Diferenzas entre revisións de «Lignina»

m
Arranxos varios, replaced: |coauthors= → |autor2= (3) using AWB
m (Arranxos varios, replaced: {{listaref|2}} → {{Listaref|30em}} using AWB)
m (Arranxos varios, replaced: |coauthors= → |autor2= (3) using AWB)
 
== Funcións biolóxicas ==
A lignina enche os espazos que hai na [[parede celular]] entre as fibras de [[celulosa]], [[hemicelulosa]], e [[pectina]], especialmente nas [[traqueida]]s, [[esclereida]]s e [[elemento dos vasos|elementos dos vasos]] do [[xilema]]. Está unida [[covalente]]mente á hemicelulosa e, por tanto, forma unha rede de enlaces cos [[polisacárido]]s da planta, dándolle resistencia mecánica á parede celular e a toda a planta. O proceso de impregnación da parede celular destas células de lignina chámase '''lignificación'''.<ref>{{Cita publicación periódica|last=Chabannes|first=M.|coauthorsautor2=''et al.''
|year=2001|title=''In situ'' analysis of lignins in transgenic tobacco reveals a differential impact of individual transformations on the spatial patterns of lignin deposition at the cellular and subcellular levels|journal=Plant J.|pages=271–282|volume=28|doi=10.1046/j.1365-313X.2001.01159.x|pmid=11722770|issue=3}}</ref> É especialmente abundante na madeira resistente á compresión e escasa na resistente á tensión.
 
[[Ficheiro:LigninPolymerisation.png|miniatura|200px|'''Fig. 4''': Polimerización do [[alcohol coniferílico]] para formar lignina. A reacción ten dúas rutas alternativas [[catalise|catalizadas]] por dous encimas oxidativos diferentes, [[peroxidase]]s ou [[oxidase]]s.]]
 
A lignina é unha macromolécula [[mestura racémica|racémica]] reticular cunha [[masa molecular]] superior a 10.000 [[Dalton (unidade)|daltons]]. É relativamente [[hidrofóbico|hidrofóbica]] e de natureza [[aromaticidade|aromática]]. O grao de polimerización que ten na natureza é difícil de medir, xa que se fragmenta durante a súa extracción e a [[molécula]] consta de varios tipos de subestruturas que parecen repetirse dunha maneira caótica. Describíronse diferentes tipos de lignina dependendo do medio utilizado para o seu illamento.<ref>{{cite web |url=http://www.lignin.org/01augdialogue.html |title=Lignin and its Properties: Glossary of Lignin Nomenclature |accessdate=2007-10-14 |last= |first= |coauthorsautor2= | year=2001 |work=Dialogue/Newsletters Volume 9, Number 1 |publisher=Lignin Institute}}</ref>
 
Hai tres monómeros de [[monolignol]], que están [[metoxi]]lados en distintos graos: o [[alcohol paracumarílico|alcohol ''p''-cumarílico]], [[alcohol coniferílico]], e [[alcohol sinapílico]]<ref>{{cita libro|autor= K. Freudenberg & A.C. Nash (eds)|ano=1968|título=Constitution and Biosynthesis of Lignin|location=Berlin|editor=Springer-Verlag}}</ref> (Figure 3). Estes lignois son incorporados á lignina en forma dos [[fenilpropanoide]]s ''p''-hidroxifenil (H), guaiacil (G), e siringal (S), respectivamente.<ref name=boerjan/> As [[ximnosperma]]s teñen unha lignina que consiste case enteiramente en guaiacil, con pequenas cantidades de ''p''-hidroxifenil. A das [[anxiospermas]] [[dicotiledónea]]s é xeralmente unha mestura de guaiacil e siringal (con pouco ''p''-hidroxifenil), e a das [[monocotiledónea]]s é unha mestura dos tres.<ref name=boerjan/> Todas as ligninas teñen pequenas cantidades de monolignois incompletos ou modificados, e abundan outros monómeros en plantas non leñosas.<ref>{{Cita publicación periódica|author=J. Ralph, ''et al.''|year=2001|title=Elucidation of new structures in lignins of CAD- and COMT-deficient plants by NMR|journal=Phytochem.| volume=57|issue=6 |pages=993–1003|doi=10.1016/S0031-9422(01)00109-1}}</ref>
A biosíntese de lignina (Figure 4) empeza no [[citosol]] coa síntese de monolignois [[glicosilación|glicosilados]] a partir do [[aminoácido]] [[fenilalanina]]. Estas primeiras reaccións son compartidas coa vía dos fenilpropanoides. A [[glicosa]] unida á molécula fai que esta sexa hidrosoluble e menos tóxica. Unha vez transportada a tavés da [[membrana plasmática]] ao [[apoplasto]], a glicosa é retirada da molécula e a polimerización pode comezar.{{cómpre referencia|data=xullo de 2007}} Boa parte do seu anabolismo non se coñece mesmo despois dun século de estudos.<ref name=boerjan/>
 
O paso de [[polimerización]], que é un enlace radical-radical, é catalizado por encimas oxidativos. Na parede celular da planta están presentes tanto [[peroxidase]]s coma [[laccase]]s, e non se sabe se un ou ambos os grupos de encimas participan na polimerización. Tamén poderían estar implicados oxidantes de baixo peso molecular. Os encimas oxidativos catalizan a formación de radicais de monolignol. Dise xeralmente que estes radicais sofren unha polimerización non catalizada para formar o [[polímero]] de lignina, pero esta hipótese foi recentemente posta en dúbida.<ref>{{Cita publicación periódica |author=Davin, L.B. |coauthorsautor2=Lewis, N.G. |year=2005 |title=Lignin primary structures and dirigent sites |journal=Current Opinion in Biotechnology |volume=16 |pages=407–415 |doi=10.1016/j.copbio.2005.06.011 |pmid=16023847 |issue=4}}</ref> A teoría alternativa implica un control biolóxico inespecífio, pero non está aínda amplamente aceptada.
 
== Biodegradación ==
393.002

edicións