Diferenzas entre revisións de «Gran Premio de Mónaco»

 
==== Era Prost / Senna ====
 
{{Entradución}}
[[Ficheiro:Grand Prix Monaco96 131954710.jpg | thumb | Volta de formación no [[Gran Premio de Mónaco de 1996]]]]
Para a década 1984-1993 a carreira foi gañada por só dous pilotos, podería dicirse que os dous mellores pilotos da Fórmula Un no seu tempo, o [[francés]] Prost e o brasileiro [[Ayrton Senna]]. Prost, xa gañara a carreira de apoio de coches de Fórmula Tres en 1979, logrou a súa primeira vitoria en Mónaco na [[Gran Premio de Mónaco de 1984 | carreira de 1984]]. A carreira comezou con 45 minutos de atraso logo de fortes choivas. Prost liderou brevemente antes de que [[Nigel Mansell]] o alcanzase na volta 11. Mansell trompeou cinco voltas máis tarde, deixando a Prost de novo na dianteira. Na volta 27, Prost lideraba diante de Ayrton Senna no [[Toleman]] e [[Stefan Bellof]] no [[Tyrrell Racing | Tyrrell]]. Senna foi á captura de Prost e Bellof á captura dos dous. Con todo, na volta 31, a carreira detívose polas perigosas condicións meteorolóxicas. Máis tarde, a FISA multou ao director de carreira, [[Jacky Ickx]], con 6.000 dólares e suspendeu a súa licenza por non consultar aos comisarios antes de parar a carreira.<ref>The Chequered Flag p. 320, Lines 55–56 Weidenfeld & Nicolson ISBN 0-297-83550-5</ref> Os pilotos recibiron só a metade dos puntos que normalmente outórganse, xa que a carreira foi detida antes de completar os dous terzos da distancia da carreira.
Prost gañou en 1985, logo da retirada do pole Senna co motor Renault roto no seu Lotus despois sobrerevolucionalo na saída, Michele Alboreto no Ferrari volveu tomar a dianteira en dúas ocasións, pero saíuse da pista en Sainte-Devote, onde o brasileiro Nelson Piquet e o italiano Riccardo Patrese tiveran un gran accidente só unas poucas voltas antes e o aceite e a suciedade encheron a pista. Prost pasou a Alboreto, que posteriormente retomou a posición do francés, pero picou un pneumático logo de pasar sobre os restos da carrocería do accidente de Piquet / Patrese, que o fixo caer ao cuarto posto. Foi capaz de pasar aos seus compatriotas romanos Andrea de Cesaris e Elio de Angelis, pero terminou segundo detrás de Prost. O francés Prost dominou en 1986 logo de saír desde a pole position, unha carreira onde a Nouvelle Chicane fora cambiado por razóns de seguridade.
 
Senna ten a marca de máis vitorias en Mónaco, con seis, incluíndo cinco vitorias consecutivas entre [[Gran Premio de Mónaco de 1989 | 1989]] e [[Gran Premio de Mónaco de 1993 | 1993]], así como oito podios en dez participación. A súa vitoria de [[Gran Premio de Mónaco de 1987 | 1987]] foi a primeira vez que un coche cunha suspensión activa gañou un Gran Premio. Amañouse para gañar esta carreira despois de que o británico Nigel Mansell nun Williams-Honda saíra co escape roto. A súa vitoria fixoo moi popular entre a xente de Mónaco, e cando foi arrestado o luns logo da carreira, por conducir unha motocicleta sen levar posto o casco, foi liberado polos policias despois de que se decataran de quen era.<ref>Grand Prix 1987, p. 60. ISBN 0-908081-27-8</ref> Senna dominou en 1988, e foi capaz de ir por diante do seu compañeiro de equipo Prost, mentres que o francés marchabamarchou durante a maior parte da carreira detrás do austriaco Gerhard Berger no Ferrari. No momento en que Prost superou a Berger, empuxou tan forte como puido e establece unha volta rápida uns 6 segundos máis rápido que Senna, o brasileiro entrou en pánico;, Aa continuación, o grupofixo 2 voltas rápidas seguidas, e ao mesmo tempo empuxaraceleraba tan durotanto como sexaera posible, mordeusemordeu a barreira na esquinacurva Portier e estrelouse nonas barreiras Armco que separaseparan a estrada do mar Mediterráneo. Senna eraestaba tan molestocabreado que regresou ao seu Monacopiso planoen Mónaco e non se soubo del;de el, Prost gañou por cuarta vez. Senna dominou en 1989, mentres que Prost foiquedou atrapado detrás atrasadode foi-René Arnoux e outros; o brasileiro tamén dominou os anos 1990 e 1991. NoNa carreira de [[Gran Premio de Mónaco de 1992 | 1992 evento]] Nigel Mansell, que gañara as cinco carreiras disputadas ata ese momento na tempada, logrou a pole e dominou a carreira nano súaseu [[Williams FW14 ]] B - [[Renault F1na Fórmula 1 | Renault]]. Con todo, cona sete voltas do final, Mansell sufriuatopouse unhacunha tuercaporca deda roda solta e viuse obrigado a entrar en boxes, emergiendosaindo detrás do McLaren-Honda de Ayrton Senna [[McLaren]] - Fonda, que estabatiña nosos neumáticospneumáticos gastados. Mansell, con neumáticospneumáticos novos, estableceu un récord de volta case dous segundos máis rápido que Senna e péchasepéchou desdea diferenza de 5,´2 a 1,´9 segundos en só dúas voltas. A parella bateuse en duelo en Mónaco para asnas últimas catro voltas, pero Mansell non atopaba o xeito pasadode pasalo, terminando a só dúas décimas de segundo por detrás do brasileiro. Senna tivo un mal comezo parana ocarreira eventode 1993, estrelouse na práctica e 3erculificou clasificado detrás dado pole, Prost e a estrela en ascenso, o alemán Michael Schumacher. O Senna de Brasil foigañou de novo fortuita de gañarfortuitamente en 1993 logo de chegar á primeira curva en terceiro lugar detrás de Prost e Schumacher. Prost tiñativo que cumprir unha penalización de tempo parapor adiantarse na saída e Schumacher retirouse con problemas dena suspensión activa hydrualichidráulica, e Senna gañou por diante do fillo do falecido Graham Hill, Damon. <ref>{{citacite web
| title = resultados Grand Prix results: Monaco GP, 1992
| traballarwork = GrandPrix.com
| url = http: //www.grandprix.com/gpe/rr522.html
| Consultado oaccessdate =23 de febreiro deFebruary 2007 =}} </ref><ref>Autocourse 1992 pp.150, 153</ref> Foi a quinta vitoria de Senna en Mónaco, igualando oa récordmarca de Graham Hill. Logo de Senna tomoulogrou a súa sexta vitoria na [[Gran Premio de Mónaco de 1993 | 1993carreira razade 1993]], rompendo oa récordmarca de Graham Hill para a maioría de vitorias no Gran Premio de Mónaco, subcampeóno subcampión [[Damon Hill]] comentou que "Si o meu pai era ao redorestivera agora, el sería o primeiro en felicitar a Ayrton. " <ref>Allsop, Derek. ''Designs Debuxoson da VitoriaVictory: NoOn GranThe PremioGrand dePrix rastroTrail conWith Benetton ''. Hutchinson, p. 109, liñaLine 34–35 34-35. ISBN 0-09-178311-9</ref>
 
== Gañadores ==
18.894

edicións