taglob e mais outras. A comezos do [[século XVIII]] estableceuse un núcleo urbano habitado por comerciantes, pescadores e buscadores de [[perla]]s, así como de tribos árabes do sur que acabaron formando a nova tribo de [[Bani Utub]]. A súa localización na rota comercial que unía o leste da Península Arábica con Iraq e a súa condición de porto natural favoreceron o desenvolvemento do núcleo habitado e a finais do século XVIII comezou a adquirir certa importancia como porto comercial.
 
En 1752 os xefes das familias kuwaitís aclamaron como primeiro gobernante a [[Sabah I bin Jaber|Sabah Ben Jaber]], da familia [[Al Sabah]], aínda que nominalmente baixo a autoridade da [[Imperio Otomán|Sublime Porta]].
 
En 1773 a peste rematou coa maioría da poboación pero a recuperación foi rápida e en 1793 a [[Compañía Británica das Indias Orientais]] trasladou alí a súa axencia de [[Basora]] tras ser ocupada esa cidade polos persas. En 1870 Kuwait pasou a formar parte da provincia de Al Ahsa e en 1875 da provincia de Basora, o que non cambiou a estrutura política de Kuwait gobernada efectivamente polos Al-Sabah.
 
En 1899 [[Mubarak Al-Sabah]] asinou un acordo cos [[Reino Unido|británicos]] no que estes se comprometían a prestarlle protección militar contra os otománs e a cambio o control da política exterior pasaba aos británicos; Kuwait converteuse de feito nun protectorado británico. Na Convención Anglo-Otomá de 1913 definiuse Kuwait como un estado autónomo do Imperio Otomán con autoridade sobre un radio de 80 quilómetros da capital e outros 100 máis onde podía establecer tributos. Despois da [[Primeira Guerra Mundial]] os británicos invalidaron a Convención e declararon Kuwait estado autónomo baixo protectorado británico, nun territorio que abranguía un radio de 140 quilómetros da capital. Pero entrou en conflito con [[Reino de Nejd e Hijaz|Nejd]] que reclamaba o seu territorio e en 1920 atacou [[Jahra]], a 40 quilómetros da capital; os atacantes foron derrotados e os kuwaitís consideran esta vitoria o comezo do seu estado moderno.
 
En 1922 a [[Conferencia de Uqair]] estableceu as fronteiras entre Kuwait e Nejd e a formación dunha zona neutral no sur do seu territorio. En 1934 [[Ahmad Al-Jaber Al-Sabah]] asinou un acordo coa compañía británica [[Kuwait Oil Company]] no que lle daba o monopolio da exploración e extracción petrolífera, que non empezou a explotar ata despois da [[Segunda Guerra Mundial]]. Nos anos cincuenta o petróleo pasou a ser a primeira fonte de riqueza do país, converténdose nun dos primeiros países produtores. O [[19 de xuño]] de [[1961]] Kuwait converteuse nun estado independente e aprobouse unha constitución en 1962.
 
== Xeografía ==
Kuwait consiste principalmente en desertos, con pequenas diferenzas de altitude. É o único país do mundo sen lagos ou reservas de auga naturais.
 
Posúe nove illas, sendo a maior Bubiyan, que está unida ao continente por unha ponte de cemento. Tras a liberación en 1991, a illa converteuse nunha base militar e actualmente non se permite a entrada de civís. As illas son Auhah, Bubiyan, Failaka, Kubbar, Miskan, Qaruh, Umm ao Maradim, Umm an Namil e Warbah.
 
O clima é continental variable. Os veráns (de abril a outubro) son extremadamente quentes e secos, con temperaturas superiores aos 51 °C na cidade de Kuwait. Os invernos (de novembro a febreiro) son frescos, con precipitacións escasas e temperaturas por baixo dos 21 °C. A primavera é fresca e agradábel.
{{Artigo principal|Economía de Kuwait}}
[[Ficheiro:LiberationTower.jpg|dereita|200px|miniatura|A cidade de [[Kuwait (cidade)|Kuwait]] é un dos centros financeiros e de negocio máis activos de [[Oriente Medio]]]]
Kuwait é unha economía pequena, rica e relativamente aberta, con reservas de [[petróleo|cru]] seguras de 94 mil millóns de barrís (15  km³), o 10% das reservas mundiais. O [[petróleo]] representa case a metade do [[PIB]], o 90% das exportacións e o 75% dos ingresos do goberno. Con todo, en 1990 o país gañou máis diñeiro dos investimentos estranxeiros que da exportación de petróleo.
 
Os gastos xerados pola [[Guerra do Golfo|invasión de Iraq]] e a reconstrución da posguerra foron unha carga económica importante para o país. Con todo, cara a metade dos anos noventa Kuwait recuperara a súa prosperidade.
 
Os prezos do petróleo produciron un superávit de 1,7 miles de millóns de ? (2 mil millóns de ) $para o ano fiscal 99/00. O ano fiscal 00/01 só tivo 9 meses por unha modificación no ano fiscal. O orzamento para o ano fiscal 01/02 prevía maiores gastos en salarios, construción e outras categorías. O [[Produto Nacional Bruto (PNB)|PNB]] no 2003 era de 4,6 miles de millóns de ? (41.7 miles de millóns de ), $cun PNB per cápita de 14.166? ($17.420).
 
A forza laboral é de 1 073 115 persoas, dos que só un cuarto son cidadáns kuwaitís.
 
O clima limita o desenvolvemento da [[agricultura]]. Como consecuencia, coa excepción do [[peixe]], depende case por completo das importacións para a comida. O 75% da auga ten que ser [[destilación|destilada]] ou importada.
 
O [[Banco Central de Kuwait]] na capital, emite o [[dinar kuwaití]] (KWD), a moeda local. O dinar ten un valor de 0.351676 dinares por 1 Euro e 0.292010 dinares por 1 [[USD]], o que a converte na moeda de curso máis alto do mundo.
 
O 90% dos ingresos públicos de Kuwait veñen do petróleo e o país ten a intención de investir máis de 40 mil millóns de dólares nos 15 vindeiros anos por moderniza-las instalacións da industria petroleira.
== Demografía ==
[[Ficheiro:Kuwait demography.png|tumb|300px|centro|Evolución da demografía entre 1961 e 2003 (cifra da [[Organización das Nacións Unidas pola alimentación e a agricultura|FAO]], 2005). Poboación en milleiros de habitantes.]]
 
 
== Cultura ==
A cultura de Kuwait, do mesmo xeito que moitas outras culturas árabes, dálle moita importancia á hospitalidade.
 
'''O saúdo''': os kuwaitís tradicionalmente saúdanse dando a man e bicándose nas fazulas. Tradicionalmente os homes e as mulleres non intercambian máis que unhas palabras e quizais se dean a man como saúdo para respectar a privacidade da muller. Con todo, é común que mulleres e homes se biquen na fazula se están emparentados. Tamén é costume no saúdo facer longas series de preguntas sobre a saúde, a dos parentes, os seus traballos etc.
 
'''Té e café''': a hospitalidade móstrase a miúdo polo ofrecemento de [[té]] e [[café]]. É raro que ao hóspede que entra nunha casa, oficina ou mesmo nalgunhas tendas, non lle sexa ofrecido té ou café. Os [[beduíno]]s kuwaitís teñen por costume interpretar como un insulto que o hóspede rexeite o ofrecemento.
 
'''Comida''': a comida ten un papel importante na cultura Kuwaití. A comida tradicional de Kuwait é coñecida como ''Machboos'' e consiste en [[Ovella|cordeiro]], [[Galiña|polo]] ou [[peixe]] sobre ou mesturado cunha gran cantidade de arroz cocido, similar ao ''[[biryani]]'' [[India|indio]]. O prato principal compleméntase con salsas de [[curry]] e pequenos pratos adicionais. Tradicionalmente cómese coas mans, aínda que actualmente moitos prefiren comer con [[cubertos]] occidentais. Habitualmente a comida é preparada e servida en grandes cantidades e é moi habitual invitar a comensais para compartir a comida.
 
=== Diwaniah ===
O ''diwaniah'' é unha institución exclusiva da cultura de Kuwait, que non se coñece noutros países do [[Golfo Pérsico]]. Os ''diwaniahs'' son reunións de homes que normalmente teñen lugar ás tardes, unha, dúas ou tres veces por semana ou mesmo todos os días. Habitualmente, os homes reúnense en confortables cadeiras de brazos e discuten calquera tema, tanto político, social, económico, coma local ou internacional, sen medo a ser perseguidos. Os ''diwaniahs'' pódense considerar como un símbolo e proba do talante democrático e a liberdade de expresión do país. Normalmente o anfitrión serve té ou algún refrixerio. Algúns comerciantes e membros do parlamento anuncian os seus ''diwaniahs'' nos xornais para que membros do público poidan visitalos.
 
As mulleres ás veces tamén teñen os seus ''diwaniahs'', aínda que non son tan estendidos e non se mesturan cos de homes.
 
=== Música ===
[[Ficheiro:Kuwaititabla.jpg|miniatura|dereita|200px|Músico tocando a ''[[táboa]]'' no VIII [[Festival Internacional de Música de Kuwait]]]]
A tradición musical de Kuwait estivo ben documentada ata a [[Guerra do Golfo]], cando o exército de Iraq destruíu o arquivo. Con todo, Kuwait mantivo unha industria musical activa, tanto antes como logo da invasión. A música reflicte as diversas influencias da cultura kuwaití en xeral, incluíndo música da [[África]] oriental e da [[India]].
 
Kuwait é, xunto a [[Bahrein]], o centro do ''[[sawt]]'', un tipo de música popular con aires de [[blues]]. Foi popularizada nos [[anos 1970]] por [[Shadi ao Khaleej]] (o ''Canto de paxaro do Golfo''). [[Nabil Shaeil]] e [[Abdullah O Rowaished]] son os artistas de ''sawt'' máis populares na actualidade. Ambos teñen influencias da música [[techno]] e do [[Música pop|pop]] europeo.
 
Outro grupo popular e a [[Al-Budoor Band]].
 
==== Música e baile tradicional ====
A música tradicional kuwaití é realizada principalmente por mulleres en privado, e hai algunhas bandas de música exclusivamente de mulleres que fan concertos en celebracións públicas. Os instrumentos de percusión simples, coma pequenos [[tambor]]es é ([[mirwas]]) e palmas son os únicos utilizados habitualmente. Entre as cancións de voda están os ''al-Fann'', e nelas tamén se baila individualmente o ''al-Khamary'' e mais o ''al-Sameri''.
 
A canción de mariñeiros ''[[Ao Arda Ao Bahariya]]'' é amplamente coñecida en Kuwait, tal coma son as cancións do tipo ''al-Nahma'' que acompañaban os labores de navegación.
 
Os ''mawled'' son recitacións de seccións da biografía de [[Mahoma]], cantadas en festas relixiosas.
 
Os beduínos son coñecidos polo uso dun instrumento chamado ''[[rubabah]]'', aínda que tamén empregan o ''[[oud]]'', o ''[[tanbarah]]'' (instrumento de [[Corda (instrumento)|corda]]) e o ''[[habban]]'' ([[gaita]]).
 
O ''al-Fareesa'' é unha danza bailada por mulleres disfrazadas de homes en determinadas festas nacionais e relixiosas. A danza realízase como unha batalla entre un cabaleiro e dous atacantes. Outros bailes tradicionais son unha danza de sabres chamada ''ardah'', acompañada de tambores e [[pandeireta]]s, e as danzas de mulleres chamadas ''khamari'', ''tanboura'', ''fraisah'', ''zifan'' e ''samiri''.
378.256

edicións