Diferenzas entre revisións de «Aquiles»

As "Pautas para un correcto uso da linguaxe" di: "A aparición da perífrase "ter + participio" con valor unicamente perfectivo debe evitarse por castelanismo, pois non deixa de ser un calco da construción castelá haber + participio".
m (→‎Véxase tamén: arranxiños)
(As "Pautas para un correcto uso da linguaxe" di: "A aparición da perífrase "ter + participio" con valor unicamente perfectivo debe evitarse por castelanismo, pois non deixa de ser un calco da construción castelá haber + participio".)
Cando chegou a [[Troia]], unha vez os Troianos parapetados tras das súas murallas, Aquiles dedícase a cortar o aprovisionamento da cidade. Á fronte das súas naves, ataca e reduce así once cidades de [[Asia Menor]], tributarias de Troia. É nunha desas cidades, no décimo ano de sitio, cando recibe como botín a [[Briseida]], mentres que [[Agamenón]] recibe a [[Criseida]] tras o saqueo de [[Tebas, Grecia|Tebas]].
 
Neste momento é cando empeza a narración d’''A Ilíada''. Unha peste asola o campamento grego e [[Calcas]], incitado por Aquiles, revela que [[Apolo]] castigou a Agamenón por terllelle negadonegar ao seu sacerdote, [[Crises]], a devolución da súa filla Criseida. Obrigado a ceder, Agamenón, furioso, reclama outra parte de botín. Aquiles protesta e Agamenón, para humillalo, decide substituír a Criseida e toma a Briseida a bela prisioneira da que Aquiles se namorara. Enfadado, este último retírase á súa tenda e xura sobre o cetro de Agamenón, regalo de [[Zeus]], non volver ao combate. Implora á súa nai que lle pida a Zeus que os troianos tomen vantaxe, en tanto el estea ausente do campo de batalla. Zeus concédello. Isto é o que resumen os primeiros versos d’ ''A Ilíada'':
 
<blockquote>
10.315

edicións