Diferenzas entre revisións de «Johann Joachim Winckelmann»

sen resumo de edición
m (Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética)
[[Ficheiro:Johann Joachim Winckelmann (Raphael Mengs after 1755).jpg|miniatura|Johann Joachim Winckelmann por [[Raphaël Mengs|Anton Raphaël Mengs]], despois de 1755.]]
 
'''Johann Joachim Winckelmann''' ([[1717]] - [[1768]]) pode ser considerado como o fundador da [[Historia da Arte]] e un dos fundadores da [[arqueoloxía]] como disciplinas científicas modernas.
Pasou varios anos como preceptor de fillos de familias nobres. Posteriormente en [[1748]], conseguiu facerse empregar como bibliotecario dun conde alemán. Grazas a este, abríronselle as portas á contemplación da fabulosa colección de arte do duque de [[Saxonia (Alemaña)|Saxonia]].
 
Publica entón en [[1755]] a súa obra ''Reflexións sobre a imitación das obras gregas na pintura e na escultura'' que terá atención internacional. Mais non tiña outra paixón que viaxar a [[Roma]] para estudar as obras artísticas da Antigüidade ''in situ''. Converteuse ao catolicismo, tendo éxito ao atinxir ser convidado a traballar sobre a colección de obras antigas da corte pontificia. Nos anos seguintes publicou numerosas obras que marcan as teorías estéticas da época. Adversario encarnizado do [[Barroco]] e do [[Rococó]], estaba convencido de que a « beleza ideal » constitúe unha realidade obxectiva que pode se descuberta a través do contacto frecuente con as grandes obras da Antigüidade, especialmente as gregas. O seu coñecemento íntimo e prodixioso de tales obras, adquirido principalmente mentres traballaba no [[Vaticano]] e cando as escavacións de [[Pompeia]], foi posto ao servizo do que coidaba a súa misión: formar o [[gusto]] da elite intelectual occidental. A fórmula que acuña para caracterizar a esencia da arte grega: "calma serena e grandeza tranquila", vai inspirar xerazónsxeracións de artistas e arquitectos posteriores, como [[Benjamin West]] e [[Jacques-Louis David]]. A súa obra principal foi a [[Historia da Arte da Antigüidade]] (1764).
 
Baseándose nos traballos do [[Anne-Claude de Tubières, conde de Caylus|Conde de Caylus]], do que recoñeceu unha importante influencia, contribuíu a facer da [[Arqueoloxía]] unha ciencia antes que un pasatempo de rico coleccionista.
# ''Monumenti antichi inediti'' (Monumentos antigos inéditos)(1767-1768), presenta un esquema xeral da historia da arte.
# Postumamente publicáranse - ''Briefe an Bianconi''(Cartas a Bianconi), saídas 11 anos despois da súa morte, dentro da ''Antologia romana''.
 
{{Control de autoridades}}
{{ORDENAR:Winckelmann, Johann Joachim}}
 
[[Categoría:Neoclasicismo|Winckelmann, Johann Joachim]]
[[Categoría:Personalidades da arqueoloxía|Winckelmann, Johann Joachim]]
[[Categoría:Críticos da arte|Winckelmann, Johann Joachim]]
[[Categoría:Nados en 1717]]
[[Categoría:Finados en 1768]]
42.478

edicións